Παράλιο Άστρος
logo: Το Άστρος της Θαλάσσης
Αναζήτηση Go

7 Απριλίου 1825, ο Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος (Άκουρος) στη μάχη στο Κρεμμύδι της Μεσσηνίας

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 07-04-2012 07:18:23 pm | Αναδημοσίευση 07-04-2012 | από nskarmoutsos

                        

Σαν σήμερα, στις 7 Απριλίου 1825, ο Άκουρος παίρνει μέρος στη Μάχη στο Κρεμμύδι της Μεσσηνίας, στην οποία συλλαμβάνεται αιχμάλωτος από τα στρατεύματα του Ιμπραήμ, τούτο περιγράφεται σε έγγραφο των Αρχείων της Ελληνικής Παλιγγενεσίας, βλέπε εδώ -σελίδα 10-. Προς απελευθέρωση του Άκουρου σπεύδει ο αδελφός του Κωνσταντίνος, ο οποίος στη φονικότατη Μάχη της Σφακτηρίας, στις 26 Απριλίου 1825, διεσώθη αλλά πιάστηκε και αυτός αιχμάλωτος. Οι δύο αδελφοί απελευθερώθηκαν τον Σεπτέμβριο του 1825, βλέπε εδώ, με ανταλλαγή αιχμαλώτων και πολλά τάλαρα, τα οποία κατέβαλλε σαν λύτρα ο μικρότερος αδελφός Ιωάννης.

Σύντομη περιγραφή της εκστρατείας στη Μεσσηνία:

«…Ο Ιμπραήμ, κατέλαβε την Μεθώνη στις 10-12 Φεβρουαρίου του 1825. Έφερε δώδεκα χιλιάδες στρατό για να καταπνίξει την Επανάσταση του 1821. Ξεκαθάρισε τις θέσεις που έφερναν αντίσταση από την Μεθώνη μέχρι και την Κορώνη και το Πεταλίδι. Έτσι ξεκίνησε να προχωρήσει προς την Αρκαδιά (Κυπαρισσία).

Η προσωρινή Κυβέρνηση συγκέντρωσε όσα στρατεύματα μπόρεσε. Ο Κουντουριώτης ξεκίνησε με 3.000 εμπίστους του προκειμένου να αντιμετωπίσει τον εχθρό αλλά σύντομα εγκατέλειψε εξουθενωμένος την προσπάθεια προτού εμπλακεί σε μάχη. Αρχιστράτηγο των μελλοντικών επιχειρήσεων διόρισε τον πλοίαρχο Σκούρτη. Ο Σκούρτης γνώριζε μόνο ναυτικά παραγγέλματα και «σουταβέντο διέταττε», γεγονός που δημιουργούσε προβλήματα στην εκτέλεση διαταγών. Στη μάχη στο Κρεμμύδι έλαβαν μέρος ο Καραϊσκάκης, ο Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος ή Άκουρος, ο Τζαβέλας,ο Μπότσαρης, ο Δημήτρης Παπατσώρης, ο Γ. Γεωργιάδης, ο Σωτ. Βάρβογλης και άλλοι. Στην ένοπλη σύρραξη Ελλήνων και Αιγυπτίων στις 7 Απριλίου 1825 στο Κρεμμύδι της Μεσσηνίας, στη θέση Γλυκοριζάκι, είχαν σκοπό οι ελληνικές δυνάμεις να ανακόψουν την προέλαση του Ιμπραήμ και του στρατού του ανατολικά της Μεσσηνίας. Η περιοχή Γλυκοριζάκι Κρεμμυδίων ήταν εντελώς ακατάλληλη για τις ελληνικές δυνάμεις. Ο πλοίαρχος Σκούρτης δεν γνώριζε πολλά πράγματα από πολέμους ξηράς και οδήγησε τα ελληνικά στρατεύματα να δώσουν μάχη στη μέση στον κάμπο. Το σχήμα μισοφέγγαρου που έδωσε στις ελληνικές δυνάμεις με τους Σουλιώτες και τους Ρουμελιώτες στα κέρατα αποδείχτηκε στην πράξη ότι ήταν εντελώς λανθασμένο. Μάλιστα για το πώς θα παραταχθούν στη μάχη οι ελληνικές δυνάμεις υπήρξε έντονη διαφωνία και λογομαχία ανάμεσα στο Σκούρτη και στον Καραϊσκάκη. Το αποτέλεσμα ήταν οι ελληνικές δυνάμεις να μην μπορέσουν να ανακόψουν την προέλαση του στρατού του Ιμπραήμ, να σκοτωθούν 373 Έλληνες και 40 να τραυματιστούν βαριά, επίσης πιάστηκαν πολλοί αιχμάλωτοι, μεταξύ αυτών ο Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος ή Άκουρος. Από τους οπλαρχηγούς σκοτώθηκε ο Σωτ. Βάρβογλης και ο Μποταΐτης και άλλοι Τριπολιτσώτες καπεταναίοι. Από τους Αιγυπτίους και τους Αλβανούς σκοτώθηκαν 850 και τραυματίστηκαν 210. Το αποτέλεσμα της μάχης αυτής έκαμψε το ηθικό των Ελλήνων σε μια δύσκολη στιγμή για την επανάσταση αφού ο εμφύλιος ανάμεσα στους Έλληνες μαινόταν με τον Κολοκοτρώνη και άλλους οπλαρχηγούς να βρίσκονται στις φυλακές και τον Ιμπραήμ να αλωνίζει.

