Παράλιο Άστρος
logo: Το Άστρος της Θαλάσσης
Αναζήτηση Go

Τεγέα Αρκαδίας: Η πόλη, ο ναός και το μουσείο

Κατηγορία Εκδρομικές διαδρομές | Αναρτήθηκε 25-10-2017 12:23:26 pm | από nskarmoutsos

Σε απόσταση 9 περίπου χιλιομέτρων νοτιοανατολικά της Τρίπολης, στο χωριό Αλέα, είναι χτισμένο το Αρχαιολογικό Μουσείο Τεγέας, όπου παρουσιάζεται η ιστορία της γέννησης και της εξέλιξης της ισχυρότερης πόλης της αρχαίας Αρκαδίας, της Τεγέας.
Οι Τεγεάτες έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο, διακρίθηκαν στους Περσικούς Πολέμους και συγκρούστηκαν κατ' επανάληψιν με τους Σπαρτιάτες εξαιτίας συνοριακών διαφορών.
Η πόλη της Τεγέας συγκροτήθηκε γύρω από το ιερό της Αθηνάς Αλέας, ένα από τα πλέον φημισμένα πελοποννησιακά ιερά. Ο δωρικός περίπτερος ναός της Αθηνάς Αλέας οικοδομήθηκε λίγο μετά τα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ. Δημιουργός του υπήρξε ο παριανός αρχιτέκτονας και γλύπτης Σκόπας, ο οποίος επηρεάστηκε σαφώς από το ναό του Απόλλωνα στη Φιγαλεία (Φιγάλεια) και τα αθηναϊκά Προπύλαια.

Τα στοιχεία που καθιστούσαν ξεχωριστό το ναό της Αθηνάς Αλέας ήταν οι εκπληκτικές αναλογίες του, η αρχιτεκτονική του εσωτερικού χώρου (ήταν ο κατεξοχήν ιερός χώρος, όπου κυριαρχούσε το λατρευτικό άγαλμα της θεάς και φυλάσσονταν αφιερώματα με έντονο συμβολισμό) και τα θαυμάσια γλυπτά των αετωμάτων του, που χαρακτηρίζονταν από τις τεχνοτροπικές ιδιαιτερότητες και τους νεωτερισμούς της τέχνης του Σκόπα.
Πολύ κοντά στην αγορά της Τεγέας υπήρχε το θέατρο της πόλης (τη θέση του κατέχει ο ναός της Eπισκοπής), το οποίο κατά τους Κλασικούς και τους Πρώιμους Ελληνιστικούς Χρόνους έμοιαζε σε κάτοψη με το αρχαίο θέατρο στο Θορικό της Αττικής, αλλά το 2ο αιώνα π.Χ. έλαβε εντελώς νέα, μνημειώδη μορφή κατόπιν χρηματοδοτήσεως από το σελευκίδη βασιλιά Αντίοχο Δ΄ Επιφανή.

Στο Αρχαιολογικό Μουσείο Τεγέας εκτίθενται ευρήματα που χρονολογούνται από τους Προϊστορικούς Χρόνους (Νεολιθική Εποχή και Εποχή του Χαλκού) έως την Ύστερη Ρωμαϊκή Περίοδο.
Μεταξύ άλλων, παρουσιάζονται προϊστορικές θέσεις και σημαντικά αγροτικά ιερά της Τεγεάτιδος, μαρμάρινες αναθηματικές στήλες «αρκαδικού τύπου», το ιερό της Αθηνάς Αλέας και η εξέλιξη αυτού από τους Γεωμετρικούς έως τους Ελληνιστικούς Χρόνους, επιγραφές που αφορούν το δημόσιο βίο και ενεπίγραφες επιτύμβιες στήλες.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι διαδραστικές τράπεζες (επιφάνειες) του σύγχρονου μουσείου επιτρέπουν στον επισκέπτη να γνωρίσει τη μυθολογία και την ιστορία της αρχαίας Τεγέας, όσα συνέβησαν στην περιοχή στο διάβα του χρόνου, καθώς και την ιστορία της έρευνας κατά το 19ο και τον 20ό αιώνα. 

Πηγή: in.gr

Μονή Λουκούς - Monastery Loukous

Κατηγορία Εκδρομικές διαδρομές | Αναρτήθηκε 17-07-2011 12:36:53 am | Αναδημοσίευση 06-08-2012 | από nskarmoutsos

Μονή  Λουκούς (εορτάζει στις 6 Αυγούστου)

Σε απόσταση 8,5 χιλιόμετρα από το Παράλιο Άστρος  στο δρόμο με κατεύθυνση την Τρίπολη, συναντάς την Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού (Λουκούς), ένα πανέμορφο Μοναστήρι, δίπλα από τα ερείπια της Βίλας του Ηρώδου του Αττικού, Έχει επικρατήσει να λέγεται «Μονή Λουκούς»! Το όνομα Λουκού, κατά μία εκδοχή, προέρχεται από το γυναικείο όνομα, Λουκιανή… ίσως και από το λατινικό LUCUS = ιερό δάσος! Όλες τις ώρες της μέρας είναι ένα ονειρώδες Μοναστήρι· περισσότερο, όμως, στο λιόγερμα, όταν όλα σιωπούνε και κουρνιάζουνε! Δεν είναι τυχαίο, το γεγονός, ότι, ο Ηρώδης ο Αττικός, αυτόν τον τόπο επέλεξε να κτίσει τη Βίλα του και να την προικίσει μ’ ένα σωρό καλλιτεχνήματα… Εδώ καλούσε τις προσωπικότητες, τους φίλους του… κι έκανε τα συμπόσια του!

