Παράλιο Άστρος
logo: Το Άστρος της Θαλάσσης
Αναζήτηση Go

Μονή Παναγίας Μαλεβής

Κατηγορία Εκδρομικές διαδρομές | Αναρτήθηκε 11-04-2012 06:23:02 pm | από nskarmoutsos

Στην περιοχή του Αγίου Πέτρου Κυνουρίας και σε απόσταση 8 χλμ., φωλιασμένη μέσα στα έλατα του Πάρνωνα, βρίσκεται το ξακουστό, ανά την Ελλάδα, Μοναστήρι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, της επονομαζόμενης Μαλεβής! Η ονομασία, Μαλεβή, προέρχεται από το παρακείμενο βουνό, τον Μαλεβό. Η ρίζα της λέξης είναι αλβανοσλαυβική. Κατ’ έτος δεκάδες χιλιάδες Προσκυνητές από όλα τα μέρη της Ελλάδας, με πούλμαν και Ι.Χ., έρχονται Προσκυνητές στο τεράστιο οικοδομικό συγκρότημα της Μονής της Μαλεβής! Σαν έτος ίδρυσης αναφέρεται το 1116 μ.Χ. Ίσως, το Μοναστήρι, να βρισκόταν σε άλλη θέση και να μετακόμισε εκεί, όπως συνέβει και με άλλες Μονές στην Ελλάδα. Η μετακίνηση πρέπει να έγινε στις αρχές του 17ου αιώνα. Επιγραφή αναφέρει το κτίσιμο του Καθολικού το έτος 1616. Το Μοναστήρι της Μαλεβής ευημερούσε κατά την Ενετοκρατία· μια εικόνα ευημερίας που μας δίνει ο Ηγούμενος Μαγνέντιος με γραπτή έκθεσή του, αναφέρει για περιμαντρωμένο Μοναστήρι με 7 κελλιά και 3 σπίτια, μαγειρείο, 30 στρμ. χωράφια, 3 παρεκκλήσια, 8 Μοναχούς…

Το Μοναστήρι έχαιρε της εμπιστοσύνης των Πιστών, κάτι που αποδεικνύεται από τις δωρεές και τα αφιερώματα. Η Μονή είχε δύο Μετόχια, ένα στον πλάτανο και ένα στον τσακώνικο αιγιαλό. Επεισόδιο κλεφταρματωλικό έλαβε χώρα στο Μοναστήρι το 1786. Τόσον ο Ζαχαριάς από την Μπαρμπίτσα όσο και ο Θανάσης Καράμπελας από τα Βέρβενα, πέρασαν από ‘κει ενώ, το Μοναστήρι, έπαθε κατά τα Ορλωφικά (1770). Όταν ο Ζαχαριάς φόνευσε επιφανή Τούρκο γιατί εφέρετο βάναυσα προς τους Χριστιανούς του Αγίου Πέτρου, μαζί του συμμάχησαν, κατά των Τούρκων, ο Θανάσης Καράμπελας και οι Καλόγεροι του Μοναστηριού! Σε αντεκδίκηση οι Τούρκοι σκότωσαν Μοναχούς και έκαψαν το Μοναστήρι. Αυτό έγινε στις 8 Μάη του 1786. Υπάρχει και τραγούδι: «Πατήσανε τη Μαλεβή, το μέγα Μοναστήρι, πήραν άσπρα, πήραν φλωριά, πήραν μαργαριτάρια, πήραν τ’ ασημοκάντηλα, βαγγέλια χρυσωμένα, πιάσαν τον διάκο τον μικρό και τον παπ-Ανανία, τους πήρανε, τους πήγανε σε μια ψηλή ραχούλα, τους βάλανε τ’ απίστομα και τους τουρκοπαιδεύαν· το πάτησαν και το ‘γδυσαν και το ‘καναν ντριβάλι, σκοτώσαν τον ηγούμενο κι ούλους τους καλογήρους…» Όμως, η Μονή δε διαλύθηκε. Τότε το Μοναστήρι ήταν ενοριακό.

Ο Ηγούμενος Καλλίνικος αναφέρεται ως Μέλος της Φιλικής Εταιρείας και πρόσφερε υπηρεσίες ώς πρακτικός χειρουργός, ενώ ο Θ. Κολοκοτρώνης εγκατέστησε στο Μοναστήρι μονάδα νοσοκομειακής περιθάλψεως τραυματιών και ασθενών! Κατά την ορμητική κάθοδο του Ιμπραήμ, τον Ιούλιο του 1825, η Μονή πυρπολήθηκε. Το 1829, σε έκθεση της Μονής, αναφέρονται 12 Μοναχοί, 1500 ρίζες ελιές, 300 στρμ. χωράφια, 275 γιδοπρόβατα… Προεπαναστατικά, η Μονή πρόσφερε για τη λειτουργία του Σχολείου του Αγίου Πέτρου, ετησίως, 300 γρόσια! Το 1849, από Αντρική, μετατράπηκε σε Γυναικεία. Σήμερα έχει 10 Μοναχές. Η εικόνα της Παναγίας της Μαλεβής είναι τοποθετημένη σε ασημένια θήκη και σε πολυτελές προσκυνητάρι στο οποίο καίει ακοίμητη κανδήλα. Πρόκειται για θαυματουργή εικόνα της Παναγίας που γιορτάζει στις 23 Αυγούστου κατά την Απόδοση της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Είναι μια μέρα που το Μοναστήρι συγκεντρώνει χιλιάδες Προσκυνητές απ’ όλη την Ελλάδα. Ψάλλεται το Εσπέρας πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός και ακολουθεί Παράκληση μέχρι τα μεσάνυχτα.