Ακολούθως οι 800 Έλληνες που ταμπουρώθηκαν στη Σφακτηρία, μικρό νησί έναντι της Πύλου, δέχθηκαν καταιγισμό πυρών και σφαγιάστηκαν στις 26 Απριλίου από τους στρατιώτες του Ιμπραήμ. Στην αναμέτρηση αυτή χάθηκαν σημαντικές προσωπικότητες της Επανάστασης, μεταξύ των οποίων ο Αναγνωσταράς, ο Τσαμαδός και ο γνωστός ιταλός φιλέλληνας Σανταρόζα και οι λίγοι εναπομείναντες πιάστηκαν αιχμάλωτοι, μεταξύ αυτών και ο Κωνσταντίνος Ζαφειρόπουλος…»

Πηγές: α) Αρχεία της Ελληνικής Παλιγγενεσίας, Βουλή των Ελλήνων, β) «ΒΙΟΙ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΩΝ ΑΝΔΡΩΝ» υπό του Φωτίου Χρυσανθόπουλου ή Φωτάκου και γ)  <<ΚΥΝΟΥΡΙΑΚΑ>>,1930.

1847, απογραφή Πληθυσμού της επαρχίας Κυνουρίας (για τα έτη 1845 και 1846)

Κατηγορία Ιστορικά αρχεία | Αναρτήθηκε 05-04-2017 12:24:13 pm | από nskarmoutsos

Σύνδεση με το ιστορικό χρονολόγιο

1. ΦΕΚ 14/2-5-1847 : Από το ΦΕΚ αυτό πληροφορούμαστε σχετικά με τα τεκταινόμενα στην Επαρχία Κυνουρίας ότι α)  «…..Δια των από 5 Απριλίου τ.ε. Υ. Β. Διαταγμάτων διωρίσθησαν δήμαρχος Τριταίων.......Δήμαρχος Θηρέας της επαρχίας Κυνουρίας ο κ. Ιωάν. Π. Σαριγιάννης, δημαρχιακοί πάρεδροι οι κ.κ. Αλ. Α. Νικολάου, Γ.Μ. Πουλής, και Ιω. Παππά Αντωνίου, Δήμαρχος Πάρνωνος της αυτής επαρχίας ο Α. Βαρλαάμ και δημαρχιακοί πάρεδροι οι Γ. Βακαλόπουλος, Γ. Τερζάκης, Θ. Νικολακάκης και Ηλίας Μπυρίνης» β) «…..Δια του από 23 Δεκεμβρίου π.ε. Β.Διατάγματος ενεκρίθη η εκ της υπηρεσίας παραίτησις του κ. Ν. Α. Ζωγράφου, ειρηνοδίκου Πρασσιών, και αντ’ αυτού διωρίσθη ο κ. Ν. Παπαδάκος».

