Παράλιο Άστρος
logo: Το Άστρος της Θαλάσσης
Αναζήτηση Go

Δολιανά Κυνουρίας: ατενίζοντας την Αρκαδία

Κατηγορία Εκδρομικές διαδρομές | Αναρτήθηκε 28-02-2012 12:15:47 pm | από nskarmoutsos

Τα Άνω Δολιανά, ανήκουν στο Δήμο Βόρειας Κυνουρίας, αποτελούν έναν τουριστικό, παραδοσιακό οικισµό για φυσιολάτρες –και όχι μόνο- που αναζητούν ολιγοήμερες ή πολυήμερες αποδράσεις, με ανέγγιχτη φυσική ομορφιά, καλό φαγητό και δυνατότητα για δραστηριότητες.

Στις βόρειες πλαγιές του Πάρνωνα ( http://bit.ly/Parnwnas ), 26 χλµ. ΝΑ της Τρίπολης και σε υψόµετρο περίπου 1.000 µέτρων, βρίσκεται ο παραδοσιακός οικισµός Άνω ∆ολιανά ( http://bit.ly/yvM3Cq ). Το χωριό είναι γνωστό από την αρχαιότητα, αλλά και αργότερα, διότι παρήγαγε µάρµαρο άριστης ποιότητας από το οποίο κατασκευάστηκαν πολλοί μεγάλοι ναοί. Μετά το Βαλτέτσι είναι το χωριό εκείνο που, στις 18 Μαΐου 1821 κατατρόπωσε τους Τούρκους και οι ∆ολιανίτες οχυρώθηκαν στα οικήµατα-πύργους τους, όπως αυτό του Χριστοφίλη.

Πρόκειται για έναν παραδοσιακό οικισμό, κτισμένο αμφιθεατρικά, με καλντερίμια και πετρόκτιστα σπίτια, γεφύρια, πηγές και με μια όμορφη πλατεία με πλατάνια, που προσφέρει υπέροχη θέα προς τον κάμπο της Τρίπολης. Ο ορίζοντας φτάνει ως το Μαίναλο, το Αρτεμίσιο, το Χελμό και τον Ερύμανθο.

Με τις τελευταίες παρεµβάσεις που έχουν γίνει (πετρόκτιστες µάντρες και πλακόστρωτα), τα Άνω ∆ολιανά, η κάποτε θερινή κατοικία των Κάτω-Δολιανιτών, αποτελούν πλέον έναν τουριστικό οικισµό µε έναν από τους ελάχιστους δασικούς ξενώνες που υπάρχουν στην Ελλάδα και άλλους ξενώνες, ταβέρνες, καφετέριες κ.τ.λ.

Το Λαογραφικό Μουσείο είναι ένας εκθεσιακός χώρος όπου θα δείτε τα Άνω ∆ολιανά των παρελθόντων ετών. Επίσης, επισκεφθείτε τα αρχαία λατομεία μαρμάρου, τα εξωκλήσια του χωριού, το αρχηγείο του Νικηταρά, καθώς και το τοπικό οινοποιείο.

Μην παραλείψετε να γευτείτε τα αρκαδικά εδέσματα από γνήσια τοπικά προϊόντα, όπως πίτες, χειροποίητες χυλοπίτες, λαγοτό (κουνέλι με σκόρδο), καγιανά, σουτζουκάκια, λουκάνικα, αγριογούρουνο, αλλά και γλυκά του κουταλιού και κάστανα.

Γύρω περιοχή και αξιοθέατα

Πριν από αρκετά χρόνια, το ορεινό κλίµα των Άνω ∆ολιανών υποχρέωνε τους κατοίκους να διπλοκατοικούν: Το χειµώνα κατέβαιναν µε τα κοπάδια τους στα Κάτω ∆ολιανά -διατηρητέος παραδοσιακός οικισµός- µόλις 120 µ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, έξω από το Άστρος. Επέστρεφαν στο χωριό τους την άνοιξη μαζί με τα νοικοκυριά τους. Μάλιστα στις 23 Απριλίου μεταφέρουν εδώ και και την εικόνα του προστάτη του χωριού, Αγίου Γεωργίου.

Κοντά βρίσκεται ο ποταμός Τάνος, όπου μπορείτε να θαυμάσετε τις φυσικές σπηλιές που έχουν δημιουργηθεί από τη διάβρωση του εδάφους.

Στη θέση Κούβλι, πριν αρχίσει κανείς να ανεβαίνει στα Άνω ∆ολιανά, υπάρχει μια οθωµανική βρύση. Άλλη βρύση είναι αυτή της Παπαδιάς αλλά και του ∆ραγουνιού, ενώ νεότερες είναι οι βρύσες Λουτσίτσα και Κόκκινος.

Το καστανόδασος και η γιορτή του καστάνου

Τα Δολιανά βρίσκονται σε ένα καταπράσινο φυσικό περιβάλλον, με καστανιές, με βελανιδιές, κερασιές, καρυδιές, πλατάνια και πεύκα, ενώ λίγο πιο έξω από το χωριό βρίσκεται το καστανόδασος και ο μικρός καταρράκτης στο εκκλησάκι του Αϊ- Γιάννη.

Το όμορφο και πυκνό καστανόδασος, είναι γεμάτο ρεματιές και άφθονα νερά και αποτελεί ιδεώδη αφετηρία για πεζοπορία, αλλά και για άλλες εναλλακτικές δραστηριότητες όπως τοξοβολία, ποδήλατο βουνού και ιππασία. Από την περιοχή περνάει και το ευρωπαϊκό μονοπάτι Ε4.

Γνωστή είναι και η γιορτή καστάνου που γίνεται στο χωριό αρχές Νοεμβρίου (τριήμερες εκδηλώσεις με κάστανα ψητά, βραστά, γλυκά και μαγειρευτά με την συνοδεία εκλεκτού τσίπουρου). Ξεκίνησε με πρωτοβουλία του Πολιτιστικού Συλλόγου Δολιανών και συνδυάζεται εδώ και χρόνια και με τη μεταφορά της εικόνας του Αγίου Γεωργίου, προστάτη του χωριού- στα κάτω Δολιανά (7 ώρες με τα πόδια!).

Πώς θα πάτε:

Από την εθνική οδό Αθηνών-Κορίνθου, μετά την Κόρινθο συνεχίζετε αριστερά με κατεύθυνση προς Τρίπολη. Ακολουθείτε την Ε.Ο Τριπόλεως-Σπάρτης για 2 χλμ. περίπου και στη συνέχεια την επαρχιακή οδό Τριπόλεως-Άστρους. Μετά το χωριό Ρίζες συνεχίζετε δεξιά προς Άνω Δολιανά-Καστρί-Αγ.Πέτρο.

Πηγή: naftemporiki.gr

Ο Παράξενος Ναός της Αγίας Φωτεινής στην Αρχαία Μαντινεία

Κατηγορία Εκδρομικές διαδρομές | Αναρτήθηκε 22-10-2011 12:46:24 am | από nskarmoutsos

                  

Στον επισκέπτη του Παραλίου Άστρους προτείνουμε, μαζί με τα άλλα αξιοθέατα, να εκδράμει στην Αρχαία Μαντινεία, για να δει το Ναό της Αγίας Φωτεινής, που είναι ένα από τα αξιοθέατα που αμέσως προκαλούν την εντύπωση, και ο οποίος δικαίως θα τον συμπεριλάβει ανάμεσα στους πιο περίεργους ναούς που έχει ποτέ δει στη ζωή του.

Δείτε εδώ τις οδηγίες μετάβασης.

Η εκκλησία της Αγία Φωτεινής βρίσκεται ακριβώς απέναντι από τις αρχαιότητες της Αρχαίας Μαντινείας κοντά στην Τρίπολη και χτίστηκε το 1972. Η εκκλησία αποτελεί ιδιοκτησία του Μαντινειακού Συνδέσμου, βρίσκεται μέσα στην αρχαία πόλη και ολοκληρώθηκε εξωτερικά το 1973.

Η εκκλησία ξεχωρίζει για την πρωτότυπη αρχιτεκτονική της που είναι κράμα διάφορων ρυθμών, από την παραδοσιακή ελληνική αρχιτεκτονική μέχρι την βυζαντινή αρχιτεκτονική, όπως και τον αγιογραφικό της διάκοσμο που παραπέμπει στην κλασική αρχαιότητα. Ο περίβολος του ναού διακοσμείται από κατασκευές αρχαιοελληνικής έμπνευσης και μνημειακού χαρακτήρα. Η διάθεση του αρχιτέκτονα είναι εμφανώς να συγκεράσει παραδοσιακές ελληνικές επιδράσεις με την αρχαία ελληνική αισθητική, προτείνοντας μια γέφυρα-συνέχεια μεταξύ του παλιού - της κλασικής εποχής που εδώ εκπροσωπείται από την αρχαία Μαντινεία - και του νέου, δηλαδή της νεοελληνικής αρχιτεκτονικής παράδοσης.