Το πρωί λαβαίνει χώρα η Θεία Λειτουργία. Ανάλογος πανηγυρισμός γίνεται και στις 15 Αυγούστου. Δίπλα στο παλιό Καθολικό, τα τελευταία χρόνια, οικοδομήθηκε το νέο. Μέσα στο δάσος, σε βραχώδη έξαρση, είναι χτισμένος ο Άγιος Γεώργιος -τρουλλαίος σταυρικός ναΐσκος. Από το 1967, σ’ επίκαιρη θέση στο χώρο της Μονής, κτίστηκε ο Ναός του Αγίου Νείλου του Αγιοπετρίτη· του Αγίου Νείλου που εκάρη μοναχός περί το 1600 στο Μοναστήρι κι έφυγε και ασκήτεψε στο Άγιο Όρος. Πρόκειται για λιθόκτιστο Ναό με κεραμιδένια σκεπή και οκτάπλευρο τρούλλο. Στην πρόσοψη του παλιού Καθολικού υπάρχει η εξής επιγραφή: «Θεοφάνης ιερομόναχος 1616. Ανηγέρθηκε εκ βάθρων ο θείος και πάνσπεπτος ναός ούτος της θεομήτορος, της επονομαζομένης Μαλεβής, δια κόπων και μόχθων πολλών των οσιωτάτων ιερομονάχου Ιωσήφ Καρατζά, του από χωρίου Σίταινα 1616». Πρόκειται για ένα πολύ πλούσιο Μοναστήρι που προτιμάει να το επισκέπτεται ο χριστιανικός κόσμος αφού η εικόνα της Παναγίας είναι πέρα για πέρα, αποδεδειγμένα, θαυματουργή!

Πηγή: arcadia.gr

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

ΠΩΣ ΝΑ ΠΑΤΕ

Από το Παράλιο Άστρος, απόσταση 31 χιλιόμετρα.


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

 

Μονή Λουκούς - Monastery Loukous

Κατηγορία Εκδρομικές διαδρομές | Αναρτήθηκε 17-07-2011 12:36:53 am | Αναδημοσίευση 06-08-2012 | από nskarmoutsos

Μονή  Λουκούς (εορτάζει στις 6 Αυγούστου)

Σε απόσταση 8,5 χιλιόμετρα από το Παράλιο Άστρος  στο δρόμο με κατεύθυνση την Τρίπολη, συναντάς την Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού (Λουκούς), ένα πανέμορφο Μοναστήρι, δίπλα από τα ερείπια της Βίλας του Ηρώδου του Αττικού, Έχει επικρατήσει να λέγεται «Μονή Λουκούς»! Το όνομα Λουκού, κατά μία εκδοχή, προέρχεται από το γυναικείο όνομα, Λουκιανή… ίσως και από το λατινικό LUCUS = ιερό δάσος! Όλες τις ώρες της μέρας είναι ένα ονειρώδες Μοναστήρι· περισσότερο, όμως, στο λιόγερμα, όταν όλα σιωπούνε και κουρνιάζουνε! Δεν είναι τυχαίο, το γεγονός, ότι, ο Ηρώδης ο Αττικός, αυτόν τον τόπο επέλεξε να κτίσει τη Βίλα του και να την προικίσει μ’ ένα σωρό καλλιτεχνήματα… Εδώ καλούσε τις προσωπικότητες, τους φίλους του… κι έκανε τα συμπόσια του!