Η Ζάβιτσα, η Παλαιοπαναγιά, το Ελληνικό είναι βουνά του «μεγάλου Πάρνωνα», που αγκαλιάζουν το Μοναστήρι ενώ, ο ήρεμος Τάνος, κυλάει τα νερά του, ακριβώς, μπροστά του! Η Μονή της Λουκούς είναι κτισμένη στα ερείπια της αρχαίας Εύας -πόλη της αρχαίας Θυρέας- με το Ιερό του διάσημου γιατρού της αρχαιότητας, Πολεμοκράτους! Πρόκειται για πολύ παλιό Μοναστήρι, αν αναλογιστεί κανείς, ότι, κατά τον 5ο αιώνα μ.Χ., υπήρχε Ναός εδώ, στα ερείπια του οποίου, το 1117 (από δείγματα αρχιτεκτονικής, συμπεραίνουμε) οικοδομήθηκε ο σημερινός, προς τιμή της Θείας Μεταμόρφωσης του Σωτήρος! Κι αυτή η Μονή είναι, ακόμη μία, από τα Σταυροπηγιακά Μοναστήρια μας! Από τις σωζόμενες Πατριαρχικές επιστολές αποδεικνύεται, ότι, η Μονή, από το 1450 μ.Χ. και μετά, ζυμώνεται, κυριολεκτικά, σε όλες τις καταστάσεις κι εξελίξεις μ’ αφορμή, βέβαια, την κεντρική θέση της (δρόμος Τρίπολης – Λεωνιδίου, Αη-Γιάννης, Τριστενά, Μελιγού, ‘Αγ. Πέτρος, Καστρί, Πλάτανος…). Με ημερομηνία 20 Σεπτ. 1696 έχουμε Έκθεση του ηγουμένου, Νεκτ. Τζέκα, που αναφέρει ότι ‘το Μοναστήρι περικλείετο από μάντρα, διέθετε 12 κελλιά -8 σκεπασμένα και 4 ξεσκέπαστα- δίπατο Πύργο, δύο μικρότερους, μαγειρείο, τρία σπίτια, ένα Ναό, κτήμα με 600 ελιές… Η δύναμη της Μονής 6 μοναχοί…»!

 

Από το 1770 και μετά, μέχρι τους χρόνους της Επανάστασης, η Μονή παρουσιάζει κίνηση… όσον αφορά δωρεές, αφιερώσεις… Το βράδυ της 5 Αυγούστου 1826 -παραμονή της Μεταμορφώσεως- ο Ιμπραήμ έκαψε το Μοναστήρι! Οι ζημιές, τις οποίες αποκατέστησαν οι Μοναχοί, δεν ήταν μεγάλες… Ως Μετόχια του Μοναστηριού αναφέρονται η Αγια-Σωτήρα στη Ζάβιτσα, ο Aγιος Ιωάννης (Καλύβια), ο Aγιος Δημήτριος (Απάν’ Αγιάννης)… Το 1833 (Ιούλιος) ο ηγούμενος Κ. Κοράλλης, σ’ Έκθεσή του προς το Επισκοπείο Κυνουρίας, αναφέρει 19 κελλιά, 6 θόλους, ελαιοτριβείο… Από το 1833, με Βασιλικό Διάταγμα, η Μονή μετατρέπεται, από Αντρική σε Γυναικεία, για να επανακάμψει, ως Αντρική από το 1837 και, τελικά, από το 1946 να λειτουργεί, πολύ εύρυθμα, ως Γυναικεία Κοινοβιακή -πολλές φορές με 20 μοναχές- ανήκουσα στην Ι.Μ. Μαντινείας και Κυνουρίας! Ο προσκυνητής – επισκέπτης, στο Μοναστήρι της Λουκούς, θα θαυμάσει τη σπάνια Βιβλιοθήκη με τους 300 τόμους χειρόγραφα(!), Πατριαρχικά Σιγίλλια και Κώδικες, Σταυρούς ευλογίας, το, από το 1781, Ιερό Ευαγγέλιο(!), Aγια Ποτήρια, Aμφια, τις δύο φορητές Εικόνες -του Αγ. Νικολάου και της Μεταμορφώσεως- από το 16ο αιώνα, Λείψανα Αγίων, τον αργυρό Σταυρό με Τίμιο Ξύλο…

Εντός του Βυζαντινού Ναού -με οκταγωνικό ψηλό τρούλο -μένεις εκστατικός από την ολόγιομη επιφάνεια του από Αγιογραφικές παραστάσεις της Παλαιάς και Καινής Διαθήκης του 16ου αιώνα! Μπροστά σου ξεδιπλώνεται όλη η Αγία Γραφή και ο Βίος του Κυρίου! Η αναπαράσταση – αγιογράφηση του Ακάθιστου Ύμνου είναι πρωτόγνωρη! Οι λοιπές φορητές εικόνες είναι έργα του 17ου αιώνα, όπως: της Μεταμορφώσεως, της Αναλήψεως, του Τιμίου Προδρόμου, της Δεήσεως, της Αγ. Αικατερίνης, της Παναγίας και του Χριστού ενθρόνου… Ο Αγιογράφος παραμένει άγνωστος· σίγουρα είναι της Κρητικής Σχολής και με ομοιότητες από Μυστρά!

Πατήστε εδώ για να δείτε το φωτογραφικό υλικό.

Monastery Loukous

Located 8.5 km from the Paralio Astros on the road towards Tripoli, meet the Monastery Loukous, a beautiful monastery, near the ruins of the Villa of Herodes Atticus, has come to be called "Moni Loukous "! The name of Luke, in a version from the woman's name, Lucian ... perhaps from Latin LUCUS = sacred grove! All hours of the day is a dreamy Monastery; more, but in sunset when all are silent. It is no coincidence, the fact that Herod Atticus, this place has chosen to build the Villa and to adorn with many artworks ... here called celebrities, friends ... and he's banquets!

The Zavitsa the Palaiopanagia, Helliniko are the mountains of  the big " Parnonas" that surround the monastery while the river Tanos, passes right in front of! The Monastery Loukous built on the ruins of the ancient city of Eva, the ancient sanctuary of the famous physician of antiquity, Polemokratis! This is a very old monastery, considering that, during the 5th century AD, a temple here, the ruins of which, in 1117 (from samples of architecture, we conclude) built the present one, in honor of the Metamorphosis of Sotiros! And this monastery is also one from the Monasteries Stavropegic! From the Patriarchal surviving letters demonstrate that the monastery from 1450 AD and then, kneaded, literally, in all situations and developments with reason, of course, central location (street Tripoli - Leonidio, Agios Ioannis, Meligou, Agios Petrpos, Kastri, Platanos ...). Dated 20 Sept. 1696 We report the abbot, Nektarios Tzeka, stating that 'the Monastery surrounded by pen , had 12 -8 cells covered and 4 uncovered, two-floors tower, two smaller, kitchen, three houses, a church, farm with 600 olive trees ... The power of the monastery monks 6 ... "!