Η αρχιτεκτονική του ναού, όπως και η κλασική σύλληψη και απόδοση των μορφών των αγιογραφιών, προκάλεσε και συνεχίσει να προκαλεί αντικρουόμενες κριτικές, διαφωνίες και αντιπαραθέσεις. Στο παρελθόν μάλιστα προκάλεσε και την επέμβαση της επίσημης Εκκλησίας, η οποία απαίτησε, και τελικά επέβαλε, την μερική αντικατάσταση των αγιογραφιών.

Στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας βρίσκεται αρχαιοπρεπές οικοδόμημα, το Ηρώον, προς τιμή όλων εκείνων που αγωνίστηκαν για την πατρίδα και κατάγονται από τα Δ.Δ. του Δήμου Μαντινείας. Δυτικά της εκκλησίας βρίσκεται το Φρέαρ Ιακώβ που συμβολίζει τη συνάντηση του Ιησού με τη Σαμαρείτιδα.

Η ανέγερση της εκκλησίας της Αγίας Φωτεινής, του διπλανού Τουριστικού Περιπτέρου, όπως και η αναμόρφωση και αξιοποίηση του χώρου της Αρχαίας Μαντινείας έχει γίνει από το Μαντινειακό Σύνδεσμο "Η αρχαία Μαντινεία". Ο Μαντινειακός Σύνδεσμος ιδρύθηκε με σκοπό να είναι αρωγός στη φύλαξη των αρχαιοτήτων, την αξιοποίηση του χώρου της Αρχαίας Μαντινείας και τη σύσφιξη των σχέσεων των μελών του.

Πατήστε εδώ για να δείτε το φωτογραφικό υλικό.

Πηγή: arcadia.ceid.upatras.gr

Καστάνιτσα Αρκαδίας: με σήμα... κατατεθέν το κάστανο!

Κατηγορία Εκδρομικές διαδρομές | Αναρτήθηκε 09-04-2012 11:14:58 am | από nskarmoutsos

Μέσα σε πυκνά δάση από καστανιές, έλατα και πλατάνια, αλλά προστατευμένη από τους ορεινούς όγκους του Πάρνωνα, η Καστάνιτσα, ένα από τα αρχαιότερα ορεινά χωριά της Κυνουρίας, έχει διατηρήσει σήμερα τον παραδοσιακό της χαρακτήρα και αποτελεί παραδοσιακό και διατηρητέο οικισμό.

Ανάμεσα σε δυο πλαγιές, στα 840 μέτρα, σε μια αμφιθεατρική τοποθεσία του Πάρνωνα, στην ορεινή Αρκαδία, βρίσκεται η Καστάνιτσα ( http://bit.ly/ulJlda ), ένας πανέμορφος οικισμός χαρακτηρισμένος παράλληλα παραδοσιακός και διατηρητέος, σύμφωνα με την αρμόδια αρχαιολογική υπηρεσία. Είναι ένα από τα αρχαιότερα υπάρχοντα ορεινά Κυνουριακά χωριά του Πάρνωνα και το αρχαιότερο Τσακωνοχώρι.

Παραδοσιακά πετρόκτιστα δίπατα σπίτια, με στέγες από πλάκες σχιστόλιθου, με έντονα χρώματα στα παράθυρα και λουλουδιασμένες αυλές, δίνουν σε συνδυασμό με τους ασβεστωμένους πλακόστρωτους δρόμους μια ειδυλλιακή, πρόσχαρη και ταυτόχρονα αιγαιοπελαγίτικη όψη στο χωριό, ενώ η θέα από το κάστρο στο επάνω μέρος του οικισμού και από την ανακαινισμένη πλατεία της εκκλησίας, είναι εντυπωσιακή. Γύρω από το χωριό απλώνεται ένα πυκνό και παρθένο δάσος από έλατα και καστανιές, γεγονός που καθιστά την περιοχή ιδανικό μέρος για ηρεμία και πεζοπορίες.

Η Καστάνιτσα είναι κτισμένη πάνω σε έναν στενόμακρο λόφο ανάμεσα σε δύο πολύφυτες καταπράσινες ρεματιές και έχει 250 περίπου κάτασπρα σπίτια, με όμορφα ξύλινα μπαλκόνια, τοξωτές πόρτες και παράθυρα. Τα δρομάκια που συνδέουν τα σπίτια είναι πλακόστρωτα, ασπρισμένα και φωτίζονται από παραδοσιακά ηλεκτρικά φανάρια.

Στο βόρειο τμήμα του χωριού, ξεχωρίζουν τα ερείπια του βυζαντινού πύργου του Καψάμπελη, που δεσπόζει από τον λόφο με πανοραμική θέα σε όλο τον οικισμό αλλά και μακριά μέχρι τις κορυφές του Πάρνωνα, αλλά και ακόμα μακρύτερα μέχρι τον αργολικό κόλπο. Σύμφωνα με τις ιστορικές πηγές, ο πύργος κτίστηκε από τους Βυζαντινούς τον 14ο αιώνα και αποτελούσε σημαντικό οχυρωματικό έργο. Δυστυχώς γκρεμίσθηκε το 1948 και σήμερα υπάρχουν τα ερείπια του, ενώ για τους επισκέπτες υπάρχει πλακοστρωμένο μονοπάτι με ξύλινη περίφραξη.

Στο χωριό υπάρχει επίσης Πνευματικό Κέντρο με πλούσια δανειστική Βιβλιοθήκη, Κέντρο Περιβαλλοντικής Ενημέρωσης, λίγοι αλλά εκλεκτοί παραδοσιακοί ξενώνες, καφενεία και ταβέρνες, ενώ στο κέντρο του δεσπόζει ο πολιούχος ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, κτισμένος το 1780 περίπου με το περίτεχνο ξύλινο τέμπλο του. Στη γύρω περιοχή υπάρχουν επίσης 15 εξωκλήσια, άριστα συντηρημένα με αρχαιότερο το ξωκλήσι του Αγίου Παντελεήμονα το οποίο αποτελούσε μέρος του Μοναστηριού του Αγίου Νικολάου που χτίστηκε στις αρχές του 15οu αιώνα και καταστράφηκε το 1826 από τις ορδές του Ιμπραήμ.

Ο ασβέστης, τα κάστανα και η γιορτή

Εδώ και αιώνες, η Καστάνιτσα ήταν ονομαστή για την παραγωγή της σε ασβέστη, που ψηνόταν σε παραδοσιακά καμίνια (κάποτε λειτουργούσαν στο χωριό πάνω από 30 ασβεστοκάμινα), ενώ σήμερα, τα σπίτια, οι αυλές, οι εκκλησιές και οι μαντρότοιχοι της Καστάνιτσας, συνεχίζουν να είναι ασβεστωμένα και λευκά, σα σε αιγαιοπελαγίτικο νησί.

Επίσης, το χωριό είναι διάσημο για τα κάστανα, που πιθανόν του χάρισαν και το όνομά του. Το μεγάλο καστανοδάσος που το περιβάλλει έχει έκταση 4.500 στρέμματα και στο παρελθόν, η σοδειά από τα κάστανα ξεπερνούσε τους 400 τόνους.

Εδώ και 28 χρόνια, το χωριό είναι γνωστό για τη γιορτή του κάστανου που διοργανώνει κάθε φθινόπωρο, μία από τις σημαντικότερες αγροτικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις της χώρας, κατά την οποία σερβίρονται παραδοσιακά τοπικά φαγητά όπως φασολάδα παντρεμένη, βραστό και φαγητά και γλυκά τα οποία έχουν ως βασικό υλικό το κάστανο, συντροφιά με παραδοσιακή μουσική και παραδοσιακούς χορούς από τοπικούς συλλόγους. Φυσικά την τιμητική τους έχουν τα βραστά και ψητά κάστανα με γλυκό κρασί. Τη γιορτή πλαισιώνουν παράλληλα εκθέσεις ζωγραφικής, λαογραφικού υλικού και χειροποίητων δημιουργιών.

Δραστηριότητες και γύρω περιοχή

Λίγο έξω από την Καστάνιτσα, λειτουργούσαν παλιά τρεις νερόμυλοι που άλεθαν το σιτάρι. Σήμερα σώζονται τα ερείπια του τελευταίου νερόμυλου που λειτούργησε μέχρι το 1970 περίπου.