Η Ζάβιτσα, η Παλαιοπαναγιά, το Ελληνικό είναι βουνά του «μεγάλου Πάρνωνα», που αγκαλιάζουν το Μοναστήρι ενώ, ο ήρεμος Τάνος, κυλάει τα νερά του, ακριβώς, μπροστά του! Η Μονή της Λουκούς είναι κτισμένη στα ερείπια της αρχαίας Εύας -πόλη της αρχαίας Θυρέας- με το Ιερό του διάσημου γιατρού της αρχαιότητας, Πολεμοκράτους! Πρόκειται για πολύ παλιό Μοναστήρι, αν αναλογιστεί κανείς, ότι, κατά τον 5ο αιώνα μ.Χ., υπήρχε Ναός εδώ, στα ερείπια του οποίου, το 1117 (από δείγματα αρχιτεκτονικής, συμπεραίνουμε) οικοδομήθηκε ο σημερινός, προς τιμή της Θείας Μεταμόρφωσης του Σωτήρος! Κι αυτή η Μονή είναι, ακόμη μία, από τα Σταυροπηγιακά Μοναστήρια μας! Από τις σωζόμενες Πατριαρχικές επιστολές αποδεικνύεται, ότι, η Μονή, από το 1450 μ.Χ. και μετά, ζυμώνεται, κυριολεκτικά, σε όλες τις καταστάσεις κι εξελίξεις μ’ αφορμή, βέβαια, την κεντρική θέση της (δρόμος Τρίπολης – Λεωνιδίου, Αη-Γιάννης, Τριστενά, Μελιγού, ‘Αγ. Πέτρος, Καστρί, Πλάτανος…). Με ημερομηνία 20 Σεπτ. 1696 έχουμε Έκθεση του ηγουμένου, Νεκτ. Τζέκα, που αναφέρει ότι ‘το Μοναστήρι περικλείετο από μάντρα, διέθετε 12 κελλιά -8 σκεπασμένα και 4 ξεσκέπαστα- δίπατο Πύργο, δύο μικρότερους, μαγειρείο, τρία σπίτια, ένα Ναό, κτήμα με 600 ελιές… Η δύναμη της Μονής 6 μοναχοί…»!

 

Από το 1770 και μετά, μέχρι τους χρόνους της Επανάστασης, η Μονή παρουσιάζει κίνηση… όσον αφορά δωρεές, αφιερώσεις… Το βράδυ της 5 Αυγούστου 1826 -παραμονή της Μεταμορφώσεως- ο Ιμπραήμ έκαψε το Μοναστήρι! Οι ζημιές, τις οποίες αποκατέστησαν οι Μοναχοί, δεν ήταν μεγάλες… Ως Μετόχια του Μοναστηριού αναφέρονται η Αγια-Σωτήρα στη Ζάβιτσα, ο Aγιος Ιωάννης (Καλύβια), ο Aγιος Δημήτριος (Απάν’ Αγιάννης)… Το 1833 (Ιούλιος) ο ηγούμενος Κ. Κοράλλης, σ’ Έκθεσή του προς το Επισκοπείο Κυνουρίας, αναφέρει 19 κελλιά, 6 θόλους, ελαιοτριβείο… Από το 1833, με Βασιλικό Διάταγμα, η Μονή μετατρέπεται, από Αντρική σε Γυναικεία, για να επανακάμψει, ως Αντρική από το 1837 και, τελικά, από το 1946 να λειτουργεί, πολύ εύρυθμα, ως Γυναικεία Κοινοβιακή -πολλές φορές με 20 μοναχές- ανήκουσα στην Ι.Μ. Μαντινείας και Κυνουρίας! Ο προσκυνητής – επισκέπτης, στο Μοναστήρι της Λουκούς, θα θαυμάσει τη σπάνια Βιβλιοθήκη με τους 300 τόμους χειρόγραφα(!), Πατριαρχικά Σιγίλλια και Κώδικες, Σταυρούς ευλογίας, το, από το 1781, Ιερό Ευαγγέλιο(!), Aγια Ποτήρια, Aμφια, τις δύο φορητές Εικόνες -του Αγ. Νικολάου και της Μεταμορφώσεως- από το 16ο αιώνα, Λείψανα Αγίων, τον αργυρό Σταυρό με Τίμιο Ξύλο…

Εντός του Βυζαντινού Ναού -με οκταγωνικό ψηλό τρούλο -μένεις εκστατικός από την ολόγιομη επιφάνεια του από Αγιογραφικές παραστάσεις της Παλαιάς και Καινής Διαθήκης του 16ου αιώνα! Μπροστά σου ξεδιπλώνεται όλη η Αγία Γραφή και ο Βίος του Κυρίου! Η αναπαράσταση – αγιογράφηση του Ακάθιστου Ύμνου είναι πρωτόγνωρη! Οι λοιπές φορητές εικόνες είναι έργα του 17ου αιώνα, όπως: της Μεταμορφώσεως, της Αναλήψεως, του Τιμίου Προδρόμου, της Δεήσεως, της Αγ. Αικατερίνης, της Παναγίας και του Χριστού ενθρόνου… Ο Αγιογράφος παραμένει άγνωστος· σίγουρα είναι της Κρητικής Σχολής και με ομοιότητες από Μυστρά!

Πατήστε εδώ για να δείτε το φωτογραφικό υλικό.

Monastery Loukous

Located 8.5 km from the Paralio Astros on the road towards Tripoli, meet the Monastery Loukous, a beautiful monastery, near the ruins of the Villa of Herodes Atticus, has come to be called "Moni Loukous "! The name of Luke, in a version from the woman's name, Lucian ... perhaps from Latin LUCUS = sacred grove! All hours of the day is a dreamy Monastery; more, but in sunset when all are silent. It is no coincidence, the fact that Herod Atticus, this place has chosen to build the Villa and to adorn with many artworks ... here called celebrities, friends ... and he's banquets!