2. ΦΕΚ 15/7-5-1847 : Στο συγκεκριμένο ΦΕΚ δημοσιεύονται τρία διατάγματα που αφορούν στην «κινητικότητα» των στελεχών της δημόσιας διοίκησης της εποχής του Όθωνα, που αφορά και στην περιοχή μας και συγκεκριμένα, πληροφορούμαστε α) ότι «Ο μέχρι τούδε γραμματεύς της Νομαρχίας Φθιώτιδος και Φωκίδος Κύριος Π. Μοναστηριώτης διορίζεται Νομάρχης εις τον Νομόν Αρκαδίας», β) ότι «Δια του από 23 Απριλίου τ.ε. Υ.Β. διατάγματος ....ο υπογραμματεύς της νομαρχίας Λακωνίας κ. Ν. Μαρίνος διωρίσθη γραμματεύς της ιδίας νομαρχίας, αντί του κ. σ. Θεοφανίδου, μετατεθέντος ως τοιούτου εις την νομαρχίαν Αρκαδίας...» γ) ότι «Δια του από 9 Ιανουαρίου ε.ε. Β. Διατάγματος μετετέθησαν εναλλάξ ο μεν ειρηνοδίκης Πάρνωνος κ. Βασίλειος Χαραλαμποκίδης, ως τοιούτος, εις το ειρηνοδικείον Ορχομενού, ο δε ειρηνοδίκης Ορχομενού κ. Χ. Κόκκινος, ως τοιούτος, εις το ειρηνοδικείον Πάρνωνος».

3. ΦΕΚ 17/2-6-1847 : Στο εν λόγω ΦΕΚ πέραν της αναφοράς στην γνωστή «κινητικότητα» των δημοσίων υπαλλήλων της εποχής εκείνης, δημοσιεύεται Πίνακας του Πληθυσμού του Κράτους για τα έτη 1845 και 1846 και ως εκ τούτου το καθιστά ιδιαιτέρως σημαντικό. Αναφορικά με την κινητικότητα στους δημοσίους υπαλλήλους στην περιοχή μας παρατηρούμε ότι α) «Δια των από 18 και 23 Απριλίου τ.ε. Υ.Β. Διαταγμάτων διωρίσθησαν υγειονομικοί σταθμάρχαι ο μεν Εμ. Οικονόμου Αγίου Ανδρέου, ο δε Σταμ. Ι. Βάλβης Αστακού» β) «Δια των από 12 Μαίου Β. Διαταγμάτων....διωρίσθη δήμαρχος του δήμου Λιμναίου της επαρχίας Κυνουρίας ο Κύριος Παναγιώτης Γούνελος, δημαρχιακοί πάρεδροι οι κ.κ. Θεόδωρος Γ. Καλατζής, Λέοντας Μ. Τροχάνης, Νικαίος Σταματόπουλος...». Αναφορικά με τον πίνακα πληθυσμού του κράτους για τα έτη 1845 και 1846, παρατηρούμε ότι αυτός έχει συνταχθεί δια μεν το έτος 1845 επί τη βάσει της επισήμως ενεργηθείσης απογραφής των κατοίκων, δια δε το έτος 1846 επί τη βάσει του πληθυσμού του 1845 και τη προσθαφαιρέσει των κατά το έτος 1846 λαβουσών χώραν γεννήσεων και αποβιώσεων. Ειδικότερα, πέραν των άλλων (δηλ. των λοιπόν περιοχών του τότε Ελληνικού Κράτους-Βασιλείου) παρατηρούμε για τον Νομό Αρκαδίας ότι ο πληθυσμός των επαρχιών του έχει ως ακολούθως:

                                 ΕΤΟΣ 1845                                             ΕΤΟΣ 1846

Μαντινείας                 35.203 κατ.                                              35.946 κατ.

Κυνουρίας                24.063 κατ.                                              24.394 κατ.

Γόρτυνος                   40.215 κατ.                                               40.746 κατ.

Μεγαλοπόλεως         11.906 κατ.                                               12.132 κατ.

Ως εκ τούτων δηλαδή προκύπτει ότι η επαρχία Κυνουρίας ήταν η 3η κατά σειρά σε πληθυσμιακή δυναμικότητα επαρχία του τότε Νομού Αρκαδίας, ενώ 1η ήταν η τότε επαρχία Γόρτυνος και τελευταία (4η) η επαρχία Μεγαλοπόλεως. Παρατηρούμε επίσης ότι το σύνολο του πληθυσμού του τότε Ελληνικού Κράτους σε 960.236 κατοίκους για το έτος 1845 και σε 973.383 κατοίκους για το έτος 1846. Ταυτόχρονα ο Νομός Αρκαδίας διέθετε για μεν το έτος 1845 έναν πληθυσμό που ανέρχονταν στις 111.387 κατοίκους, για δε το έτος 1846 ένα πληθυσμό ελαφρώς αυξημένο, ήτοι 113.221 κατοίκους. Το αξιοσημείωτο σε σύγκριση με την σημερινή εποχή είναι ότι ολόκληρη η Στερεά (μαζί με την Αττική και Βοιωτία διέθετα έναν πληθυσμό λίγο περισσότερο από τις 320.000 κατοίκους, ενώ την ίδια χρονική στιγμή ο πληθυσμός της Πελοποννήσου ανερχόταν σε περισσότερους από 500.000 κατοίκους.