From 1770 onwards, until the time of the Revolution, the monastery presents motion ... on donations, dedications ... The evening of August 5, 1826-the eve of the Metamorphosis of Sotiros, Ibrahim burned the monastery! Losses, which restored the monks, were small... as a branch of the Holy Monastery referred the Agia Sotira to Zavitsa, Agios Ioannis (Kalivia), Agios Dimitrios (Ano Agios Ioannis) ... In 1833 (July), the abbot, K. Korallis, in his report to the Bishopric Kynourias says 19 cells, 6 domes, oil press ... Since 1833, the Royal Decree, the monastery converted from Male to Female to recover, as the male since 1837, and ultimately from 1946 to function very well as a Women Coenobitic  several times with 20 nuns, belonging to IM Mantinia and Kynouria! The pilgrim - visitor in the Monastery of Loukous, he can admire the rare library with 300 volumes of manuscripts (!) Patriarchal Sigillia and Codes, Blessing Cross, the, from 1781, Holy Gospel (!), Holy Grail, Amfia, the two icons of St. Nicholas, and Metamorphosis-from the 16th century, relics of saints, the Silver Cross with Holy Wood ...

Within the Byzantine church, with tall octagonal dome, you live by the ecstatic from the surface filled with paintings of Biblical scenes of the Old and New Testaments of the 16th century! In front of you unfolds throughout the Bible and the Life of the Lord! The representation - painting the Akathistos Hymn is unprecedented! The other icons are works of the 17th century, such as the Metamorphosis, the Timios of Ioannis the Baptist, the St. Catherine, the Panagia and Christ enthroned ... The Hagiographer remains unknown; surely is the Cretan School and similarities by Mystra!

Click here to see photos.

Μονή Παναγίας Ορθοκωστάς ή Εορτακουστής

Κατηγορία Εκδρομικές διαδρομές | Αναρτήθηκε 09-04-2012 06:48:45 pm | από nskarmoutsos

Η Μονή Παναγίας Ορθοκωστάς βρίσκεται ΝΔ του σημερινού κεφαλοχωρίου, Αγίου Ανδρέα, στο δημόσιο δρόμο προς Πραστό. Πρόκειται, για Ανδρικό, σήμερα, Μοναστήρι με το όνομα, Ορθοκωστά ή Αρτοκωστά που, όμως, ετυμολογικά, δε δυνάμεθα να εξηγήσουμε… Παλιότερα, ανήκε στη Μητρόπολη Μονεμβασίας ενώ, κατά καιρούς, εποπτευόταν και από την Επισκοπή Ρέοντος και Πραστού. Σήμερα, ανήκει στην Ι.Μ. Μαντινείας και Κυνουρίας. Τεράστια ιστορικοθρησκευτική αξία έχει η θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας της Ορθοκωστάς που, εδώ κι αιώνες, βρίσκεται στην Ιταλία! Όταν, το 1460, οι Τούρκοι κατέκτησαν την Πελοπόννησο, η Εικόνα, από το Μοναστήρι, μεταφέρθηκε στο ενετοκρατούμενο Ναύπλιο. Το 1540 οι Ενετοί αποχώρησαν και η Εικόνα μεταφέρθηκε στη Βενετία όπου και φυλάσσεται! Οι διαστάσεις της Εικόνας είναι 80 Χ 56 και ανήκει στον τύπο της Παναγίας της Βρεφοκρατούσας παρουσιάζοντας, γυμνά, μόνο τα πρόσωπα του Χριστού και της Παναγίας· τα λοιπά καλύπτονται από ασημένια αισθήτα και αυτή η αισθήτα έχει σημασία αφού είναι θεματική…

Η Εικόνα έχει σχέση με τους Παλαιολόγους οι οποίοι ανανέωσαν την αισθήτα της Παναγίας της Ορθοκωστάς· ένα ακόμη δείγμα τού πόσο παλιό είναι το Μοναστήρι! Η Σταυροπηγιακή νέα Μονή ανεγέρθηκε περί το 1617 (επί Τιμοθέου Β’) όπως διαφαίνεται από το σχετικό κείμενο του Σιγιλλίου «… ο από της αγιωτάτης επαρχίας Ναυπλίου και Άργους χρησιμώτατος εν άρχουσι κύριος Νικόλαος ο Μπελόκας μοναστών οικητήριον συστήσασθαι ηρετίσατο και τόπον ευάρεστον και αρμόδιον ευρών, εν τη τοποθεσία τη καλουμένη Ορθοκωτζά, πλησίον των χωρίων Πραστού και Καστάνιτζας, συν θεώ ανεγείρει εκεί δι’ ιδίων αναλωμάτων ναόν εκ βάθρων υπέρ ψυχικής αυτού σωτηρίας και διενηκούς μνημοσύνου επ’ ονόματι της υπεραγίας δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας, έγραψέ τε και πρός τήν ημών μετριότητα και ηξίωσε του τυχείν γράμματος ημετέρου….».

Το Καθολικό της Μονής είναι περίκομψος ναός στον τετρακιόνιο εγγεγραμμένο σταυροειδή τύπο μ’ εξάπλευρο τρούλλο. Η προς τα δεξιά της εισόδου, πλάκα, αναγράφει ανακαινίσεις (1711)… Μια νέα ανακαίνιση αναφέρεται το 1864 μετά την πυρπόληση από τον Ιμπραήμ! Το τέμπλο είναι ξυλόγλυπτο. Οι Δεσποτικές εικόνες του είναι του 1692 και 1872 (επισκευασμένες). Εδώ είναι θαμμένος ο, Ρέοντος, Παρθένιος Σινωπεύς (1758)! Η ευανάγνωστη χάραξη του έτους 1780 λέει: “Ανεκαινίσθησαν τα κελλιά της παρούσης πλευράς παρά των πατέρων δι’ εξόδων του μοναστηρίου εις μνημόσυνον αυτών 1780”! Ημέρες ακμής γνώρισε η Μονή κατά το 17ο και 18ο αιώνα, και την περίοδο των Ενετών, και μετά τη δεύτερη Τουρκοκρατία. Από έγγραφα του Μοναστηριού, η περιουσία του αναφέρεται ως πολλή μεγάλη! Με τα Ορλωφικά, το 1770, η Μονή καταστράφηκε! Το 1900 είχε 20 μοναχούς!