The Zavitsa the Palaiopanagia, Helliniko are the mountains of  the big " Parnonas" that surround the monastery while the river Tanos, passes right in front of! The Monastery Loukous built on the ruins of the ancient city of Eva, the ancient sanctuary of the famous physician of antiquity, Polemokratis! This is a very old monastery, considering that, during the 5th century AD, a temple here, the ruins of which, in 1117 (from samples of architecture, we conclude) built the present one, in honor of the Metamorphosis of Sotiros! And this monastery is also one from the Monasteries Stavropegic! From the Patriarchal surviving letters demonstrate that the monastery from 1450 AD and then, kneaded, literally, in all situations and developments with reason, of course, central location (street Tripoli - Leonidio, Agios Ioannis, Meligou, Agios Petrpos, Kastri, Platanos ...). Dated 20 Sept. 1696 We report the abbot, Nektarios Tzeka, stating that 'the Monastery surrounded by pen , had 12 -8 cells covered and 4 uncovered, two-floors tower, two smaller, kitchen, three houses, a church, farm with 600 olive trees ... The power of the monastery monks 6 ... "!

From 1770 onwards, until the time of the Revolution, the monastery presents motion ... on donations, dedications ... The evening of August 5, 1826-the eve of the Metamorphosis of Sotiros, Ibrahim burned the monastery! Losses, which restored the monks, were small... as a branch of the Holy Monastery referred the Agia Sotira to Zavitsa, Agios Ioannis (Kalivia), Agios Dimitrios (Ano Agios Ioannis) ... In 1833 (July), the abbot, K. Korallis, in his report to the Bishopric Kynourias says 19 cells, 6 domes, oil press ... Since 1833, the Royal Decree, the monastery converted from Male to Female to recover, as the male since 1837, and ultimately from 1946 to function very well as a Women Coenobitic  several times with 20 nuns, belonging to IM Mantinia and Kynouria! The pilgrim - visitor in the Monastery of Loukous, he can admire the rare library with 300 volumes of manuscripts (!) Patriarchal Sigillia and Codes, Blessing Cross, the, from 1781, Holy Gospel (!), Holy Grail, Amfia, the two icons of St. Nicholas, and Metamorphosis-from the 16th century, relics of saints, the Silver Cross with Holy Wood ...

Within the Byzantine church, with tall octagonal dome, you live by the ecstatic from the surface filled with paintings of Biblical scenes of the Old and New Testaments of the 16th century! In front of you unfolds throughout the Bible and the Life of the Lord! The representation - painting the Akathistos Hymn is unprecedented! The other icons are works of the 17th century, such as the Metamorphosis, the Timios of Ioannis the Baptist, the St. Catherine, the Panagia and Christ enthroned ... The Hagiographer remains unknown; surely is the Cretan School and similarities by Mystra!

Click here to see photos.

Μονή Παλιοπαναγιάς (Αγίας Ελεούσας)

Κατηγορία Θρησκευτικά μνημεία | Αναρτήθηκε 08-08-2014 01:35:34 pm | από nskarmoutsos

Πατήστε εδώ για να δείτε το φωτογραφικό υλικό.  (Πηγή)

Διαλεγμένη η τοποθεσία της Αγίας Ελεούσας (Παλιοπαναγιάς), στο βάθος μιας καταπράσινης χαράδρας που την προστατεύουν τέσσερα γύρω υψώματα – Σπιλιθάρα, το όνομα του βουνού της – πλαισιώνει με μια ομορφιά αυστηρή κι απόμονη, τη γερασμένη μορφή της. Ο ασφαλτοστρωμένος δρόμος για τη Μονή ξεκόβει σαν παρακλάδι, αριστερά του δρόμου προς Τρίπολη, 4 χλμ. μετά το Άστρος, και φέρνει ύστερα από 1,5 χλμ. ως την πύλη της…συνέχεια

Ωριά (Κυνουρίας)

Κατηγορία Εκδρομικές διαδρομές | Αναρτήθηκε 22-09-2015 11:42:25 am | από nskarmoutsos

Μικρό ορεινό χωριό του Δήμου Βόρειας Κυνουρίας, κοντά στο Καστρί (εδώ), χτισμένο σε υψόμετρο 840 μ. Είναι ένα από τα Καστριτοχώρια. Έχει (απογραφή 1991) 254 κατοίκους που ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Οδική πρόσβαση υπάρχει από το Καστρί και από το Στόλο.

