Παράλιο Άστρος
logo: Το Άστρος της Θαλάσσης
Αναζήτηση Go

Φώτης Κόντογλου (1897 – 1965)

Κατηγορία Σαν σήμερα | Αναρτήθηκε 13-07-2012 12:11:32 am | από nskarmoutsos

           

«Καλὸ εἶναι νὰ ὑπάρχεις, ἀλλὰ νὰ ζεῖς εἶναι ἄλλο πρᾶγμα»

Σαν σήμερα στις 13 Ιουλίου 1965 φεύγει από τη ζωή ο Φώτης Κόντογλου (1895-1965) - Αγιογράφος & Λογοτέχνης, Ορθόδοξος & Έλληνας.

«...Ένας πρόσφυγας από το Αϊβαλί, ο Φώτης Κόντογλου (1897 – 1965), αξιοποιεί με θαυμαστή ευρηματικότητα τις λαϊκές διηγήσεις, το ανατολίτικο παραμύθι και το βυζαντινό παρελθόν του ελληνισμού, ακόμη και τις δυνατότητες της εκκλησιαστικής γλώσσας, προσφέροντας έργο γεμάτο φαντασία και δύναμη, πλημμυρισμένο από περιπέτειες, ταξίδια και εξωτισμό...
...Η γνωστή ιδεολογία του Φώτη Κόντογλου για την αναζήτηση των πηγών του ελληνισμού στο Βυζάντιο και στο λαϊκό αγροτικό πολιτισμό , υπήρξε μια φυσική συνέπεια της μικρασιατικής καταγωγής του και της προσφυγιάς. Αισθάνθηκε, πραγματικά την ανάγκη να διακηρύξει την επιστροφή στην τέχνη των προγόνων και να αντιτάξει στον άκρατο ατομικισμό των διαφόρων ευρωπαϊκών ρευμάτων τη συλλογική συνείδηση της Ορθοδοξίας... Η μικρασιατική του καταγωγή δικαιολογεί και το «ιωνικό» του όραμα. Κάτω από τη χριστιανική νομοτέλεια, διακρίνει κανείς τα ιδανικά του αρχαίου κόσμου, την αγάπη για τη ζωή και τον άνθρωπο, για τη φύση, την αφηγηματική διάθεση του Ανατολίτη παραμυθά...»

Τὸ βυζαντινοπρεπὲς καὶ λαϊκότροπο ὕφος τοῦ Κόντογλου ξένισε τὴν ἐθισμένη στὶς τεχνοτροπίες τοῦ εὐρωπαϊκοῦ συρμοῦ κοινωνία, καθὼς δὲν νεωτέριζε ἀκολουθώντας κάποια ἤδη ἀναγνωρισμένη τάση στὸ Παρίσι, ἀλλὰ ἀντίθετα καινοτομοῦσε ἀναπλάθοντας δημιουργικὰ στοιχεῖα παραδοσιακῆς τέχνης σὲ ἔργα κοσμικοῦ περιεχομένου, προτείνοντας τὴν ἐπιστροφὴ σὲ μιὰ «ξεχασμένη» κοσμοθεωρία.

«Οἱ ἄνθρωποι καταντήσανε σὰν ἄδεια κανάτια, καὶ προσπαθοῦν νὰ γεμίσουν τὸν ἑαυτό τους, ρίχνοντας μέσα ἕνα σωρὸ σκουπίδια, ἐκθέσεις μὲ τερατουργήματα, μπάλλες, ὁμιλίες καὶ ἀερολογίες, καλλιστεῖα, ποὺ μετριέται ἡ ἐμορφιὰ μὲ τὴ μεζούρα, ἠλίθιους καρνάβαλους, συλλόγους λογῆς-λογῆς μὲ γεύματα καὶ μὲ σοβαρὲς συζητήσεις γιὰ τὸν ἴσκιο τοῦ γαϊδάρου, συνδέσμους ἀφιερωμένους στοὺς ἀποθεωμένους ἄνδρας τῆς Εὐρώπης κι ἕνα σωρὸ ἀλλὰ τέτοια. Αὐτή, μὲ μιὰ ματιά, εἶναι ἡ εἰκόνα τῆς ἀνθρωπότητας σήμερα, ποὺ νὰ μὴν ἀβασκαθεῖ! Ποῦ νὰ βρεῖ κανένας καταφύγιο; ... -Δόξα στὸν Θεό, ποὺ ὑπάρχει ἀκόμα κάποιο καταφύγιο γιὰ μᾶς ποὺ δὲν εἴμαστε σὲ θέση νὰ νοιώσουμε «τὸ μεγαλεῖο τῆς ἐποχῆς μας». Δόξα στὸν θεὸ ποὺ ὑπάρχουν ἀκόμα κάποιοι τόποι ποὺ δὲν τοὺς ἐξήρανε αὐτὴ ἡ φυλλοξήρα ποὺ λέγεται σύγχρονος πολιτισμός»