Τα Μετόχια της Μονής είναι δύο: α) το Μετόχι του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και β) το Μετόχι των Τριών Ιεραρχών! Το πρώτο Μετόχι, αυτό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, βρίσκεται στην πατριαρχική ιδιόκτητη, εκ 500 στρμ., έκταση της Μονής ανατολικά του Άγιου Ανδρέα. Είναι ένα πολύ παλιό Μετόχι αν, αναλογιστούμε, ότι υπάρχει γραπτή ανακαίνιση του 1714! Εντυπωσιακός είναι ο εσωτερικός πύργος, του Μετοχίου, ύψους 10μ. και πλάτους 6,60 (τετραώροφος)! Για τον επισκέπτη – προσκυνητή, το Μοναστήρι της Ορθοκωστάς, είναι ό,τι, το καλλίτερο για μια επίσκεψη και προσκύνημα/ σ’ ένα γραφικό, ιστορικό Μοναστήρι που ανάγει την ίδρυσή του το 930 μ.Χ.! Όλο το φάσμα της Ορθοκωστάς επικεντρώνεται στο ιστορικό της Εικόνας της Παναγίας της και στο μεταλλικό κάλυμμα της -όσοι ταξιδεύουν στη Βενετία, ας κάνουν προσπάθεια όπως δουν, ιδίοις όμμασιν, την Εικόνα- με τα 44 μικρά ανάγλυφα πλαίσια: Θωμάς, Ιάκωβος, Ιωάννης… Ευαγγελισμός, Γέννηση, Αποκαθήλωση… Θεοτόκος δεομένη προ του Χριστού μεταξύ δύο αγγέλλων… αλλά και του “Ιωάννου Κατακουζηνού του δεσπότου” του Κατακουζηνού που, γύρω στο 1382, έκανε μεταλλική την επένδυση της Εικόνας όπως, κι αργότερα, οι Παλαιολόγοι (1425)! Ήταν μία συνήθεια, γνωστή από το 12ο αιώνα μ.Χ. η κάλυψη της Εικόνας με πολύτιμα μέταλλα!

Πηγή: arcadia.gr

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

ΠΩΣ ΝΑ ΠΑΤΕ

Από το Παράλιο Άστρος, απόσταση 23 χιλιόμετρα.


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

 

Κούτρουφα

Κατηγορία Εκδρομικές διαδρομές | Αναρτήθηκε 17-09-2015 02:23:26 pm | από nskarmoutsos

(Άνω) Κούτρουφα

Λίγο μετά τα Βέρβαινα, χωμένο μέσα σε πανέμορφα δάση από καστανιές και καρυδιές, βρίσκεται το χωριό Κούτρουφα, εδώ. Είναι ένα μικρό ορεινό χωριό που κατοικείται μόνο το καλοκαίρι. Οι κάτοικοι του χειμαδιάζουν στον οικισμό Κάτω Κούτρουφα, εδώ, που βρίσκεται πάνω στο δρόμο Αστρους - Αγίου Ανδρέα.

Κάτω Κούτρουφα

Κορακοβούνι

Κατηγορία Εκδρομικές διαδρομές | Αναρτήθηκε 18-09-2015 10:51:29 am | από nskarmoutsos

Κορακοβούνι

Το Κορακοβούνι, εδώ, είναι ένα γραφικό χωριό της Κυνουρίας, χτισμένο στην πλαγιά υψώματος του Πάρνωνα, αντικριστά από τον Αγιο Ανδρέα (3 χιλ.) και στην άκρη μιας μικρής κατάφυτης πεδιάδας. Βρίσκεται πολύ κοντά  από τον οδικό άξονα ’στρους-Λωνιδίου, μετά τη λίμνη του Μουστού. Είναι κι αυτό κεφαλοχώρι της περιοχής. Έχει γραφικά πετρόκτιστα σπίτια και πολλά αρχοντικά. Έχει 960 κατοίκους που ασχολούνται με τη γεωργία, τη κτηνοτροφία και το εμπόριο.

Όμορφη είναι η κεντρική πλατεία του χωριού με αρκετά καλοδιατηρημένα σπίτια και με την επιβλητική εκκλησία να δεσπόζει στη νότια πλευρά της.

Το χωριό χτίστηκε από τους κατοίκους του Ορεινού Κορακοβουνίου, εδώ, που βρίσκεται ΝΔ του Αγίου Ανδρέα και το οποίο έχει σήμερα εγκαταλειφθεί. 

Ορεινό Κορακοβούνι

Σίταινα

Κατηγορία Εκδρομικές διαδρομές | Αναρτήθηκε 13-09-2015 10:09:48 am | από nskarmoutsos

Στο δρόμο για την Καστάνιτσα (από την ορεινή Μελιγού), 5 χλμ. μετά τον Πλάτανο και 30 από το Άστρος, βρίσκεται η γραφικότατη Σίταινα, σκαρφαλωμένη στις πλαγιές του Πάρνωνα σε υψόμετρο 700 μ και στεφανωμένη  από πυκνό ελατόδασος. Αριστερά της είναι το φαράγγι του Λούλουγκα και δεξιά της, σε υψόμετρο 1934μ., η ψηλότερη κορυφή του Πάρνωνα, η "Μεγάλη Τούρλα".

Το χωριό έχει παραδοσιακά πετρόχτιστα σπίτια, και διασώζει  παλιούς μουλαρόδρομους, γραφικά πέτρινα αλώνια και πηγάδια. Είναι χτισμένο αριστερά και δεξιά μιας καταπράσινης ρεματιάς του Βρασιάτη, που το χωρίζει σε δύο συνοικίες, τον ελατοσκέπαστο Μαντζανά, κάτω από το καταπράσινο βουνό Ζηπουνιά, και το Γαλατά, στους πρόποδες του επιβλητικού Πλακιά. 