Φούντωμα

Κατηγορία Εκδρομικές διαδρομές | Αναρτήθηκε 19-09-2015 10:14:48 am | από nskarmoutsos

Ανάμεσα από τα χωριά Περδικόβρυση και Στόλος της Κυνουρίας είναι το Φούντωμα, εδώ, ένα μικρό χωριό χτισμένο πάνω σε μικρό ύψωμα, σε υψόμετρο 450μ. Η περιοχή είναι κατάφυτη με ελαιόδεντρα. Το χωριό ανήκει σαν οικισμός στο δημοτικό διαμέρισμα του Στόλου. Έχει λιγότερους από 30 μονίμους κατοίκους που ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

Βέρβενα (Άνω)

Κατηγορία Εκδρομικές διαδρομές | Αναρτήθηκε 29-11-2015 10:37:28 am | από nskarmoutsos

Ν.Α. της Τρίπολης, στον δρόμο από την Τεγέα προς το Πάρνωνα, 22 χιλ. από την Γαρέα και 7 χιλ. από το Μαυρίκι, το τελευταίο χωριό της Τεγέας, βρίσκεται ένα πανέμορφο, καταπράσινο, γραφικό και ιστορικό χωριό, τα Βέρβενα, εδώ.

Το χωριό είναι χτισμένο σε ένα μικρό καταπράσινο φαράγγι και είναι ιδιαίτερα φροντισμένο, διατηρώντας ένα ιδιαίτερο και ομοιόμορφο αρχιτεκτονικό χρώμα. Στους δρόμους και στις αυλές γλάστρες με πρασινάδα και λουλούδια, στενά ανηφορικά σοκάκια, μικρές γραφικές πλατείες, καλοσυντηρημένα γραφικά πετρόκτιστα σπίτια συνθέτουν ένα γοητευτικό σύνολο. Το ανοιξιάτικο και καλοκαιρινό δειλινό χαρίζει ένα ειδυλλιακό χρώμα στο ξεχασμένο αυτό χωριό.

Το χωριό είναι συνδεδεμένο στενά με την επανάσταση του 21. Εκεί είχε στρατοπεδεύσει ο Κολοκοτρώνης και εγκαταστήσει το στρατηγείο του.  Το στρατηγείο είχε εγκατασταθεί στον  πύργο του Αυγουστή ο οποίος σώζεται μέχρι σήμερα. Έχοντας το χωριό σαν ορμητήριο, ξεκίνησε την επίθεσή του κατά των Τούρκων για την άλωση της Τριπολιτσάς. Εκεί (τον Ιούλιο του 1821) μίλησε στους συγκεντρωμένους αγωνιστές ο Δημήτριος Υψηλάντης. Εκεί τέλος έγινε η περίφημη νικηφόρα μάχη των Ελλήνων κατά των Τούρκων όταν οι τελευταίοι επέδραμαν κατά του χωριού.

Την όμορφη εικόνα του χωριού συμπληρώνουν μνημεία αξιόλογα για την ιστορία τους και την τεχνική τους, όπως: πυργόσπιτα, εκκλησίες, μαρμάρινα γλυπτά, που στολίζουν πλατείες και δρόμους. Αξιόλογες είναι οι εκκλησίες του Προδρόμου, που βρίσκεται στην άκρη του χωριού, και της Παναγίας. Δίπλα στην εκκλησία του Προδρόμου είναι η Μεγάλη Βρύση, χτισμένη το 1788 από πέτρα και μάρμαρο. Η πρόσοψή της από μάρμαρο, αποτελείται από δύο καμάρες, όπου σε κάθε μία υπάρχουν από δύο γλυπτές πέτρινες γούρνες-κρουνοί με άφθονο νερό, και επίσης κοσμούνται με ανάγλυφες παραστάσεις, με ανθρώπους, φίδια, σταυρούς και ρόδακες. Οι δύο αψίδες στηρίζονται σε απομίμηση κιονόκρανου και η στέγη είναι σκεπασμένη με πλάκες. Η παραπάνω βρύση ήταν η μοναδική πηγή ύδρευσης του χωριού, μέχρι να φτιαχτεί το υδραγωγείο.

Το χωριό το χειμώνα δεν κατοικείται.  Όλοι οι κάτοικοι  χειμαδιάζουν εδώ και πολλά χρόνια στον οικισμό Κάτω Βέρβενα (κοντά στο Άστρος). Αντίθετα, το καλοκαίρι γνωρίζει αξιόλογη κίνηση, αφού πολλοί κάτοικοι ανεβαίνουν στο χωριό μαζί και με άλλους παραθεριστές που κατάγονται από αυτό. Το ίδιο χαρακτηριστικό παρουσιάζουν πολλά χωριά της περιοχής, όπως τα Βούρβουρα, Κούτρουφα και Δολιανά.