Σε απόσταση 20-30 χλμ. μακριά από την Καστάνιτσα, υπάρχουν αρκετοί επίσης γραφικοί παραδοσιακοί οικισμοί όπως ο Πραστός, η Σίταινα, ο Πλάτανος, ο Άγ. Πέτρος, ο Αγιάννης, το Καστρί, τα Άνω Δολιανά αλλά και η Βαμβακού, η Βαρβίτσα οι Καρυές και το Πολύδροσο (Τζίτζινα) που αξίζει να τους επισκεφτείτε.

Σημαντικά και με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά είναι και τα μονοπάτια που ενώνουν τους οικισμούς μεταξύ τους, αλλά και οι καταπληκτικές διαδρομές στα φαράγγια της περιοχής όπως της Μαζιάς, του Λούλουγκα και της Ζαρμάνιτσας.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

ΠΩΣ ΝΑ ΠΑΤΕ

Από το Παράλιο Άστρος, απόσταση 33 χιλιόμετρα.


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

Πραστός

Κατηγορία Εκδρομικές διαδρομές | Αναρτήθηκε 07-04-2012 07:43:36 pm | από nskarmoutsos

Ο Πραστός είναι η παλιά και ιστορική πρωτεύουσα της Τσακωνιάς από το μεσαίωνα μέχρι και τους προεπαναστατικούς χρόνους. Απέχει 20 χιλ. από τον Αγιο Ανδρέα. Χτισμένος αμφιθεατρικά σε πλαγιά του Πάρνωνα, σε υψόμετρο 750μ. είναι ένα πανέμορφο και γραφικότατο χωριό και γοητεύει με τα παραδοσιακά του σπίτια, τα πυργόσπιτα και τις εκκλησίες του. Έχει κηρυχτεί παραδοσιακός οικισμός. Τα σπίτια του, διατηρούν τα κύρια στοιχεία της τοπικής αρχιτεκτονικής, η οποία είναι λιτή και χαρακτηριστική: τοξοτή εξώθυρα, στενά παράθυρα, διακοσμητική θυρίδα, χτιστή σκάλα με ψηλό τόξο, στέγες από πλάκες σχιστόλιθου και συχνά με έντονα στοιχεία αμυντικής και οχυρής κατασκευής. Πιο πάνω από το χωριό απλώνονται δάση από καστανιές και έλατα. Σήμερα το χωριό δεν κατοικείται το χειμώνα, αλλά πολλά Σαββατοκύριακα όπως και το καλοκαίρι ζωντανεύει, αφού πολλοί ιδιοκτήτες, κύρια κάτοικοι του Άγιου Ανδρέα και του Λεωνιδίου, διατηρούν εκεί τη δεύτερη κατοικία τους.

Από τους μεσαιωνικούς χρόνους ήταν μια πολυάνθρωπη και εύπορη πόλη, γεμάτη πύργους, πλούσια αρχοντικά και εκκλησίες. Η επιλογή της απόκρημνης τοποθεσίας όπου κτίστηκε το χωριό οφειλόταν σε αμυντικούς λόγους για το φόβο των πειρατών. Το μεγαλύτερο μέρος του Τσακώνικου πληθυσμού είχε εγκατασταθεί εκεί, όπου και διατηρούσε τη βασική κατοικία του. Εκτιμάται ότι ο πληθυσμός του Πραστού τους μεσαιωνικούς χρόνους ανερχόταν σε 9.000. Ο Πραστός είχε τότε 9 ενορίες και 30 εκκλησίες, όπως και έντονη οικονομκή δραστηριότητα. Το 1826 πυρπολήθηκε από τον Ιμπραήμ και έκτοτε ερημώθηκε. Μετά την καταστροφή του οι κάτοικοι του μετέφεραν τα σπιτικά τους στο Λεωνίδιο. Είναι όμως ακόμα φανερά τα σημάδια της παλιάς ακμής του Πραστού.

Διασώζονται αρκετά παλιά πυργόσπιτα με πιο χαρακτηριστικά του Σαραντάρη (το καλύτερα διατηρημένο με εντοιχισμένη επιγραφή 1722), Καλημέρη, Μερίκα, Καραμάνου (1788) και Γούλενου χτισμένα στη δεύτερη Τουρκοκρατία. Είναι οχυρές κατοικίες που φέρουν τυφεκιοθυρίδες.

Στον Πραστό υπάρχουν παλιές και αξιόλογες εκκλησίες. Ξεχωρίζουν οι Ταξιάρχες (18ος αι.) - αρχικά μονόχωρος τρίκογχος ναός με μεταγενέστερες ανακατασκευές και προσθήκες - ο Άγιος Δημήτριος (17ος αι.) - μονόκλιτη σταυρεπίστεγη βασιλική με τρούλο με ωραίες τοιχογραφίες - και η Παναγία, παλιά μητρόπολη. Δίπλα στην εκκλησία της Παναγίας, ερειπωμένης σήμερα, βρίσκεται μικρό ύψωμα με εξαίρετη θέα στο χωριό και στη γύρω περιοχή. Κάτω από αυτό και δίπλα στην εκκλησία, υπάρχει η προτομή του Πραστιώτη Μανώλη Δούνια, αγωνιστή του 21, που πρωτοστάτησε στην άλωση της Τρίπολης στις 23 Σεπτεμβρίου 1821. Κάτω από την παλιά μητρόπολη είναι η μικρή πλατεία του χωριού, που πρόσφατα έχει ανακαινιστεί. Στο ψηλότερο σημείο του χωριού είναι το κοιμητήριο. Μια παλιά πλάκα, εντοιχισμένη εκεί, μαρτυρεί την παλιά ακμή της πολυάνθρωπης παλιάς πρωτεύουσας της Τσακωνιάς...

Στο κοντινό ρέμα της Μαζιάς υπάρχουν οκτώ νερόμυλοι και μια νεροτριβή. Ένας νερόμυλος είναι δίπλα στο διακλάδωση του δρόμου Πραστού-Καστάνιστας, ενώ ένας άλλος βρίσκεται μετά 500 μ. πιο πέρα προς την κατεύθυνση της Καστάνιτσας. Οι υπόλοιποι βρίσκονται ψηλότερα και δεν είναι ορατοί από το δρόμο.

Πηγή: arcadia.ceid.upatras.gr

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

ΠΩΣ ΝΑ ΠΑΤΕ

Από το Παράλιο Άστρος, απόσταση 35 χιλιόμετρα.


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

Μονή Προδρόμου στην Περδικόβρυση (Κυνουρίας)

Κατηγορία Εκδρομικές διαδρομές | Αναρτήθηκε 09-04-2012 06:46:02 pm | από nskarmoutsos

Το μοναστήρι εορτάζει στις 6 Σεπτεμβρίου (εννέα ημέρες από την αποτομή της κεφαλής του Τιμίου Προδρόμου) και στις 14 του ίδιου μήνα, εορτή του Σταυρού.

Ανάμεσα σε Καράτουλα, Μπερνορή, Μεσοράχη, Κότρωνα, Κάκκαβο, Τσορβάσι, Πλατάνα, Στόλο, Αγια-Σοφιά… στις σουρμές των βράχων… στέκει επιβλητικό το Μοναστήρι του Προδρόμου! Είναι σφηνωμένο καταμεσίς των βράχων, δυσπρόσιτο, απόκρημνο, απομονωμένο, φοβερό… που μόνο Άντρες θα μπορούσαν να κουρνιάσουν εκεί, γι’ αυτό και Αντρική Μονή είναι! Λες και παραμένει “κρυφά απ’ το Θεό” κειδά, στον Άγιο-Νικόλα, το Καστρί, γι’ αυτό και είναι αφιερωμένο στον Άγιο-Νικόλα ή μάλλον, το Καστρί πήρε τ’ όνομα του απ’ το Μοναστήρι! Ο Προσκυνητής περνάει κάτω από αιωνόβια πλατάνια, τη βρύση, τα ερείπια του παλιού ναού του Αγίου Γεωργίου και δρασκελάει το κατώφλι της ‘ξώπορτας! Ένα πελώριο συγκρότημα κελλιών και λοιπών κτιρίων, σε σχήμα Π φανερώνει τη φροντίδα και δραστηριότητα των Μοναχών κατά το 1890… σ’ ένα Μοναστήρι που, η επιγραφή αναφέρει σαν ίδρυση, το 1126 κι όχι το 930 που το θέλουν να έχει ιδρυθεί κάποιοι άλλοι… αν κι είναι η πιθανότερη χρονολογία… Η οχυρή θέση του Μοναστηριού ήταν το καταφύγιο πολλών Οπλαρχηγών και των Οικογενειών τους!