Το πλούσιο δάσος της Σίταινας έχει χαρακτηρισθεί φυσικό μνημείο. Με πλούσια χλωρίδα από πανέμορφα έλατα,  καρυδιές, πεύκα και κέδρα, με πολλά είδη φαρμακευτικών και αρωματικών φυτών, με παλιά μονοπάτια, εντυπωσιακά οροπέδια, με έντονα τα ίχνη μιας άλλοτε πλούσιας ανθρώπινης δραστηριότητας όπως αβεστοκάμινα, πηγάδια, χωματάλωνα, μαρμαράλωνα, πέτρινα καλύβι, στάνες και στρούγκες, μαγεύει τον επισκέπτη. 

Η Σίταινα, μαζί με τον Πραστό και την Καστάνιτσα, υπήρξε ο πυρήνας της Τσακωνιάς. Η Τσακώνικη διάλεκτος συνεχίζει ακόμα και σήμερα να μιλιέται στο χωριό. Σημαντική ήταν η συνεισφορά του χωριού στον απελευθερωτικό αγώνα του '21. Από εδώ καταγόταν ο Δημήτρης Καλιοτζής, πρωτοπαλίκαρο του Ζαχαριά, που ήταν το φόβητρο των Τούρκων, πριν πέσει λαβωμένος στη σπηλιά της Συκιάς, κάτω από το χωριό. Κατά την επανάσταση,  150 Σιταινιώτες εντάχθηκαν στα πρώτα στρατιωτικά σώματα, ενώ πλούσια ήταν η δράση πολλών Σιταινιωτών, όπως των  Θ. Ιωάννου ή Κρητικού,  Γ. Μπουρμά, Λ. Ασημακόπουλου, Κ. Λαλιώτη και άλλων.

Στο χωριό υπάρχουν περίπου 100 πέτρινα σπίτια με εντυπωσιακά μπαλκόνια και όμορφους κήπους που ακόμα διατηρούν την επιβλητικότητα και τη φυσιογνωμία μιας όμορφης αρχιτεκτονικής, που συνδύαζε την υψηλή αισθητική με τις λειτουργικές ανάγκες. Συμπαθητικές είναι οι δύο εκκλησίες του χωριού, ενώ δύο καφενεδάκια παραμένουν ανοικτά όλο το χρόνο.

Το χωριό έχει πολλά νερά. Μέσα σ' αυτό βρίσκονται οι όμορφες βρύσες του Λεκάση, του Θεολόγου και του Λάκκου με τα κρυστάλλινα και πλούσια νερά τους, ενώ δεκάδες ακόμα πηγές, γύρω του, δροσίζουν τους περαστικούς και ποτίζουν τα περιβόλια, πριν καταλήξουν στις καταπράσινες ρεματιές του Βρασιάτη, συντρόφεμα και χαρά για νύμφες, νεράιδες και ξωτικά.

Κοντά στη Σίταινα βρίσκονται πολλά πανέμορφα οροπέδια, ιδεώδεις προορισμοί περιήγησης και οδοιπορίας. Το σημαντικότερο είναι του Προφήτη Ηλία, σε υψόμετρο 1665 μ, στη ρίζα των κορυφών της Μικρής και της Μεγάλης Τούρλας. Ένας καταπράσινος χορτοτάπητας καλύπτει το οροπέδιο αυτό που την άνοιξη και το καλοκαίρι μεταβάλλεται σε ένα μαγευτικό πολύχρωμο λουλουδότοπο. Το χειμώνα τα νερά από τα χιόνια και τις βροχές δημιουργούν εκεί μια μικρή λίμνη που κρατάει τα νερά της μέχρι το τέλος της άνοιξης. Εκεί βρίσκεται το λιτό εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία και δίπλα του πηγάδι με δροσερό, πόσιμο νερό. Η διαδρομή από το οροπέδιο μέχρι τη Σίταινα είναι μαγευτική και διαρκεί 3 ώρες. Περνά από του Παυλιούση, του Ντάνεση, τον Κάμπο, τα Πηγάδια, τα Χωματάλωνα και την Πήλιαινα.

Μια άλλη όμορφη διαδρομή είναι από τη Σίταινα στη Λεκά, όπου υπάρχει ένα δάσος με καρυδιές περιτριγυρισμένο από έλατα. Η πηγή της Λεκάς ξεπηδά μέσα από δύο κατάλευκους βράχους. Το χρώμα τους δίνει την ονομασία στην πηγή.

Ο δρόμος από το χωριό συνεχίζει ανηφορικά προς την Καστάνιτσα (6 χλμ.).

Ορειβατικές Διαδρομές

Η Σίταινα είναι ιδανική αφετηρία για ανεπανάληπτες ορειβατικές πορείες στον Πάρνωνα.Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ορειβατική διαδρομή είναι αυτή που διασχίζει το φαράγγι της Λιούτας και φτάνει στην κορυφή της Μεγάλης Τούρλας από όπου ξεκινά ο ποταμός Βρασιάτης. Ο ποταμός αφού συγκεντρώσει τα νερά της περιοχής δημιουργεί  το εντυπωσιακό φαράγγι του Λούλουγκα, που αποτελεί μια από τις ομορφότερες διαδρομές στην Ελλάδα. Στο φαράγγι σχηματίζονται δεκάδες μικροί καταρράκτες  και αναρίθμητες μικρές λίμνες ανάμεσα σε πλατάνια και καρυδιές. Αλλά το εντυπωσιακότερο φυσικό μνημείο είναι ο μεγάλος καταρράκτης που σχηματίζεται σε στένωμα, και του οποίου τα νερά πέφτουν από ύψος 30-40 μ. σχηματίζοντας μια μικρή λίμνη. Στα τοιχώματα των βράχων και των δύο πλευρών σχηματίζονται σπηλιές. Κατά μήκος του φαραγγιού σχηματίζονται πολλές εντυπωσιακές σπηλιές, όπως αυτές του Καραχάλιου και του Καλιοτζή.