Πηγή: arcadia.ceid.upatras.gr

Χάραδρος Κυνουρίας

Κατηγορία Εκδρομικές διαδρομές | Αναρτήθηκε 12-09-2015 12:38:09 pm | από nskarmoutsos

Ο Χάραδρος Κυνουρίας είναι ένα όμορφο ημιορεινό χωριό που βρίσκεται στις βορειοανατολικές πλαγιές του Πάρνωνα. Κτισμένο σε υψόμετρο 568 μέτρων, απέχει 18 χλμ από το Άστρος.
Μεγάλα και μικρά υψώματα, κορυφογραμμές ποικίλες, πλαγιές με λιόδεντρα, ρέματα και φαράγγια συνθέτουν το τοπίο. Η χαραδραίικη γη γίνεται ομορφότερη με τις χρωματικές συνθέσεις και αντιθέσεις που αποκτά στις εποχές του χρόνου.
Σε μικρή απόσταση από το χωριό βρίσκονται τα μοναστήρια της Παλαιοπαναγιάς, της Ορθοκωστάς και της Μαλεβής. Η περιοχή έχει αξιόλογους αρχαιολογικούς χώρους όπως το Σπήλαιο του Άσουλα (Αη Γιώργη), και το αρχαίο φυλάκιο στη θέση Ελληνικό.
Ο Χάραδρος διοικητικά ανήκει στο Δήμο Βόρειας Κυνουρίας.

Πηγή: haradrosarkadias.gr

Νέα Χώρα (Ρούβαλη)

Κατηγορία Εκδρομικές διαδρομές | Αναρτήθηκε 14-09-2015 12:14:02 pm | από nskarmoutsos

Μικρό ορεινό χωριό της Κυνουρίας, κοντά στο Καστρί, χτισμένο στις πλαγιές του Πάρνωνα σε υψόμετρο 640 μ. Έχει (απογραφή 1991) 96 κατοίκους που ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία, αν και οι μόνιμοι κάτοικοι είναι πολύ λιγότεροι. Οδική πρόσβαση υπάρχει από το Καστρί και από το Στόλο. Είναι ένα από τα Καστριτοχώρια και βρίσκεται μεταξύ των χωριών Καράτουλα και  Περδικόβρυσης.

Πηγή: arcadia.ceid.upatras.gr

Άγιος Πέτρος Κυνουρίας

Κατηγορία Εκδρομικές διαδρομές | Αναρτήθηκε 10-04-2012 07:19:16 pm | από nskarmoutsos

Ο Άγιος Πέτρος είναι γραφικό κεφαλοχώρι χτισμένο στις πλαγιές του Πάρνωνα. Βρίσκεται σε πανέμορφο και καταπράσινο τοπίο. Η περιοχή είναι κατάφυτη, καστανιές, κερασιές, καρυδιές, αχλαδιές, πλατάνια, μηλιές, βελανιδιές και πουρνάρια. Είναι παραδοσιακός οικισμός, έχει 1300 κατοίκους περίπου και βρίσκεται σε υψόμετρο 950 μ. Στα ανατολικά του περνάει ο ποταμός Τάνος, ο "Ταναός" κατά τον Παυσανία. Στα ανατολικά απλώνεται μια ξερή πετρώδης περιοχή, με θάμνους και κέδρους, το "Ξεροκάμπι", όπου υπάρχουν καλύβια των τσοπάνηδων.

Στη γραφική και με ωραία θέα κεντρική πλατεία δεσπόζει η επιβλητική μητροπολιτική εκκλησία των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, ογκώδης βασιλική με τρούλο μεγάλης διαμέτρου (1900). Γύρω της μαγαζιά, ταβέρνες και καφενεία. Το σημαντικότερο μνημείο είναι ο "Πύργος του Αγά" (ή Τρικαλιότη) του 18ου αιώνα. Είναι οχυρή κατοικία, με δύο ορόφους και κατώϊ, πολεμίστρες στις γωνίες και ζεματίστρα πάνω από την είσοδο. Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζει θολωτή κρήνη κοντά στην πλατεία με εντοιχισμένη επιγραφή 1769. Στο εξωτερικό τόξο του θόλου οι πελεκητές πέτρες φέρουν εγχάρακτη διακόσμηση και απομίμηση κιόνων που κρατούν τον εσωτερικό θόλο.

Άλλα αξιοθέτα είναι το Δημοτικό Σχολείο, κτίσμα του 1920, (το οποίο λέγεται ότι είναι δωρεά του Ανδρέα Συγγρού), το γεφύρι στο "βύθουλα της Άννας", πετρόκτιστο στενόμακρο γεφύρι του Τάνου και αρκετές θολωτές πετρόχτιστες βρύσες (του "Κατσή" (1764), του "Κεραστά (1764)", του Καράμπελα (1746), του Αγιοργιού και της "Μπρούσκας". Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζουν το "Ταπητουργείο" (που παλαιότερα λειτούργησε σαν ταπητουργείο, ξυλουργείο και βιοτεχνία εσωρούχων), τα πυργόσπιτα του "Κοίνη", του "Κοντάκη", του "Κασουρή", της "Φρύναινας", του "Παπανικολάου", του "Μούσχουρου" (στην τιλιά της Παναγίας), όπως και τα σπίτι του "Κουλούρη" (με μαρμάρινα μπαλκόνια και ορθομαρμάρωση), του "Μαρκαντέ", της "Νούτσου", και του "Ντίνια" στον οικισμό Μουγέϊκα.