Ο Ιμπραήμ δεν κατάφερε να το καταστρέψει· τουναντίον, έφυγε με πολλές απώλειες! Το 1828 – 1833 και 1834 σε αντίστοιχες καταγραφές, αναφέρεται ικανή περιουσία, εκτός των 15 ψυχών: 10 κελλιά, 3 μετόχια, 415 στρμ. χωράφια, 500 ήμερες ελιές, 1 μύλος, 405 γίδια, 65 πρόβατα, 31 γελάδια, 3.240 γρόσια… Το Μοναστήρι του Προδρόμου ήταν ενοριακό και υπαγόταν στο Μητροπολίτη Άργους και Ναυπλίου. Σήμερα, ανήκει στην Ι.Μ. Μαντινείας και Κυνουρίας με Δεσπότη τον κ. Αλέξανδρο, ο οποίος, τον Αύγουστο του 2005, προέβηκε σε άρση του Αφορισμού των κατοίκων του Καστρίου και της γύρω περιοχής· του Αφορισμού που είχε γίνει το 1808 από το Πατριαρχείο -Γρηγόριος ‘Ε- για καταπάτηση γαιών της Μονής! Η μνήμη του Τιμίου Προδρόμου τιμάται στις 8 Ιαν.· όμως, η Μονή πανηγυρίζει και στις 6 Σεπτ. -εννιάημερα μετά την αποτομή της κεφαλής του- και στις 14 Σεπτ. του Τιμίου Σταυρού! Το Καθολικό είναι ένας τρουλλαίος σπηλαιώδης ναός στο δεύτερο όροφο των κτισμάτων. Το σχήμα του είναι ακανόνιστο, δείγμα, ότι συστάθηκε σε δύσκολες εποχές -που κρύβονταν…- οπότε έγινε εντός μικρού βράχινου σπηλαίου και αργότερα, κατά περιόδους, γίνονταν συμπληρώματα… Αρκεί, να πούμε, πως το Ιερό στεγάζεται σε ημικυκλική, δική του, καμάρα!

Ο τρούλλος επιτρέπει να περάσει το φως από δύο τετράγωνα παραθυράκια… Υπάρχουν κελλιά με θόλους, καμάρες, τόξα, λιθόκτιστα πλαίσια… που παρατηρώντας τα, με προσοχή, βλέπεις επιγραφές που αναφέρουν έτη ανακαινίσεων… Εξαιρετικής τεχνοτροπίας -και σε πολλή καλή κατάσταση παραμένει- είναι η εικόνα της Προθέσεως με την Άκρα Ταπείνωση! Ήταν δύσκολο πράγμα, ένα Μοναστήρι, να χαίρει της γενικής εκτιμήσεως των πιστών και της εμπιστοσύνης τους… Τούτο το είχε -και το έχει- κερδίσει η Μονή του Τιμίου Προδρόμου και φαίνεται από τις δωρεές, τ’ αφιερώματα… Μνημονεύεται, ως εξής, απέξω από το Μοναστήρι, το παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου: “μετόχι αντικρύ του μοναστηριού την Μπεραμερέα από τον Μποταμό και εκκλησία ο Άγιος Νικόλαος”! Ο σεισμός χάλασε την εκκλησία· όμως διατηρούντο τρία σπίτια, ο κήπος, το αμπέλι… Είναι γραφική και η όλη διαδρομή για να φθάσει ο Προσκυνητής μέχρι τον Τίμιο Πρόδρομο… Εξαίσια είναι η χαράδρα του Τάνου, στην καρδιά του Πάρνωνα πηγαίνοντας για το Άστρος… Το Πάτημα, ο Κότρωνας με τ’ ασκητήρι της Αγίας Ελεούσας, ο Κοκκινόβραχος, οι Φούρνοι… και μπηχτά γίνεται η πεζοπορική ανηφοριά μέχρι το Μοναστήρι… Ο Γαρδαλεβός στο βορρά και η Τσακωνιά στα νότια… Το Κάστρο της Ωριάς! Το Κάστρο και σ’ ανάμνηση το Καστρί!

Πηγή: arcadia.gr

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

ΠΩΣ ΝΑ ΠΑΤΕ

Από το Παράλιο Άστρος, απόσταση 41 χιλιόμετρα.


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

 

Υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης Δημητσάνας

Κατηγορία Εκδρομικές διαδρομές | Αναρτήθηκε 06-04-2012 08:08:37 pm | Αναδημοσίευση 13-10-2012 | από nskarmoutsos

Το μουσείο Μουσείο Υδροκίνησης Δημητσάνας είναι ένα πρότυπο υπαίθριο μουσείο, μοναδικό στα Βαλκάνια. Βρίσκεται στο πανέμορφο Κεφαλάρι του Αϊ-Γιάννη, ένα χιλιόμετρο έξω από τη Δημητσάνα, στην ανατολική πλαγιά του φαραγγιού του Λούσιου. Στην τοποθεσία παλαιότερα λειτουργούσαν με τα νερά του κεφαλαριού 14 μπαρουτόμυλοι, οι οποίοι μεταξύ άλλων τροφοδότησαν και τις ανάγκες της Επανάστασης, όπως και πολλά βυρσοδεψεία. Στη θέση του κεφαλαριού υπάρχει το εκκλησάκι του Αϊ-Γιάννη.

Το μουσείο ιδρύθηκε και λειτούργησε το 1997 από το Πολιτιστικό Τεχνολογικό Ιδρυμα της ΕΤΒΑ και καταλαμβάνει έκταση ενός τετραγωνικού χιλιομέτρου. Το ίδρυμα ανέλαβε την αποκατάσταση του συμπλέγματος των ερειπωμένων κτιρίων υδροκίνητων εγκαταστάσεων που ήταν στην περιοχή. Τα κτίρια ανήκουν στη Μονή Αιμυαλών και η χρήση τους παραχωρήθηκε στο ίδρυμα από τον μητροπολίτη Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως. Στόχος του μουσείου είναι η διατήρηση, η διάσωση και η κατανόηση της γνώσης για την παραδοσιακή τεχνολογία της υδροκίνησης στην ευρύτερη περιοχή, η οποία ξεκίνησε το 16ο αιώνα και είναι στενά δεμένη με την ιστορία της.

Στο χώρο του μουσείου παρουσιάζονται οι μορφές της υδροκίνησης και της χρήσης του νερού στην παραγωγή που δίνουν την εικόνα τη βιοτεχνική ιστορία της περιοχής. Το συγκρότημα των κτισμάτων και μηχανισμών που περικλείει αποτελεί ένα μικρό δείγμα των ερειπωμένων σήμερα βιοτεχνικών εγκαταστάσεων που ακολουθούν την ροή του νερού των πηγών του Αϊ-Γιάννη αλλά και των πάνω από 100 εγκαταστάσεων που υπήρχαν κατά μήκος του ποταμού Λούσιου και τροφοδοτούσαν την τότε ανθηρή οικονομία των γύρω χωριών. Έχουν αποκατασταθεί και λειτουργούν με τους παραδοσιακούς μηχανισμούς μια ομάδα υδροκίνητων μηχανών: ένας αλευρόμυλος μια νεροτριβή, ένα βυρσοδεψείο και ένας μπαρουτόμυλος. Ακόμα υπάρχουν το σπίτι του μυλωνά, το σπίτι του βυρσοδέψη και ένα ρακοκάζανο. Για την ενημέρωση των επισκεπτών χρησιμοποιούνται σύγχρονες μουσειολογικές μέθοδοι με κείμενα, φωτογραφίες, και βιντεοταινίες σε όλους τους χώρους του μουσείου.

Στην περιοχή της Δημητσάνας οι πρώτοι νερόμυλοι άρχισαν να εμφανίζονται το 16ο αιώνα. Τις μυλόπετρες τις έφερναν σε κομμάτια από τη Μήλο και τις συναρμολογούσαν επί τόπου δένοντάς τες με μεταλλικά στεφάνια. Επίσης στην ίδια περιοχή λειτουργούσαν έως τα μέσα του 20ού αιώνα 20 περίπου νεροτριβές. Η επεξεργασία και η παραγωγή μπαρούτης στη Δημητσάνα οφείλεται στο γεγονός ότι η περιοχή της είναι πλούσια σε φυσικά μείγματα νίτρου και ακάθαρτου νιτρικού καλίου. Για το λόγο αυτό στα χρόνια της Τουρκοκρατίας οι Τούρκοι ευνόησαν την παραγωγή πυρίτιδας στη Δημητσάνα και στη Στεμνίσα, απαλλάσσοντας μάλιστα τους κατοίκους από την καταβολή φόρου.

Η διαδρομή μέσα στον υπαίθριο χώρο του μουσείου, ξεκινά από τη στέρνα και κατευθύνεται προς το κτίριο του αλευρόμυλου, όπου λειτουργεί ένας υδρόμυλος άλεσης σιτηρών και μια νεροτριβή και στεγάζεται το σπίτι του μυλωνά. Ο αλευρόμυλος είναι λειτουργικός και αλέθει με τη δύναμη του νερού, ενώ ο επισκέπτης έχει τη δυνατότητα να ενημερωθεί συμπληρωματικά από πλούσιο οπτικοακουστικό υλικό.