4. ΦΕΚ 25/9-8-1847 : Το συγκεκριμένο Φύλλο της ΕτΚ επιλέχθηκε διότι δύο δημοσιευμένα σ’ αυτό Βασιλικά διατάγματα αφορούν στην γνωστή αποστασία του υποστρατήγου Ν. Κριεζιώτου εναντίον του Όθωνα. Ειδικότερα στο ΦΕΚ αυτό δημοσιεύεται α) το από 2-8-1847 διάταγμα του Όθωνα «Περί αποκαστάσεως της δημοσίου ευταξίας κατά την Εύβοιαν» με το οποίο ο Βασιλιάς διορίζει «Διοικητήν των ενεργούντων κατά του αποδράσαντος των Φυλακών Χαλκίδος υποδίκου υποστρατήγου Νικολάου Κριεζιώτου τμημάτων του Ημετέρου στρατού» και β) το από 5-8-1847 διάταγμα του Όθωνα «Περί αποκλεισμού διαφόρων θέσεων της νήσου Ευβοίας» με το οποίο ο Βασιλιάς διατάσσει τον αποκλεισμό της Έυβοιας προκειμένου να αντιμετωπίσει τον διαφυγόντα στα μέρη εκείνα στασιαστή Ν. Κριεζιώτη (« Έχοντες υπόψιν ότι ο υποστράτηγος Ν. Κριεζιώτης αποδράς εκ των εν Χαλκίδι φυλακών, όπου ήτο προφυλακισμένος δυνάμει δικαστικού εντάλματος, ύψωσε την σημαίαν της αποστασίας, στρατολογών άνευ αδείας της Κυβερνήσεως, καταλαμβάνων θέσεις και κατασκευάζων οχηρώματα, προς τον σκοπόν του να διαταράξη την κοινήν ησυχίαν και ασφάλειαν ..........»). Περαιτέρω στο ίδιο ως άνω ΦΕΚ περιέχονται οι γνωστές αγγελίες αναφορικά με τα δρώμενα στην δημόσια διοίκηση. Ξεχωρίζουμε τις ακόλουθες αναφορές: α) «Διά του από 29 Μαϊου ε.ε. Β. Διατάγματος ο ειρηνοδίκης Τριπόλεως κ. Γ. Ιωαννίδης μετετέθη ως τοιούτος εις την κενήν θέσιν του ειρηνοδίκου Άστρους, ο δε κ. Ζαχ. Νικολόπουλος διωρίσθη ειρηνοδίκης Τριπόλεως» και β) «Δια του από 17 του αυτού μηνός και έτος Β. Διατάγματος απηλάχθη των χρεών του ειρηνοδίκου Άστρους ο διορισθείς δήμαρχος Θυρίας κ. Ιω. Γ. Σκριπάνης».

5. ΦΕΚ 27/4-9-1847 : Το συγκεκριμένο Φύλλο της ΕτΚ επιλέχθηκε για παρουσίαση επειδή αφορά στην ασθένεια και τον θάνατο του τότε Προέδρου του Υπουργικού Συμβουλίου (σήμερα τον ονομάζουμε πρωθυπουργό) Ιωάννη Κωλέττη, δηλαδή τον άνθρωπο που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στα πρώτα βήματα συγκρότησης του νέου Ελληνικού Κράτους. Στο εν λόγω φύλλο της ΕτΚ δημοσιεύεται λοιπόν το από 25-8-1847 διάταγμα του Όθωνα, με το οποίο, «ένεκα της ασθένειας» του Ιωάννη Κωλέττη, αναθέτει ο Βασιλιάς προσωρινά τα έργα του Υπουργού του Βασιλικού Οίκου και των Εξωτερικών σχέσεων στον επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίου Εκπαιδεύσεως υπουργό κ. Γεώργιο Γλαράκη. Ακολουθεί το από 31-8-1847 διάταγμα του Όθωνα με το οποίο διατάσσονται πολιτικοί και στρατιωτικοί υπάλληλοι, όπως πενθοφορήσουν επί 5νθημέρου για τον αποβιώσαντα στο μεταξύ πρόεδρον του Υπουργικού Συμβουλίου Ιωάννη Κωλέττη.