Σύμφωνα με γραπτές μαρτυρίες το χωριό φαίνεται να ιδρύθηκε το 1435. Το 1687 ορίστηκε από τους Βενετσιάνους σαν πρωτεύουσα της επαρχίας του Αγίου Πέτρου. Μάλιστα το χωριό μνημονεύεται και στο Χρονικό του Μορέως, όπου αναφέρεται ότι τότε εκατοικείτο από Τσάκωνες. Από τα μέσα του 18ου αιώνα άρχισε στην περιοχή σημαντική δράση των κλεφταρματωλών. Το 1775 οι τοπικοί κλεφτοκαπετάνιοι Γιάννης Καράμπελας και Αντωνάκης Αλεβίζος αντιστάθηκαν στους Τουρκαλβανούς. Το 1786 έγινε η μάχη της Μαλεβής μεταξύ των Τούρκών και Ελλήνων με επικεφαλής τους καπεταναίους Ζαχαριά και Θανάση Καράμπελα. Η συμβολή του Αγίου Πέτρου στον απελευθερωτικό αγώνα του 1821 ήταν σημαντική. Το 1821 ο Αναγνώστης Κοντάκης επικεφαλής 48 Αγιοπετριτών, εκύρηξε την επανάσταση στα Δολιανά. Πολλοί Αγιοπετρίτες αγωνιστές έλαβαν μέρος στις μάχες στο Βαλτέτσι, στα Δολιανά και στα Βέρβενα, όπως και στην πολιορκία και άλωση της Τρίπολης. Το διάστημα 1825-1826 το χωριό καταστράφηκε μερικά από τις επιδρομές των ορδών του Ιμπραήμ. Σημαντική ήταν επίσης και η συμμετοχή του στην εθνική αντίσταση κατά την Ιταλο-Γερμανική κατοχή. Το 1944 εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς 48 άμαχοι κάτοικοι.

Η τοπική οικονομία σήμερα βασίζεται στην ξυλουργία, σιδηρουργία, εμπόριο υλικών οικοδομής και ξύλευσης, λίγα κτηνοτροφικά και στις μισθωτές υπηρεσίες. Παλαιότερα ανθούσε η ανθρακοποιία και για το λόγο αυτό οι Αγιοπετρίτες αποκαλούνταν "καρβουνιάριδες".

Ο Άγιος Πέτρος παρουσιάζει όλο το χρόνο αρκετή τουριστική κίνηση, στην οποία συνεισφέρουν κατά ένα μεγάλο μέρος οι προσκηνητές της Μονής Μαλεβής όπως και οι ορειβάτες-περιπατητές του Πάρνωνα. Στο χωριό λειτουργούν ξενοδοχείο, εστιατόρια, ταβέρνες και ζαχαροπλαστεία.

Λόγω της θέσης του στον Πάρνωνα ο Άγιος Πέτρος προσφέρει αρκετές αξιόλογες πεζοπορικές και ορειβατικές διαδρομές στους λάτρεις της φύσης. Υπάρχουν μονοπάτια που οδηγούν στις κορυφές του Πάρνωνα και στο ορειβατικό του καταφύγιο. Η ανάβαση στη ψηλότερη κορυφή Μεγάλη Τούρλα διαρκεί 2.50 περίπου ώρες. Aπό εδώ περνάει επίσης και το ευρωπαϊκό μονοπάτι Ε4. Κοντινότερες διαδρομές είναι στα "Σκαμνάκια", στην "Τιλιά της Παναγίας", και στα ξωκκλήσια του 16ου αιώνα, στον Αη-Γιώργη και στον Άγιο Νικόλα, που είναι χωμένα στο καστανόδασος.

Tα πανηγύρια που γίνονται στην περιοχή είναι του Αγίου Νείλου (7 Μαϊου), των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου (29 Ιουνίου), της Παναγίας (15 Αυγούστου) και της "Μαλεβής" (23 Αυγούστου). Επίσης την Κυριακή της Τυρινής γίνεται μικρό καρναβάλι με ένα χαρακτηριστικό τοπικό έθιμο, την "γκαμήλα" που κυνηγά τους περαστικούς. Πρόκειται για ξύλινο μεγάλο σκεπαστό σαμάρι που μεταφέρουν από κάτω δύο άτομα που κρατούν ένα προεξέχον ξύλο με το κρανίο ενός μουλαριού του οποίου η γνάθος ανοιγοκλείνει.
5 χιλ. από τον Άγιο Πέτρο στο δρόμο που οδηγεί στο Άστρος, είναι το μοναστήρι της Παναγίας της Μαλεβής.

Πηγή: arcadia.ceid.upatras.gr

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

ΠΩΣ ΝΑ ΠΑΤΕ

Από το Παράλιο Άστρος, απόσταση 38 χιλιόμετρα.