Απέναντι βρίσκονται τα ερείπια δύο βυρσοδεψείων για το πλύσιμο των δερμάτων, των οποίων οι γούρνες (λίμπες) καθαρίστηκαν και στερεώθηκαν. Κοντά υπάρχει αποκατεστημένο βυρσοδεψείο και το σπίτι του βυρσοδέψη, όπου ο επισκέπτης διαφωτίζεται για τη λειτουργία του με τη βοήθεια πλούσιου οπτικοακουστικού υλικού. Δίπλα του σχηματίζεται πίδακας νερού του κεφαλαριού που πέφτει με δύναμη από τη γούρνα.

Ακολουθώντας το λιθόστρωτο, φτάνει κανείς πιο κάτω στο μπαρουτόμυλο ο οποίος περιέχει πλήρη μηχανισμό, με τη φτερωτή του, τον εκκεντροφόρο άξονα, τα κοπάνια, τα ξύλινα στοιχεία, τα γουδιά και άλλα απαραίτητα σκεύη. Πλούσιο οπτιοακουστικό υλικό δίνει χρήσιμες πληροφορίες για τις φάσεις παραγωγής και επεξεργασίας της μπαρούτης.

Στο κέντρο του υπαίθριου χώρου υπάρχει κιόσκι που στεγάξει το ρακοκάζανο. Πίσω του σε άλλο κιόσκι σε ειδικούς πίνακες παρέχονται γενικές πληροφορίες για το μουσείο. Τέλος από το ταμείο στην είσοδο μπορούν οι επισκέπτες να προμηθευτούν ειδικά πληροφοριακά τεύχη για το μουσείο και την περιοχή.

Το μουσείο αποτελεί σήμερα σημαντικό πόλο έλξης πολλών επισκεπτών και είναι ένα από τα κυριώτερα αξιοθέατα της περιοχής της Δημητσάνας. Επίσης οργανώνει εκπαιδευτικά προγράμματα για τα παιδιά σχολικής ηλικίας, όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων. Είναι ανοικτό από τις 10 το πρωί έως τις 2 το μεσημέρι και από τις 5 το απόγευμα έως τις 7 το βράδυ, κάθε μέρα, εκτός Τρίτης.

Το εκπαιδευτικό υλικό που διατίθεται στο μουσείο περιλαμβάνει δύο βιντεοταινίες και μια σειρά εντύπων. Από τις βιντεοταινίες η πρώτη αφορά την προβιομηχανική επεξεργασία των λεπτών δερμάτων στην ΄Αμφισσα, ενώ η δεύτερη την ιστορία και την παραγωγή της μαύρης μπαρούτης στη Δημητσάνα. Στα έντυπα περιλαμβάνονται: ο οδηγός του Υπαίθριου Μουσείου Υδροκίνησης, ο Πολιτιστικός Χάρτης Αρκαδίας, "Η υδροκίνηση στην προβιομηχανική Ελλάδα" (Στ. .Νομικός), "Η προβιομηχανική βυρσοδεψία στην ΄Αμφισσα" (Κ. Ζαρκιά), "Μπαρούτη, μπαρουτόμυλοι και ο αγώνας του ΄21" (Στ.Παπαδόπουλος), αφίσα και πληροφοριακό δίπτυχο.

Το κεφαλάρι του Αϊ-Γιάννη προσφέρεται σαν αφετηρία εξαιρετικών πεζοπορικών διαδρομών στο φαράγγι του Λούσιου μέσα από αναπλασμένα μονοπάτια. Από την τοποθεσία του μουσείου μια διαδρομή κατεβαίνει τη πλαγιά του φαραγγιού, περνά κοντά από το Παλαιοχώρι που βρίσκεται πιο κάτω και κατευθύνεται χαμηλότερα προς το ποτάμι. Μέσα από εναλλακτικές διαδρομές μπορεί κανείς να κατευθυνθεί στις μονές του Φιλοσόφου και Προδρόμου και τελικά να καταλήξει στην αρχαία Γόρτυνα μέσα σέ ένα πανέμορφο άγριο και παρθένο φυσικό περιβάλλον με πλούσια και πυκνή βλάστηση.

Τέλος, από τη θέση του κεφαλαριού περνά αμαξιτός δρόμος που οδηγεί στη Μονή Αιμυαλών που βρίσκεται χαμηλότερα (3 χιλ.).

Το Υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης ανήκει στα θεματικά μουσεία που ιδρύει, συντηρεί και προβάλλει το Πολιτιστικό Ιδρυμα Ομίλου Πειραιώς (www.piop.gr).

Πηγή: arcadia.ceid.upatras.gr

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

ΠΩΣ ΝΑ ΠΑΤΕ

Από το Παράλιο Άστρος, απόσταση 92 χιλιόμετρα.


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

ΥΠΑΙΘΡΙΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΥΔΡΟΚΙΝΗΣΗΣ

Κεφαλάρι Αϊ - Γιάννη, Δημητσάνα
τηλ. 27950-31.630

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

1η Μαρτίου - 15 Οκτωβρίου: 10 π.μ. - 6 μ.μ.
16 Οκτωβρίου - 28 Φεβρουαρίου: 10 π.μ. - 5 μ.μ.
Κλειστό κάθε Τρίτη

ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ

Γενική είσοδος: 3 ευρώ
Μειωμένο: 1,5 ευρώ

Ανασχηματισμός: Η σύνθεση του νέου κυβερνητικού σχήματος

Κατηγορία Εκδρομικές διαδρομές | Αναρτήθηκε 04-11-2016 10:30:07 pm | από nskarmoutsos

Νέο κυβερνητικό σχήμα, με δομικές αλλαγές, συγκρότησε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας. Η σύνθεση του νέου Υπουργικού Συμβουλίου ανακοινώθηκε το βράδυ της Παρασκευής και η ορκωμοσία του νέου κυβερνητικού σχήματος αναμένεται να γίνει το πρωί του Σαββάτου.

Εκτός κυβερνητικού σχηματος ο Νίκος Φίλης, ενώ υπουργός Παιδείας αναλαμβανει ο Κώστας Γαβρόγλου και υφυπουργός ο Κώστας Ζουράρις.

Υπουργός στο νεοσύστατο υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής αναλαμβάνει ο Νίκος Παππάς, κρατώντας τις αρμοδιότητες για τα μέσα ενημέρωσης.

Στο υπουργείο Εσωτερικών μετακομίζει ο Πάνος Σκουρλέτης.

«Υπερυπουργός» Οικονομίας και Ανάπτυξης αναλαμβάνει ο Δημήτρης Παπαδημητρίου, με υφυπουργό τον Στεργιο Πιτσιόρλας.

Υπουργός Πολιτισμού αναλαμβάνει η Λυδία Κονιόρδου.

Αμετακίνητοι οι υπουργοί Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, Υγείας Ανδρέας Ξανθός και ο αναπληρωτής κ. Πολλάκης, Αμυνας Πάνος Καμμένος, Υποδομών Χρήστος Σπίρτζης, Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος και ο αναπληρωτής Γιώργος Χουλιαράκης.

Αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη ο κ. Τόσκας.

Στη θέση του παραμένει και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γιάννης Δραγασάκης.

Το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής αναλαμβάνει ο κ. Μουζάλας, με αναπληρωτή τον Γ.Μπαλάφα.

Υπουργός Επικρατείας και κυβερνητικός εκπρόσωπος ο κ. Τζανακόπουλος.

Υπουργοί Επικρατείας οι κ.κ. Βερναρδάκης και Φλαμπουράρης και παρά τω πρωθυπουργώ ο κ. Λιάκος.

Υπουργός Δικαιοσύνης ο Σταύρος Κοντονής.

Υπουργός Τουρισμού η κυρία Κουντουρά.