6. ΦΕΚ 28/6-9-1847 : Πρωθυπουργός ο Κίτσος Τζαβέλας. Στο συγκεκριμένο ΦΕΚ δημοσιεύεται το από 5-9-1847 διάταγμα του Όθωνα με το οποίο διορίζεται πλέον ως πρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου (πρωθυπουργός) στην θέση του αποβιώσαντος Ι. Κωλλέτη, ο έως τότε υπουργός των στρατιωτικών κ. Κίτσος Τζαβέλλας.

7. ΦΕΚ 29/20-9-1847 : Στο συγκεκριμένο ΦΕΚ δημοσιεύεται μεταξύ άλλων α) το από 12-9-1847 διάταγμα του Όθωνα με το οποίο διορίζει πρόεδρο της Γερουσίας τον γερουσιαστή κ. Αναγνώστη Δελιγιάννη και β) το από 2-9-1847 διάταγμα του Όθωνα «περί διακοπής της διαταχθείσης πενθημέρου πενθηφορίας δια τον αποβιώσαντα κ. Ιωάννης Κωλέττην» και δη μόνον δια την 3η Σεπτεμβρίου 1847, ενώ όπως ρητά αναφέρεται στο διάταγμα αυτό η πενθηφορία επαναλαμβάνεται δια την επιούσαν.

8. ΦΕΚ 33/18-11-1847 : Το συγκεκριμένο ΦΕΚ επιλέχθηκε διότι σ’ αυτό δημοσιεύθηκαν τα βασιλικά διατάγματα του Όθωνα με τα οποία διορίσθηκαν ως Γερουσιαστές οι παλαιοί οπλαργηγοί και εν γένει πρωταγωνιστές του υπερ της ανεξαρτησίας αγώνα και δη του Νικηταρά (Νικήτα Σταματελόπουλου), του Α. Κριεζή, του Δ. Πλαπούτα, του Γρηγοράκη Τσανετάκη, του Αντ. Μαυρομιχάλη,  του Γεωργ. Νοταρά, του Ιωάννου Στάϊκου. 

Πηγή: Φύλλα Εφημερίδας της Κυβέρνησης

1 Απριλίου 1822, ο Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος (Άκουρος) στη Μάχη της Αγίας Μαρίνας και της Στυλίδας

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 01-04-2012 06:44:01 pm | από nskarmoutsos

Σαν σήμερα, στις 1 Απριλίου 1822, ο Άκουρος παίρνει μέρος στη Μάχη της Στυλίδας που κατάφερε μεγάλο πλήγμα στις Τουρκικές δυνάμεις, η συμμετοχή του στην εκστρατεία των Μοραϊτών, στη Στερεά Ελλάδα, περιγράφεται: 1. Στους «ΒΙΟΥΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΩΝ ΑΝΔΡΩΝ» υπό του Φωτίου Χρυσανθόπουλου ή Φωτάκου, 2. Σε έγγραφο της στρατιωτικής ιστορίας του ΓΕΕΘΑ, βλέπε εδώ (σελίδες 14-15-16) και 3. Σε υπόμνημα του ίδιου του Παναγιώτη Ζαφειρόπουλου, προς τον Υπουργό Πολέμου, στις 16 Μαρτίου 1823.

Σύντομη περιγραφή της εκστρατείας στην Ανατολική Στερεά Ελλάδα:

«…Στα τέλη του Φλεβάρη του 1822, μόλις τα άλογα του ιππικού φάγανε πράσινο χορτάρι, σύμφωνα με παμπάλαιο οθωμανικό έθιμο, ο στρατός των 30.000 ανδρών, που είχε ετοιμάσει ο Χουρσίτ πασάς στη Λάρισα, κατέβηκε στην κοιλάδα του Σπερχειού. Μαζί του κατέβηκε και ο Δράμαλης, στον οποίο είχε αναθέσει την αρχηγία ο Σουλτάνος, με μεγάλη δύναμη στο Ζητούνι (Λαμία) και στρατοπέδευσε στο Πατρατζίκι (Υπάτη) για να ησυχάσει και να προε­τοιμάσει την εκστρατεία του. Με εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του ξεκίνησε από τη Λάρισα με τη δήλωση ότι μέσα σε δυο μήνες η εκστρατεία θα είχε τε­λειώσει. Ήταν πολύ αισιόδοξος, ίσως από τις πληροφορίες του για τις δι­χόνοιες των Ελλήνων, όπως γράφει ο Κόκκινος. Όμως η αισιοδοξία του αυτή, όπως θα δούμε, διαψεύσθηκε. Αντί μέσα σε δυο μήνες να έχει τελειώ­σει, η εκστρατεία του καθυστέρησε τέσσερις μήνες στη Φθιώτιδα, χάρη στην αντίσταση και τη μαχητικότητα των αγωνιστών.

Ο στρατιωτικός αρχηγός της ανατολικής Στερεάς Οδυσσέας Ανδρούτσος, κι ας μην τον ήθελε ο Άρειος Πάγος, ζήτησε έγκαιρα από την κυβέρνηση ενισχύσεις για τη Φθιώτιδα. «Το 1822 το Φλεβάρη μήνα, οι Ρουμελιώτες βίαζαν τους Πελοποννησίους να βγούνε εις τη Ρούμελη να συναγωνιστούν μαζί, οτ’ ήταν πολλοί οι Τούρκοι και ήρθε και ο Δράμαλης εις το Ζητούνι με μεγάλη δύναμη», γράφει ο Μακρυγιάννης.

Στάλθηκε ο Υψηλάντης, ο Νικηταράς και ο Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος (Άκουρος) με 800 άντρες και δόθηκε εν­τολή σε Μοραΐτες οπλαρχηγούς να πιάσουν τον Ισθμό και τα Δερβένια των Γερανείων. Στις 24 Μαρτίου 1822, στο Μπράλο έγινε μεγάλη σύσκεψη των οπλαρχηγών. Αποφασίστηκε ένα σώμα να επιτεθεί από τη Στυλίδα για να καταλάβει το Ζητούνι, ένα άλλο να επιτεθεί στο Πατρατζίκι και να φτάσει στο Ζητούνι και ένα τρίτο να κρατήσει την αμυντική γραμμή της Αλαμάνας. Οι επιχει­ρήσεις θα άρχιζαν τη Μεγάλη Παρασκευή 31 Μαρτίου.

Την πρώτη δύναμη από 3.000 άντρες αποτελούσαν οι Ανδρούτσος, Γ. Δυοβουνιώτης, Υψηλάντης, Νικηταράς, Άκουρος και άλλοι. Τη δεύτερη από 2.500 άντρες οι Σαφάκας, Σκαλτσάς, Κοντογιάννης, Γιολδασαίοι και λοιποί και την τρίτη από 1500 άντρες ο Πανουργιάς κλπ., η οποία έπιασε τη γραμμή από Δρακοσπηλιά μέχρι Κομποτάδες.

Η πρώτη δύναμη από τις ακτές της Λοκρίδας με πλοιάρια αποβιβά­στηκε τα ξημερώματα της 1ης Απριλίου στις ακτές της Στυλίδας, Αγίας Μαρίνας και Αχινού. «Και ο μεν Οδυσσεύς εκτελέσας την απόφασιν ταύτην, γράφει ο Αντώνιος Γεωργαντάς, απήντησεν εις την απόβασίν του κατά τον Αχινό, διάφορα σώματα τουρκικά αδύνατα, τα οποία κτυπηθέντα παρά των Ελλήνων ετράπησαν εις φυγήν, ακολουθούντες οι Έλληνες κατ' αυτών.» Η απόβαση στη Στυλίδα και η επίθεση των Ελλήνων συνά­ντησε μεγάλη αντίσταση. Έγιναν σκληρές μάχες και οι Έλληνες μπήκαν στη Στυλίδα, σκότωσαν πάνω από 50 Τούρκους και έκαψαν πολλά σπίτια. Ταυτόχρονα άλλη δύναμη αποβιβάστηκε στην Αγία Μαρίνα και την κατέ­λαβε, ενώ οι Τούρκοι υποχώρησαν και οχυρώθηκαν στο χωριό Αυλάκι, όπου τους κυνήγησαν οι Έλληνες και εκεί έγινε άλλη σκληρή μάχη.