Η διαδρομή συνεχίζεται σε ένα εξίσου εντυπωσιακό τοπίο, με ανάγλυφους σχηματισμούς, όμορφες λίμνες και πανύψηλους βράχους. Σε ένα κοίλωμα βρίσκεται το κάστρο της Ζάγγολης  και το ξωκλήσι της Παναγίας. Το φαράγγι του Λούλουγκα ενώνεται με το φαράγγι της Κουτουπούς και στη συνέχεια συναντά το φαράγγι της Μαζιάς. Το φαράγγι αυτό με τη σειρά του, μετά από μια άγρια και εντυπωσιακή διαδρομή, ενώνεται με το φαράγγι των Σπηλακίων και καταλήγει στο φαράγγι της Ζαμπάνιτσας. Το τελευταίο καταλήγει στον κόλπο του Αγίου Ανδρέα. Tο φαράγγι του Λούλουγκα προσελκύει κάθε χρόνο πολλούς ορειβατικούς συλλόγους και ομάδες περιπατητών.

Πηγή: arcadia.ceid.upatras.gr

Πλάτανος Κυνουρίας

Κατηγορία Εκδρομικές διαδρομές | Αναρτήθηκε 12-04-2012 09:00:06 am | από nskarmoutsos

Ο Πλάτανος είναι χτισμένος αμφιθεατρικά στις πλαγιές του Πάρνωνα, στη βάση μιας καταπράσινης ρεματιάς σε υψόμετρο 440 μ.. Γύρω του ένα πανέμορφο και παρθένο φυσικό περιβάλλον γεμάτο καστανιές, πεύκα και έλατα. Το χωριό είναι γραφικότατο και έχει κηρυχθεί παραδοσιακός οικισμός. Παραδοσιακά νοικοκυρεμένα σπίτια, στενά πλακόστρωτα και ασπρισμένα δρομάκια, πλούσια βλάστηση (αχλαδιές, κερασιές και καρυδιές) και άφθονα νερά συνθέτουν την εικόνα του χωριού και προσφέρουν στον επισκέπτη ηρεμία και γαλήνη. Μάλιστα το ιδιαίτερο μικροκλίμα της περιοχής ευνοεί την συνύπαρξη βλάστησης που συναντάται σπάνια: αμπέλια, πεύκα, έλατα, ελιές, δρύς και πλούσια ποικιλία βοτάνων.

Στο χωριό υπάρχει ένας παλιός νερόμυλος που εκινείτο από κοντινή πηγή και δίπλα του όμορφη πέτρινη βρύση. Πίσω από αυτήν σώζεται η παλιά βρύση. Στην είσοδο του χωριού σχηματίζεται μικρός καταράκτης από τα νερά που έρχονται από ψηλότερα. Πανέμορφη και επιβλητική είναι η παλιά εκκλησία του χωριού, η Αγία Άννα. Ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης o πύργος του Μοίρα, πυργόσπιτο με γωνιακή αμυντική κατασκευή (κλουβί).
Το χωριό προσφέρεται σαν αφετηρία για αξέχαστες οδοιπορικές διαδρομές στον Πάρνωνα, Νοτιανατολικά του χωριού υπάρχει το όμορφο φαράγγι Σπηλάκια, με πυκνή βλάστηση και άφθονο νερό. Το φαράγγι καταλήγει στον ποταμό Βρασιάτη και προσφέρεται για οδοιπορία και περιπλάνηση. Στα τοιχώματα του φαραγγιού είναι η ενδιαφέρουσα σπηλιά του Σωτήρα.

Οπως και στα άλλα ορεινά χωριά της Αρκαδίας και ειδικότερα της Κυνουρίας, και εδώ υπάρχει μαρασμός και ερήμωση. Αν και το 1991 απογράφτηκαν 310 κάτοικοι, στο χωριό κατοικούν μόνιμα λιγότεροι από 50 κάτοικοι, όλοι ηλικιωμένοι. Το καλοκαίρι η κίνηση ζωηρεύει, αφού καταφθάνουν αρκετοί παραθεριστές με καταγωγή, καθώς και επισκέπτες. Στο χωριό υπάρχουν καφενεία και ταβέρνες.

Στη γέμιση του φεγγαριού του Αυγούστου διοργανώνονται στο χωριό οι γιορτές των Νερών, των Φεγγαριών και των Ερώτων με πλούσιες εκδηλώσεις οι οποίες προσελκύουν αρκετό κόσμο από την περιοχή.

Πηγή: arcadia.ceid.upatras.gr

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

ΠΩΣ ΝΑ ΠΑΤΕ

Από το Παράλιο Άστρος, απόσταση 25 χιλιόμετρα.


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

 

Πλατάνα (Κυνουρίας)

Κατηγορία Εκδρομικές διαδρομές | Αναρτήθηκε 21-09-2015 11:44:03 am | από nskarmoutsos

Στο δρόμο Τρίπολης-Άστρους και πριν τα Κάτω Δολιανά βρίσκεται το μικρό ορεινό χωριό Πλατάνα, εδώ. Είναι χτισμένο στην πλαγιά ελαιόφυτου υψώματος αριστερά του δρόμου για το Άστρος και αποτελείται από δύο οικισμούς (Πλατάνα και Λουλούδια). Έχει ελάχιστους μόνιμους κατοίκους που ασχολούνται με την κτηνοτροφία και γεωργία. Σε μικρή απόσταση είναι το χωριό Προσήλια.

Άγιος Πέτρος Κυνουρίας

Κατηγορία Εκδρομικές διαδρομές | Αναρτήθηκε 10-04-2012 07:19:16 pm | από nskarmoutsos

Ο Άγιος Πέτρος είναι γραφικό κεφαλοχώρι χτισμένο στις πλαγιές του Πάρνωνα. Βρίσκεται σε πανέμορφο και καταπράσινο τοπίο. Η περιοχή είναι κατάφυτη, καστανιές, κερασιές, καρυδιές, αχλαδιές, πλατάνια, μηλιές, βελανιδιές και πουρνάρια. Είναι παραδοσιακός οικισμός, έχει 1300 κατοίκους περίπου και βρίσκεται σε υψόμετρο 950 μ. Στα ανατολικά του περνάει ο ποταμός Τάνος, ο "Ταναός" κατά τον Παυσανία. Στα ανατολικά απλώνεται μια ξερή πετρώδης περιοχή, με θάμνους και κέδρους, το "Ξεροκάμπι", όπου υπάρχουν καλύβια των τσοπάνηδων.