Η σύνθεση της νέας κυβέρνησης

Πρωθυπουργός: Αλέξης Τσίπρας

Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης: Ιωάννης Δραγασάκης

Υπουργείο Εσωτερικών

Υπουργός: Παναγιώτης Σκουρλέτης

Αναπληρωτής Υπουργός αρμόδιος για θέματα Προστασίας του Πολίτη: Νικόλαος Τόσκας

Υφυπουργός Μακεδονίας Θράκης: Μαρία Κόλλια Τσαρουχά

Υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης:

Υπουργός: Δημήτρης Παπαδημητρίου

Αναπληρωτής Υπουργός: Αλέξανδρος Χαρίτσης

Υφυπουργός: Στέργιος Πιτσιόρλας

Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης

Υπουργός: Νικόλαος Παππάς

Υπουργείο Εθνικής Άμυνας

Υπουργός: Παναγιώτης Καμμένος

Αναπληρωτής Υπουργός: Δημήτριος Βίτσας

Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων

Υπουργός: Κωνσταντίνος Γαβρόγλου

Αναπληρωτής Υπουργός αρμόδιος για την Έρευνα: Κωνσταντίνος Φωτάκης

Υφυπουργός: Δημήτριος Μπαξεβανάκης

Υφυπουργός: Κωνσταντίνος Ζουράρις

Υπουργείο Εργασίας Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης

Υπουργός: Έφη Αχτσιόγλου

Αναπληρωτρια Υπουργός αρμόδια για την Καταπολέμηση της Ανεργίας: Ουρανία Αντωνοπούλου

Αναπληρωτρια Υπουργός αρμόδια για την Κοινωνική Αλληλεγγύη: Θεανώ Φωτίου

Υφυπουργός αρμόδιος για θέματα Κοινωνικών Ασφαλίσεων: Αναστάσιος Πετρόπουλος

Υπουργείο Εξωτερικών

Υπουργός: Νικόλαος Κοτζιάς

Αναπληρωτής Υπουργός αρμόδιος για Ευρωπαϊκές Υποθέσεις: Γεώργιος Κατρούγκαλος

Υφυπουργός: Ιωάννης Αμανατίδης

Υφυπουργός αρμόδιος για τον Απόδημο Ελληνισμό: Τέρενς Σπένσερ Κουίκ

Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Υπουργός: Σταύρος Κοντονής

Αναπληρωτής Υπουργός: Δημήτριος  Παπαγγελόπουλος

Υπουργείο Οικονομικών

Υπουργός: Ευκλείδης Τσακαλώτος

Αναπληρωτής Υπουργός: Γεώργιος Χουλιαράκης

Υφυπουργός: Κατερίνα Παπανάτσιου

Υπουργείο Υγείας

Υπουργός Ανδρέας Ξανθός

Αναπληρωτής Υπουργός: Παύλος Πολάκης

Υπουργείο Διοικητικής Ανασυγκρότησης:

Υπουργός: Όλγα Γεροβασίλη

Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού

Υπουργός: Λυδία Κονιόρδου

Υφυπουργός Αθλητισμού: Γεώργιος Βασιλειάδης

Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Υπουργός: Γιώργος Σταθάκης

Αναπληρωτής Υπουργός: Σωκράτης Φάμελος

Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών

Υπουργός: Χρήστος Σπίρτζης

Υφυπουργός: Νικόλαος Μαυραγάνης

Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής

Υπουργός: Ιωάννης Μουζάλας

Υφυπουργός: Ιωάννης Μπαλάφας

Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής

Υπουργός: Παναγιώτης Κουρουμπλής

Υφυπουργός: Νεκτάριος Σαντορινιός

Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων

Υπουργός: Ευάγγελος Αποστόλου

Αναπληρωτής Υπουργός: Ιωάννης Τσιρώνης

Υφυπουργός: Βασίλειος Κόκκαλης

Υπουργείο Τουρισμού

Υπουργός: Έλενα Κουντουρά

Υπουργός Επικρατείας: Αλέξανδρος Φλαμπουράρης

Υπουργός Επικρατείας: Χριστόφορος Βερναρδάκης

Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ: Δημήτριος Λιάκος

Υπουργός Επικρατείας και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος: Δημήτριος Τζανακόπουλος

Πηγή: in.gr

Αρκαδία: Στον ελατοσκέπαστο Πάρνωνα

Κατηγορία Εκδρομικές διαδρομές | Αναρτήθηκε 02-01-2012 10:15:19 am | από nskarmoutsos

Στα 1.935 μέτρα επάνω στο Κρόνιο ή Μεγάλη Τούρλα, ενώ το υπέροχο οροπέδιο στη δυτική πλευρά, στέκει γιγάντιος εξώστης ψηλότερα από την κοιλάδα του ποταμού Τάνου.

Κάτω στη ραχοκοκαλιά της Νοτιοανατολικής Πελοποννήσου υπάρχει η Τσακώνικη γη και πάνω ψηλά ορθώνεται ο ελατοσκέπαστος Πάρνωνας.

Το ύψος του φτάνει τα 1.935 μέτρα επάνω στο Κρόνιο ή Μεγάλη Τούρλα, ενώ το υπέροχο οροπέδιο στη δυτική πλευρά, στέκει γιγάντιος εξώστης ψηλότερα από την κοιλάδα του ποταμού Τάνου.

Παιχνίδια δύναμης και αυτοπεποίθησης, εδώ στον δασοσκεπή Πάρνωνα, κατακτήσεις ανάερες και παράξενες. Η δροσιά των πρώτων ημερών του καινούργιου χρόνου παροτρύνει για εξορμήσεις, η καθαρότητα του αέρα ενεργοποιεί άγνωστες αισθήσεις και η σιγουριά του πανέμορφου καταφυγίου κάνει τη σκέψη να ακροβατεί από το «κοσμοδρομικό οροπέδιο» μέχρι τις βαθύσκιες χαράδρες με τα μανιτάρια των παραμυθιών και τις ενδημικές τουλίπες του Μαλεβού, που έγιναν σύμβολο πέρα μακριά στην Εσπερία...συνέχεια

Από το Αστρος στο Λεωνίδιο: Στα παράλια της Αρκαδίας

Κατηγορία Εκδρομικές διαδρομές | Αναρτήθηκε 16-06-2012 10:15:24 am | από nskarmoutsos

Παράλιο Άστρος

Η προσέγγιση του Αργολικού κόλπου από την πλευρά της Αρκαδίας σε φέρνει σε πρώτη φάση αντιμέτωπο με έναν «δίδυμο», θα λέγαμε, οικισμό που έχει συνδέσει το όνομά του με σημαντικές στιγμές της νεότερης ελληνικής Ιστορίας. Από τη μια το Μεσόγειο Αστρος, που τον Απρίλιο του 1823 φιλοξένησε τη Β΄ Εθνοσυνέλευση των επαναστατημένων Ελλήνων, και από την άλλη το Παράλιο Αστρος, με το φρούριο που το 1826 απέκρουσε το στρατό του Ιμπραήμ. Νοτιότερα, σε περιμένουν γραφικοί οικισμοί, με κορυφαίο το Λεωνίδιο, αλλά και όμορφες παραλίες, για αποδράσεις κάθε είδους.

«ΔΙΔΥΜΟ» ΑΣΤΡΟΣ

Σε οργανωμένη κωμόπολη-κέντρο της οικονομικής κίνησης της περιοχής έχει εξελιχθεί το Μεσόγειο Αστρος, με το εμπορικό του κέντρο να βρίσκεται γύρω από την κεντρική πλατεία, όπου και το Δημαρχείο. Το νεοκλασικό και διατηρητέο όμορφο κτίριο της Σχολής Κορυτσιώτη αποτελεί σημείο αναφοράς για τον επισκέπτη, όχι μόνο γιατί σήμερα φιλοξενεί το τοπικό Αρχαιολογικό Μουσείο με ενδιαφέροντα εκθέματα, αλλά και γιατί εδώ, στον περιβάλλοντα χώρο του που σήμερα έχει διαμορφωθεί σε πλατεία, πραγματοποιήθηκε η Εθνοσυνέλευση που το 1823 ψήφισε το αναθεωρημένο σύνταγμα των Ελλήνων.

Σε απόσταση 3 χλμ. από το Αστρος, στην περιοχή της αρχαίας πόλης Εύας της Κυνουρίας και στο δρόμο για την Τρίπολη, βρίσκεται η έπαυλη του Ηρώδη του Αττικού. Στο σημείο αυτό βρέθηκαν ενδιαφέροντα ευρήματα που χρονολογούνται από τον 4ο π.Χ. αιώνα μέχρι και τον 2ο αιώνα μ.Χ. και φυλάσσονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Αστρους. Το πλήθος και η ποιότητα των ευρημάτων δεν είναι άσχετα από το γεγονός ότι ο Ηρώδης υπήρξε συλλέκτης έργων τέχνης και είχε συγκεντρώσει στο κτιριακό συγκρότημα των 20.000 τ.μ. άφθονα καλλιτεχνήματα. Ακριβώς απέναντι από το χώρο της έπαυλης βρίσκεται η Μονή της Μεταμόρφωσης Λουκούς (12ος αιώνας), που είναι χτισμένη πάνω στα ερείπια του αρχαίου ναού του Πολεμοκράτη, ενώ σε μικρή απόσταση, στο δρόμο προς τον Αγιο Ανδρέα, βρίσκεται ο υγροβιότοπος του Μουστού.