Στο μεταξύ οι Τούρκοι, βλέποντας την απειλή από τους Έλληνες, -στέλνουν συνεχώς πολυάριθμες ενισχύσεις από τη Λαμία προς Αυλάκι -Στυλίδα. Οι Έλληνες, μπροστά στις υπέρτερες δυνάμεις του εχθρού, οχυρώ­θηκαν στην Αγία Μαρίνα την οποία κρατούν για 15 μέρες, απασχολώντας 18.000 άντρες του Δράμαλη, προκαλώντας τους αρκετές απώλειες και συν­εχή φθορά, παρόλο που πολεμούσαν νηστικοί, με 50 δράμια καλαμπόκι την ημέρα.

Η άλλη δύναμη των 2.500 αγωνιστών, που έπρεπε να επιτεθεί στο Πατρατζίκι, καθυστέρησε και άρχισε την επίθεση την Κυριακή του Πάσχα, στις 2 Απριλίου. Οι Έλληνες επιτέθηκαν με ορμή και αιφνιδίασαν τους Τούρκους. Η επίθεση εκδηλώθηκε από ανατολικά και δυτικά ταυτόχρονα και εξελισσόταν νικηφόρα. Κατέλαβαν τις κάτω συνοικίες, έκαψαν τα τούρκικα σπίτια, σκότωσαν πολλούς Τούρκους και τους απώθησαν στα ανώ­τερα σημεία της πόλης. Κατά την ορμητική αυτή προέλαση των Ελλήνων παρά λίγο να πιαστεί αιχμάλωτος και ο ίδιος ο Δράμαλης που βρισκόταν μέσα στην πόλη με όλη τη συνοδεία του, όπως μας πληροφορεί ο Δ. Κόκκινος. Με δυσκολία υποχώρησε και οχυρώθηκε πιο πάνω, με μεγάλες απώλειες σε νεκρούς και τραυματίες. Οι μάχες μέσα στην Υπάτη κράτησαν 6 μέρες και οι Τούρκοι ετοιμάζονταν να παραδοθούν. Όμως μεγάλες τουρ­κικές δυνάμεις φάνηκαν να ‘ρχονται για ενίσχυση των πολιορκημένων. Οι Έλληνες φοβήθηκαν και έλυσαν την πολιορκία, και έτσι γλύτωσε ο Δράμαλης, ο οποίος φοβισμένος έπιασε το Ζητούνι.

Μετά από 15 μέρες η επιχείρηση για κατάληψη της Υπάτης επαναλή­φθηκε. Ενισχυμένοι οι Έλληνες και με τους Μοραΐτες, αιφ­νιδίασαν πάλι τους Τούρκους και τους ανάγκασαν να υποχωρήσουν. Ήρθαν όμως πολλές τούρκικες ενισχύσεις από τον κάμπο και οι Έλληνες αναγκά­στηκαν πάλι να υποχωρήσουν για τα ορεινά της Οίτης. Και σε τούτη τη μάχη της Υπάτης οι απώλειες των Τούρκων ήταν σημαντικές…».

Πηγές: α) Αρχεία της Ελληνικής Παλιγγενεσίας, Βουλή των Ελλήνων, β) Στρατιωτική Ιστορία, Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας, γ) «ΒΙΟΙ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΩΝ ΑΝΔΡΩΝ» υπό του Φωτίου Χρυσανθόπουλου ή Φωτάκου και δ) Πρακτικά Α. Φθιωτικών ερευνών –Λουτρά Υπάτης-.   

Ο Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος ή Άκουρος και η συμβολή του στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 24-03-2012 09:40:49 pm | Αναδημοσίευση 24-03-2012 | από nskarmoutsos

Ο Στρατηγός Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος ή Άκουρος

Η συμβολή, του θρυλικού Στρατηγού Άκουρου, υπήρξε καταλυτική για την απελευθέρωση της πατρίδας από τον Τουρκικό ζυγό, παραθέτουμε την ιστορική του διαδρομή, μέσα από δημοσιευμένα άρθρα «του Άστρους της θαλάσσης» :

1.     Οι αδελφοί Ζαφειρόπουλου κατά τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του 1821

2.     Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος ή Άκουρος

3.     Ο στρατηγός Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος ή Άκουρος και ο Αναστάσιος Αβραντίνης στην Άλωση της Τριπολιτσάς