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

 

Έλατος Κυνουρίας (Δραγαλεβός)

Κατηγορία Εκδρομικές διαδρομές | Αναρτήθηκε 14-09-2015 11:10:53 am | από nskarmoutsos

Ο Έλατος Κυνουρίας (Δραγαλεβός) είναι ένα μικρό ορεινό χωριό χτισμένο στα 840μ υψόμετρο, μέσα σε ένα  καταπράσινο τοπίο στο οποίο τα πλατάνια και οι καστανιές κυριαρχούν. Βρίσκεται ανάμεσα στα δύο κεφαλοχώρια της περιοχής, τον Άγιο Πέτρο και το Καστρί και ανήκει στο Δήμο Βόρειας Κυνουρίας. Έχει πρόσβαση από την Τρίπολη ( 27 χιλιόμετρα) και από το Άστρος (45 χιλιόμετρα) μέσα από μια πανέμορφη διαδρομή και βρίσκεται μόλις  2,5 ώρες από την Αθήνα.

Απέναντι από την πλαγιά στην οποία είναι χτισμένο το χωριό, δεσπόζει ο Πάρνωνας με την απαράμιλλη ομορφιά του. Σε αυτά τα μέρη μπορεί κανείς να νιώσει την απίστευτη ηρεμία που προσφέρει η φύση, μακριά από τους θορύβους και την ένταση των μεγαλουπόλεων. Η ηρεμία και η ησυχία είναι το χαρακτηριστικό σημείο της περιοχής. Η κάθε εποχή του χρόνου έχει να σου προσφέρει και μια μοναδική εμπειρία. Η άνοιξη με τα ζωντανά  χρώματά της και τα πολυάριθμα λουλούδια της , το καλοκαίρι με την άγρια πρασινάδα του, το φθινόπωρο με το μελαγχολικό και πανέμορφο κίτρινο χρώμα των δέντρων και ο άγριος χειμώνας με τα πολλά χιόνια του, σου δίνουν να καταλάβεις πως ο τόπος ετούτος είναι ανέγγιχτος από την σύγχρονη μανία για ανάπτυξη.

Ο Δραγαλεβός: Το όνομα Δραγαλεβός είναι γενικά παραδεκτό ότι είναι Σλαβικής προέλευσης. Σύμφωνα με τον Γερμανό καθηγητή Vasmer,  το όνομα  Δραγαλεβός  προέρχεται από τη Σλαβική Dragalevo (Dragalevo), που σημαίνει δρόμος / βοσκότοπος / κοιλάδα. Bέβαια σε διάφορα έγραφα και σε διάφορες αναφορές συναντάται με κάποιες παραλλαγές, όπως:  Γαρδαλεβός, Δραγαλιβός ή Δραγάλιγος (στο «Χρονικό του Μορέως», το 14ο αιώνα).  Σύμφωνα με την παράδοση η γνήσια μορφή και η σωστή εκφορά του ονόματος  είναι Δραγαλεβός, όπως την διατήρησε πιστά ως τα νεώτερα χρόνια ο λαός.

Αρχική τοποθεσία: Η μοναδική γραπτή ιστορική πηγή που έχουμε για τον παλαιό -μεσαιωνικό «Δραγαλεβό» είναι το Χρονικό του Μορέως (14ος αιώνας - εποχή Φραγκοκρατίας), που μπορεί να θεωρηθεί ως η μόνη έγκυρη πηγή. Σύμφωνα με τοπικές παραδόσεις, κοντά στο νεότερο Δραγαλεβό (σημερινό Έλατο), υπήρχε ένα μεγάλο χωριό που καταστράφηκε. Αυτό το μεγάλο χωριό ήταν ο παλαιός Δραγαλεβός. Η τοποθεσία αυτή βρίσκεται σε μικρή απόσταση από τον νεότερο Δραγαλεβό (1000 -1300 m), στη νότια πλευρά του.

Σύμφωνα με τα λεγόμενα, στην τοποθεσία αυτή οι νεότεροι «Δραγαλεβίτες» φυτεύοντας τα αμπέλια τους  συχνά σκόνταβαν πάνω σε διάφορα απομεινάρια τοίχων ή ορισμένες φορές εύρισκαν λείψανα ανθρώπων, πράγμα που αποδεικνύει ότι εκεί υπήρχε κάποτε οικισμός. Πολλές περιοχές αυτής της τοποθεσίας σήμερα έχουν  διασωθεί   με ονόματα Αγίων: Άγιος Δημήτριος, Παναγία, Άγιος Νικόλαος, Άγιος Αθανάσιος, Προφήτης Ηλίας, Άγιος Ιωάννης, Αγία Αικατερίνη, Αγιώργηδες, πράγμα που αποδεικνύει ότι εκεί ίσως υπήρχαν οι αντίστοιχες εκκλησίες του παλιού Δραγαλεβού. Σε αρκετές από τις τοποθεσίες αυτές υπάρχουν και υπολείμματα παλαιών εκκλησιών. Ο μεγάλος αριθμός  των εκκλησιών αποδεικνύει ακόμα ότι ο παλαιός Δραγαλεβός ήταν ένα αρκετά μεγάλο χωριό.

Πηγή: dragalevos.gr

Προηγούμενες αναρτήσεις