Στη γραφική και με ωραία θέα κεντρική πλατεία δεσπόζει η επιβλητική μητροπολιτική εκκλησία των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, ογκώδης βασιλική με τρούλο μεγάλης διαμέτρου (1900). Γύρω της μαγαζιά, ταβέρνες και καφενεία. Το σημαντικότερο μνημείο είναι ο "Πύργος του Αγά" (ή Τρικαλιότη) του 18ου αιώνα. Είναι οχυρή κατοικία, με δύο ορόφους και κατώϊ, πολεμίστρες στις γωνίες και ζεματίστρα πάνω από την είσοδο. Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζει θολωτή κρήνη κοντά στην πλατεία με εντοιχισμένη επιγραφή 1769. Στο εξωτερικό τόξο του θόλου οι πελεκητές πέτρες φέρουν εγχάρακτη διακόσμηση και απομίμηση κιόνων που κρατούν τον εσωτερικό θόλο.

Άλλα αξιοθέτα είναι το Δημοτικό Σχολείο, κτίσμα του 1920, (το οποίο λέγεται ότι είναι δωρεά του Ανδρέα Συγγρού), το γεφύρι στο "βύθουλα της Άννας", πετρόκτιστο στενόμακρο γεφύρι του Τάνου και αρκετές θολωτές πετρόχτιστες βρύσες (του "Κατσή" (1764), του "Κεραστά (1764)", του Καράμπελα (1746), του Αγιοργιού και της "Μπρούσκας". Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζουν το "Ταπητουργείο" (που παλαιότερα λειτούργησε σαν ταπητουργείο, ξυλουργείο και βιοτεχνία εσωρούχων), τα πυργόσπιτα του "Κοίνη", του "Κοντάκη", του "Κασουρή", της "Φρύναινας", του "Παπανικολάου", του "Μούσχουρου" (στην τιλιά της Παναγίας), όπως και τα σπίτι του "Κουλούρη" (με μαρμάρινα μπαλκόνια και ορθομαρμάρωση), του "Μαρκαντέ", της "Νούτσου", και του "Ντίνια" στον οικισμό Μουγέϊκα.

Σύμφωνα με γραπτές μαρτυρίες το χωριό φαίνεται να ιδρύθηκε το 1435. Το 1687 ορίστηκε από τους Βενετσιάνους σαν πρωτεύουσα της επαρχίας του Αγίου Πέτρου. Μάλιστα το χωριό μνημονεύεται και στο Χρονικό του Μορέως, όπου αναφέρεται ότι τότε εκατοικείτο από Τσάκωνες. Από τα μέσα του 18ου αιώνα άρχισε στην περιοχή σημαντική δράση των κλεφταρματωλών. Το 1775 οι τοπικοί κλεφτοκαπετάνιοι Γιάννης Καράμπελας και Αντωνάκης Αλεβίζος αντιστάθηκαν στους Τουρκαλβανούς. Το 1786 έγινε η μάχη της Μαλεβής μεταξύ των Τούρκών και Ελλήνων με επικεφαλής τους καπεταναίους Ζαχαριά και Θανάση Καράμπελα. Η συμβολή του Αγίου Πέτρου στον απελευθερωτικό αγώνα του 1821 ήταν σημαντική. Το 1821 ο Αναγνώστης Κοντάκης επικεφαλής 48 Αγιοπετριτών, εκύρηξε την επανάσταση στα Δολιανά. Πολλοί Αγιοπετρίτες αγωνιστές έλαβαν μέρος στις μάχες στο Βαλτέτσι, στα Δολιανά και στα Βέρβενα, όπως και στην πολιορκία και άλωση της Τρίπολης. Το διάστημα 1825-1826 το χωριό καταστράφηκε μερικά από τις επιδρομές των ορδών του Ιμπραήμ. Σημαντική ήταν επίσης και η συμμετοχή του στην εθνική αντίσταση κατά την Ιταλο-Γερμανική κατοχή. Το 1944 εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς 48 άμαχοι κάτοικοι.

Η τοπική οικονομία σήμερα βασίζεται στην ξυλουργία, σιδηρουργία, εμπόριο υλικών οικοδομής και ξύλευσης, λίγα κτηνοτροφικά και στις μισθωτές υπηρεσίες. Παλαιότερα ανθούσε η ανθρακοποιία και για το λόγο αυτό οι Αγιοπετρίτες αποκαλούνταν "καρβουνιάριδες".

Ο Άγιος Πέτρος παρουσιάζει όλο το χρόνο αρκετή τουριστική κίνηση, στην οποία συνεισφέρουν κατά ένα μεγάλο μέρος οι προσκηνητές της Μονής Μαλεβής όπως και οι ορειβάτες-περιπατητές του Πάρνωνα. Στο χωριό λειτουργούν ξενοδοχείο, εστιατόρια, ταβέρνες και ζαχαροπλαστεία.

Λόγω της θέσης του στον Πάρνωνα ο Άγιος Πέτρος προσφέρει αρκετές αξιόλογες πεζοπορικές και ορειβατικές διαδρομές στους λάτρεις της φύσης. Υπάρχουν μονοπάτια που οδηγούν στις κορυφές του Πάρνωνα και στο ορειβατικό του καταφύγιο. Η ανάβαση στη ψηλότερη κορυφή Μεγάλη Τούρλα διαρκεί 2.50 περίπου ώρες. Aπό εδώ περνάει επίσης και το ευρωπαϊκό μονοπάτι Ε4. Κοντινότερες διαδρομές είναι στα "Σκαμνάκια", στην "Τιλιά της Παναγίας", και στα ξωκκλήσια του 16ου αιώνα, στον Αη-Γιώργη και στον Άγιο Νικόλα, που είναι χωμένα στο καστανόδασος.

Tα πανηγύρια που γίνονται στην περιοχή είναι του Αγίου Νείλου (7 Μαϊου), των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου (29 Ιουνίου), της Παναγίας (15 Αυγούστου) και της "Μαλεβής" (23 Αυγούστου). Επίσης την Κυριακή της Τυρινής γίνεται μικρό καρναβάλι με ένα χαρακτηριστικό τοπικό έθιμο, την "γκαμήλα" που κυνηγά τους περαστικούς. Πρόκειται για ξύλινο μεγάλο σκεπαστό σαμάρι που μεταφέρουν από κάτω δύο άτομα που κρατούν ένα προεξέχον ξύλο με το κρανίο ενός μουλαριού του οποίου η γνάθος ανοιγοκλείνει.
5 χιλ. από τον Άγιο Πέτρο στο δρόμο που οδηγεί στο Άστρος, είναι το μοναστήρι της Παναγίας της Μαλεβής.