Η μεγάλη αμμουδιά του Παράλιου Αστρους είναι «υπεύθυνη» για την τουριστική ανάπτυξη του οικισμού, με ό,τι καλό ή κακό αυτό συνεπάγεται. Πάντως την εποχή αυτή, τέλη της άνοιξης ή αρχές του καλοκαιριού, τα πράγματα είναι σίγουρα πιο «χαλαρά» και ως επισκέπτης μπορείς με άλλη διάθεση να ανηφορίσεις προς το κάστρο των Ζαφειροπουλαίων, που είναι χτισμένο πάνω στο λόφο Νησί και δεσπόζει στο Παράλιο Αστρος. Σε πρώτη φάση φαίνεται ότι χτίστηκε το 1256 μ.Χ. από ενετικά χέρια και συγκεκριμένα από τον πρίγκιπα Γουλιέλμο Βιλεαρδουίνο, αλλά τον 18ο αιώνα, οι τρεις αδελφοί Ζαφειρόπουλοι, εύποροι έμποροι στο εξωτερικό, ήρθαν στην ιδιαίτερη πατρίδα τους για να αγωνιστούν κατά των Τούρκων και συνέβαλαν στην αμυντική αναβάθμισή του.

ΤΥΡΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ

Αφήνοντας πίσω μας το Aστρος, ακολουθούμε μια κατά κύριο λόγο παραλιακή, γεμάτη στροφές, διαδρομή που προσφέρει απολαυστική θέα προς τον Αργολικό κόλπο, το Πόρτο Χέλι, τις Σπέτσες και τη Σπετσοπούλα. Βραχώδης στο μεγαλύτερο μέρος της, η ακτογραμμή ανοίγει κατά διαστήματα τις αγκάλες της στους παραθεριστές προσφέροντας μικρότερες ή μεγαλύτερες παραλίες.

Καθώς προσεγγίζουμε την ευρύτερη περιοχή του Τυρού, ερχόμενοι από το Αστρος, συναντάμε αρχικά την παραλία του Κρυονερίου, ενώ αμέσως μετά σειρά έχει η παραλία Ζαρίτσι, με χαρακτηριστικό της το εκκλησάκι του Αγίου Χριστόφορου. Ακολουθεί η παραλία Τσέρφος, ενώ ελάχιστα πριν από τον Τυρό μάς υποδέχεται η πράσινη πλαγιά που καταλήγει στο Τηγάνι.

Φτάνοντας στον Τυρό (για την ακρίβεια στην Παραλία Τυρού - Σαπουνακαίικων), δεν χρειάζεται και πολλή φαντασία για να καταλάβεις ότι ο μεγάλος οικισμός που απλώνεται δίπλα στη θάλασσα είναι κομμένος και ραμμένος στα μέτρα των «οικογενειακών» διακοπών. Η παραλία εδώ προσφέρεται για να συνδυάσει κανείς έναν καφέ ή και κάτι παραπάνω με θέα στη θάλασσα - και πιθανόν με μια βουτιά. Δίπλα της βρίσκεται η παραλία του Λυγεριά. Αν τώρα το περιβάλλον του Τυρού σάς φανεί υπέρ το δέον κοσμοπολίτικο, μια βόλτα στα δρομάκια του Ανω Τυρού θα σας κάνει να νιώσετε διαφορετικά.

Μετά τον Τυρό χρειάζεται να αφήσουμε τον κεντρικό δρόμο και να στρίψουμε αριστερά για τον Κίσσακα, μια παραλία «στολισμένη» με κυπαρίσσια. Πιο νότια θα βρούμε την παραλία Λιβάδι, μπροστά από τον μικρό ομώνυμο ψαράδικο οικισμό, ενώ ακόμα νοτιότερα θα συναντήσουμε τη Σαμπατική με το γραφικό λιμανάκι της, ένα ακόμα από τα «ησυχαστήρια» που προσφέρει η αρκαδική ακτή.

ΛΕΩΝΙΔΙΟ ΚΑΙ ΠΟΥΛΙΘΡΑ

Αν νομίζετε ότι το Λεωνίδιο είναι παραθαλάσσιο, χάσατε. Αν και θα δείτε ότι ιστορικά έχει δώσει το στίγμα του ως ναυτική πολιτεία, απέχει από τη θάλασσα 4 χιλιόμετρα, αφήνοντας τη μικρή και γραφική Πλάκα με το λιμανάκι της να παίζει το ρόλο του επίνειου. Τα θερμοκήπια που απλώνονται κατά μήκος του χειμάρρου Δαφνώνα, παράλληλα με τον οποίο «κινείται» ο δρόμος από την παραλία μέχρι το Λεωνίδιο, μαρτυρούν ότι ο τόπος εδώ είναι εύφορος και δικαιολογούν την αρχαία ονομασία Πρασιαί. Αυτός είναι ο «Κήπος του Διονύσου», που φημίζεται -πλην των άλλων- για τις γευστικές μελιτζάνες του!

Σήμα κατατεθέν της γραφικής κωμόπολης ο τεράστιος και επιβλητικός κόκκινος βράχος που ορθώνεται σαν τείχος από πάνω της. Ομορφη η εικόνα των παλιών, σκαρφαλωμένων στην κορυφή ενός βράχου, μύλων, στην είσοδο της πόλης, ενώ η επιβεβλημένη βόλτα με τα πόδια μέσα στο Λεωνίδιο αποκαλύπτει έναν τόπο που έχει κρατήσει «χρώμα». Τα τριακόσια παλιά αρχοντικά κάθε μεγέθους και κατάστασης παίζουν τον δικό τους ρόλο στη διαμόρφωση αυτής της εικόνας, αποτελώντας ταυτόχρονα ένδειξη της παλαιότερης οικονομικής ευημερίας της περιοχής. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν τα αρχοντικά του Τσικαλιώτη (1808), του Πολυτίμου (1816) και του Κατσικογιάννη (1807). Στο Λεωνίδιο μπορείτε επίσης να δείτε τη μητρόπολη της Παναγίας, την Αγία Αικατερίνη, την Αγία Κυριακή, την Παναγία Χατζαλιού, την εκκλησία των Ταξιαρχών και στην ευρύτερη περιοχή το μοναστήρι του Αγ. Νικολάου Σίντζας και το σπήλαιο του Διονύσου.

Τα Πούλιθρα, πατρίδα του ποιητή Κώστα Ουράνη, είναι η λογική συνέχεια της μεγάλης παραλίας της Πλάκας. Περίπου πέντε χιλιόμετρα νοτιότερα, σου δίνουν αρχικά την εντύπωση ενός μικρού χωριού, «καθηλωμένου» γύρω από το μικρό λιμανάκι του. Ωστόσο τα πράγματα αλλάζουν αν μπεις στη διαδικασία να ανηφορίσεις προς το εσωτερικό τους, οπότε διαπιστώνεις ότι έχεις να κάνεις με ένα γραφικό, σε μεγάλο βαθμό πετρόκτιστο, οικισμό που τραβάει σε μάκρος - ή για την ακρίβεια σε ύψος, αφού τα Πούλιθρα είναι χτισμένα σε πλαγιά και προσφέρουν κατά περίπτωση και θέα στη θάλασσα. Eχουν μάλιστα και τη μεγαλύτερη -μετά τον Τυρό των περίπου 2.000 κλινών- τουριστική υποδομή της περιοχής.

Η συνέχεια της ανάβασης δεν είναι ό,τι πιο εύκολο από οδηγικής πλευράς, καθώς οι «φουρκέτες» διαδέχονται η μία την άλλη, αλλά η θέα σε αποζημιώνει σε μεγάλο βαθμό για τον κόπο σου. Ενώ αν έχεις διάθεση για κάτι παραπάνω, πιο απόμερο και πέρα από τα καθιερωμένα, μπορείς, μετά από περίπου 25 χιλιόμετρα, να καταλήξεις στον όρμο του Φωκιανού με την υπέροχη παραλία του.

ΤΣΑΚΩΝΙΑ,
ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΩΝ ΕΚΔΩΡΙΣΘΕΝΤΩΝ ΛΑΚΩΝΩΝ
ΣΤΗΝ ΤΣΑΚΩΝΙΑ

Η ξακουστή Τσακωνιά είναι η περιοχή της Κυνουρίας που εκτείνεται στα ανατολικά του Πάρνωνα και βρέχεται από τον Αργολικό κόλπο, έχοντας περίπου 30 χιλιόμετρα μήκος και 20 χιλιόμετρα πλάτος. Στην Τσακωνιά ανήκουν, εκτός από τον Τυρό, ο Αγιος Ανδρέας, τα Σαπουνακαίικα, τα Μέλανα, ο Πραματευτής, μικροί συνοικισμοί, όπως η παραθαλάσσια Σαμπατική, και φυσικά το Λεωνίδιο, που θα σας υποδεχτεί με δίγλωσσες πινακίδες, στα ελληνικά και τα τσακώνικα (το Λεωνίδιο για τους ντόπιους λέγεται Αγιελίδης). Οι Τσάκωνες είναι (κατά μία εκδοχή) απόγονοι εκδωρισθέντων Λακώνων και φημίζονται ως ατίθασοι, υπερήφανοι, θαρραλέοι, αλλά επίσης παράξενοι και υπερβολικοί! Κάποιοι μάλιστα συσχετίζουν αυτά τα χαρακτηριστικά τους με το γεγονός ότι μετά τον εκχριστιανισμό τους, γύρω στο 800 μ.Χ., οι Τσάκωνες γέμισαν τον Πάρνωνα με μοναστήρια και δημιούργησαν το «μικρό Αγιο Ορος».