Πηγή: arcadia.ceid.upatras.gr

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

ΠΩΣ ΝΑ ΠΑΤΕ

Από το Παράλιο Άστρος, απόσταση 38 χιλιόμετρα.


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

 

Αγία Σοφία Κυνουρίας

Κατηγορία Εκδρομικές διαδρομές | Αναρτήθηκε 13-09-2015 10:23:00 am | από nskarmoutsos

Είκοσι περίπου χιλιόμετρα ανατολικά της Τρίπολης και στη μέση του οδικού άξονα Τριπόλεως - Άστρους (20 χιλ από την Τρίπολη), σε υψόμετρο 580 μέτρων πάνω στους πρόποδες του Πάρνωνα, βρίσκεται χτισμένο ένα μικρό γραφικό χωριουδάκι, η Αγία Σοφία . Το χωριό αυτό είναι δευτερογενής Καστρίτικος (από τα χωριά του Καστριού) οικισμός, με οικιστές κατοίκους κυρίως από το χωριό Καράτουλα Κυνουρίας. Σήμερα στην Αγία Σοφία κατοικούν περίπου 90 άτομα, μεταξύ των οποίων και παιδιά και άλλης νεαρής ηλικίας άτομα.

Πριν από 150 περίπου χρόνια (κατά το έτος 1850) ορισμένες οικογένειες από το Καράτουλα εγκαταστάθηκαν στην περιοχή αυτή, ασχολούμενοι με την γεωργία και την κτηνοτροφία και ίδρυσαν την Αγία Σοφία. Οι κάτοικοι του χωριού αυτού, εκτός από τις ανωτέρω ασχολίες, ασχολήθηκαν και με διάφορες άλλες παραδοσιακές επαγγελματικές δραστηριότητες, όπως την σιδηρουργεία και βαρελοποιία, μάλιστα σε τέτοιο βαθμό που όχι μόνο ζούσαν από αυτές αλλά και εξ αιτίας τους το χωριό αυτό, απέκτησε σπουδαία φήμη σε όλη την ευρύτερη περιοχή τα παλιότερα χρόνια.

Στην περιοχή έχουν βρεθεί αρχαιολογικά ευρήματα (τάφοι, πήλινα πιθάρια, παλιό υδραγωγείο κ.α.) που οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η Αγία Σοφία είχε κατοικηθεί  κατά την αρχαιότητα, άγνωστο όμως από ποιους και πότε. Τα ευρήματα αυτά  εκτίθενται για φύλαξη στο Αρχαιολογικό Μουσείο Τρίπολης.

Το χωριό ονομάστηκε Αγία Σοφία από την εκκλησία του που είναι αφιερωμένη στην μνήμη της Αγίας Σοφίας και των τριών θυγατέρων της Πίστεως, Ελπίδας και Αγάπης και εορτάζει στις 17 Σεπτεμβρίου. Μέχρι και το τέλος της δεκαετίας του 1940, το χωριό, όπως και πολλά άλλα της περιοχής, έσφυζε από ζωή και έφτασε να έχει μέχρι και 400 κατοίκους. Ήταν εκείνη η εποχή που δούλευαν αδιάκοπα οι τέσσερις υδρόμυλοι, τα γύφτικα (σιδηρουργεία) και τα βαρελάδικα της Αγια-Σοφιάς, εξυπηρετώντας κατοίκους και όχι μόνο του ίδιου χωριού αλλά και πάρα πολλών γειτονικών. Η εποχή που οι τέσσερις ταβέρνες του χωριού ήταν συνεχώς κατάμεστες από κόσμο, ενώ τα βουνά και οι λαγκαδιές του αντιλαλούσαν από τα κουδούνια, τα βελάσματα των κοπαδιών και τις φωνές των τσοπάνηδων. Μετά την κατοχή όμως και το τέλος της δεκαετίας του 1940, η εξωτερική και εσωτερική μετανάστευση ( για την αναζήτηση καλύτερης τύχης από τους κατοίκους) λιγόστεψαν κατά πολύ τον πληθυσμό του.

Η Αγία Σοφία διοικητικά ανήκει στον δήμο Βόρειας Κυνουρίας. Οι μαθητές του χωριού φοιτούν στα κοντινότερα χιλιομετρικά σχολεία που είναι το Δημοτικό Σχολείο Ριζών, το Γυμνάσιο Αλέας και το Λύκειο Αλέας. Τα γεωργικά προϊόντα του χωριού είναι λαχανικά για τις οικιακές ανάγκες, κρασί και λάδι άριστης ποιότητας λόγω του υψομέτρου. Στο χωριό λειτουργεί ένα παραδοσιακό καφενείο όπου μπορεί κανείς να απολαύσει το καφεδάκι του, το κρασάκι του και γιατί όχι και σπιτικό φαγητό κατόπιν παραγγελίας. Το κελάηδισμα των αηδονιών μέσα από τα βαθύσκιωτα λαγκάδια και τις ρεματιές με τα πλατάνια θα μαγέψουν τον περιπατητή καθώς συνοδεύεται από μια άλλη μελωδία αυτή των κουδουνιών από τις στάνες στις γύρω βουνοπλαγιές.

Οι σημερινοί Αγια-σοφίτες μέσα από τον πολιτιστικό και εξωραϊστικό σύλλογό τους προσπαθούν να μην ξεχαστούν τα έθιμα, και οι παραδόσεις του χωριού τους και να διατηρηθούν οι δεσμοί ανάμεσα στους. Σήμερα στην Αγία Σοφία κατοικούν περίπου 90 άτομα, μεταξύ των οποίων και παιδιά και άλλης νεαρής ηλικίας άτομα. Η ύπαρξη νέων σημαίνει ελπίδα. Ελπίδα ότι το όμορφο μικρό Καστριτοχώρι με το θαυμάσιο φυσικό περιβάλλον και το εξαίρετο κλίμα, δεν θα σβήσει από γεροντικό μαρασμό.

Πηγή: arcadia.ceid.upatras.gr

Προηγούμενες αναρτήσεις