ΚΟΣΜΑΣ,
ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΧΩΡΙΟ ΤΗΣ ΑΡΚΑΔΙΑΣ

Από το Λεωνίδιο ξεκινά μια εξαιρετικά όμορφη διαδρομή, που περνώντας μέσα από το φαράγγι του Δαφνώνα καταλήγει μετά από 32 χιλιόμετρα στον χτισμένο σε υψόμετρο 1.150 Κοσμά, το τελευταίο χωριό της Αρκαδίας πριν από το νομό Λακωνίας. Εντυπωσιακή από εδώ η θέα προς τον Ταΰγετο και δροσερή ανάπαυλα ο καφές στην όμορφη πλατεία του χωριού, που φημίζεται για την απόλυτη ηρεμία που προσφέρει, αλλά διαθέτει πλέον υπολογίσιμη τουριστική υποδομή. Ο Κοσμάς είναι γνωστός για τη μαζική συμμετοχή των κατοίκων του στο δρόμο των «100 ημερών», που συνέδεσε το χωριό με το Λεωνίδιο και τη Σπάρτη, σπάζοντας τη γεωγραφική απομόνωσή του. Για να φτάσετε στον Κοσμά, θα χρειαστείτε το πολύ τρία τέταρτα της ώρας.

Περίπου στα μισά της διαδρομής, χτισμένο σε κοίλωμα βράχου στις απότομες πλαγιές του Πάρνωνα, «κρέμεται» το γυναικείο μοναστήρι της Παναγίας της Ελωνας, που ιδρύθηκε τον 16ο αιώνα και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της περιοχής.

ΤΣΑΚΩΝΙΚΗ ΜΕΛΙΤΖΑΝΑ

Χαρακτηριστικό προϊόν του Λεωνιδίου, η περίφημη τσακώνικη μελιτζάνα συγκαταλέγεται μεταξύ των ευρωπαϊκών προϊόντων με Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης. Με σχετική απόφαση της Ε.Ε. κατοχυρώθηκε στους παραγωγούς του Λεωνιδίου η αποκλειστικότητα της καλλιέργειας της συγκεκριμένης ποικιλίας μελιτζάνας, που χαρακτηρίζεται από τη γλυκιά της γεύση. Γνωστό για τη γεύση του είναι επίσης και το σχετικό παραδοσιακό γλυκό κουταλιού, το μελιτζανάκι.

ΠΩΣ ΠΑΜΕ

Στην Κυνουρία από Αθήνα θα έρθετε με αυτοκίνητο από την εθνική οδό Κορίνθου -Τρίπολης μέσω Αργους (έξοδος στον κόμβο Στέρνας). Το ταξίδι από Αθήνα για Αστρος διαρκεί περίπου 2 ώρες (169 χλμ.), για τον Τυρό 2½ (198 χλμ.) και για το Λεωνίδιο 3 ώρες (217 χλμ.). Από Τρίπολη προς Τυρό - Λεωνίδιο θα έρθετε μέσω Τεγέας - κάτω Δολιανών - Αστρους. Το Παράλιο Αστρος απέχει 4 χλμ. από το (Μεσόγειο) Αστρος και 49 χλμ. από την Τρίπολη. Η διαδρομή Τρίπολη - Λεωνίδιο διαρκεί περίπου 1½ ώρα (95 χλμ.). Υπάρχουν καθημερινά δρομολόγια του ΚΤΕΛ (Τ/210-51.24.910-11) από την Αθήνα για Αστρος, Τυρό και Λεωνίδιο. Κάποια από αυτά καταλήγουν στα Πούλιθρα.

Πηγή: kathimerini.gr

Αρκαδία: Τα μυστικά του Λάδωνα

Κατηγορία Εκδρομικές διαδρομές | Αναρτήθηκε 23-01-2012 09:56:59 am | από nskarmoutsos

Στα όρια των Νομών Αρκαδίας και Αχαΐας, περίκλειστα από βουνά και με το δροσερό τραγούδι του ποταμού Λάδωνα να δίνει άλλη διάσταση στο τοπίο, θα συναντήσουμε μερικά από τα πιο όμορφα και ιστορικά χωριά της Αρκαδίας.

Ο τόπος μοιάζει να πολιορκείται ανατολικά από τους ορεινούς όγκους του Δρακοβουνίου, δυτικά του Αφροδίσιου όρους και νότια των Λαγκαδιώτικων βουνών. Πρόκειται για ένα από τα πιο τραχιά τοπία της αρκαδικής γης, με αρχιτεκτονικό ωστόσο ενδιαφέρον, ήπιους ρυθμούς ζωής και τη νοσταλγική ατμόσφαιρα των παραδοσιακών χωριών.

Οι πηγές του ποταμού Λάδωνα βρίσκονται σε ύψος 500 μ. στην τοποθεσία Χελωνοσπηλιά, κοντά στα χωριά Παγκράτι και Λυκούρια. Ο Λάδωνας με μήκος 75 χλμ. μαζί με τον ποταμό Ερύμανθο είναι οι δύο μεγάλοι παραπόταμοι του ποταμού Αλφειού.

Η ευκολότερη πρόσβαση στον Λάδωνα και στην τεχνητή λίμνη του γίνεται μέσω του δρόμου Τρίπολης – Πάτρας, τον γνωστό 111, που ελίσσεται στα όρια των Νομών Αχαΐας και Αρκαδίας. Ερχόμενοι από Νεστάνη, Λεβίδι θα περάσετε τη διασταύρωση για το χωριό Παγκράτι και θα στρίψετε αριστερά για Δάφνη - φράγμα Λάδωνα - Μουριά. Το χωριό Δάφνη με 600 μόνιμους κατοίκους έχει εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια σε πόλο έλξης επισκεπτών, καθώς μοιράζεται την ίδια γειτονιά με τον ποταμό Λάδωνα και την τεχνητή λίμνη. Το παλιό του όνομα είναι Στρέζοβα (μέχρι το 1928) και αναφέρεται στα φορολογικά έγγραφα των Φράγκων. Στην ευρύτερη περιοχή εντοπίζονται οι αρχαίες αρκαδικές πόλεις Νάσοι, Σκοτάνη και Πάος. Ανατολικά του χωριού διέρχεται ο ποταμός Λάδωνας, καθώς κυλά προς την τεχνητή λίμνη.

Στην εύκολα προσβάσιμη κοίτη του ποταμού έχουν δημιουργηθεί εγκαταστάσεις για rafting, kanoe-kayak και ορεινή ποδηλασία. Από το χωριό Δάφνη κατηφορίζοντας προς φράγμα Λάδωνα μετά το χωριό Πουρναριά θα δείτε μια ταμπέλα προς γεφύρι Κυράς. Σε αυτό το σημείο αξίζει να παρεκκλίνετε λίγο από την πορεία σας και ν' ακολουθήσετε τον χωματόδρομο ο οποίος μετά από 4 χιλιόμετρα καταλήγει στο σημείο όπου ο Λάδωνας χύνεται στη λίμνη. Την εποχή αυτή και μέχρι τα τέλη Ιανουαρίου που η στάθμη του νερού στις όχθες της τεχνητής λίμνης είναι αρκετά χαμηλά, θα δείτε να αναδύεται από τον λασπωμένο βυθό το πεντάτοξο γεφύρι της Κυράς που χρονολογείται τον 13ο αιώνα. Το μήκος του φτάνει τα 55 μέτρα και το πλάτος του 2,15 μέτρα. Για αιώνες διευκόλυνε την επικοινωνία μεταξύ Βόρειας και Κεντρικής Πελοποννήσου, ενώ επί φραγκοκρατίας συνέδεε τη Στρέζοβα (Δάφνη) με την Κερπινή. Σήμερα πλάι στην παλιά γέφυρα υπάρχει μια νέα μεγάλη τσιμεντένια (χτίστηκε το 2002) που έχει αχρηστεύσει το παλαιότερο πορθμείο…συνέχεια

Προηγούμενες αναρτήσεις