4.     1 Απριλίου 1822, ο Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος (Άκουρος) στη Μάχη της Αγίας Μαρίνας και της Στυλίδας

5.     Ο Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος ή Άκουρος στη «Μάχη στα Δερβενάκια»

6.     7 Απριλίου 1825, ο Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος (Άκουρος) στη μάχη στο Κρεμμύδι της Μεσσηνίας

7.     Το Κάστρο των Ζαφειρόπουλων

8.     5-6 Αυγούστου 1826, το φρούριο του Άστρους υπερασπίζεται την Κυνουρία και την Ανατολική Πελοπόννησο από τον Ιμπραήμ

9.     Η ομιλία του Δρ. Ευάγγελου Κούκλη (τέως Λυκειάρχη) για την επέτειο της Μάχης με τον Ιμπραήμ στις 5-6 Αυγούστου 1826

Η φωτογραφία αναπαριστά την άμυνα του Κάστρου στις ορδές του Ιμπραήμ, στις 5 Αυγούστου 1826, αρχιπυροβολητής στον δυτικό πύργο (δεξιά) ο Ζαχαρίας.

Υ.Σ: Η αναπαράσταση στηρίζεται σε πραγματική φωτογραφία του Κάστρου, του 1898.

Ιστορικό για το πολεοδομικό καθεστώς του πολεοδομικού συγκροτήματος του Παραλίου Άστρους

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 09-09-2014 07:00:24 pm | από nskarmoutsos

Από τον οικισμό του Παραλίου ΄Αστρους τόσο το τμήμα του που εκτείνεται στις νοτιοανατολικές πλαγιές της χερσονήσου «Νησί» (χαμηλότερα του παραπάνω αναφερομένου Φρουρίου αλλά έγγιστα σ’ αυτό), αποτελώντας τους Τομείς Α1 και Α2 του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου, όσο και το τμήμα που εκτείνεται νοτιοανατολικά στους πρόποδες της χερσονήσου αυτής αποτελώντας τον Τομέα Β του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου, αποτελούν το επίσημα χαρακτηρισμένο ως παραδοσιακό τμήμα του συνολικού σημερινού οικισμού, που τυγχάνει ιδιαίτερης προστασίας.

Αναλυτικά το πολεοδομικό καθεστώς:

(α) Αρχικά με το β.δ./μα της 6ης Αυγούστου 1864 (ΦΕΚ 35/31-8-1864) εγκρίθηκε το πρώτο σχέδιο ρυμοτομίας του μετέπειτα ονομασθέντος Παραλίου Άστρους (επονομαζόμενη τότε ως Κωμόπολη Άστρους του τότε ενιαίου Δήμου Θυρέας), δηλαδή ένα από τα πρώτα ρυμοτομικά σχέδια οικισμών του νεοσύστατου Ελληνικού Κράτους (!), το οποίο βεβαίως ρυμοτομικό σχέδιο δεν εκτεινόταν στις πλαγιές της βραχώδους χερσονήσου που αποκαλείται «Νησί», αλλά σταματούσε στους νοτιοανατολικούς πρόποδες αυτής, όπως σαφώς συνάγεται από το εγκεκριμένο διάγραμμα του εν λόγω ρυμοτομικού σχεδίου.

(β) Στη συνέχεια όμως με το β.δ./μα της 11-11-1903 (ΦΕΚ Α΄ 267/12-11-1903) εγκρίθηκε η επέκταση (και κατ’ ουσίαν τροποποίηση) του προαναφερθέντος ρυμοτομικού σχεδίου (του από έτους 1864), το οποίο μεταξύ άλλων, επεκτάθηκε πλέον και προς τα βορειοανατολικά καταλαμβάνοντας έτσι μεγάλο τμήμα της νοτιοανατολικής πλευράς της χερσονήσου  της αποκαλούμενης «Νησί».

(γ)  Πολύ αργότερα, με την υπ’ αρ. 49981/15-12-1970 απόφαση του Νομάρχη Αρκαδίας (ΦΕΚ Δ΄ 19/25-1-1971, αναδημοσίευση λόγω σφάλματος σε προηγούμενη δημοσίευση) εγκρίθηκαν τα όρια των τομέων Α και Β επί του από έτους 1903 ρυμοτομικού σχεδίου πόλεως Παραλίου Άστρους με όρους δομήσεως των οικοπέδων εις τον Α τομέα το συνεχές με κάλυψη 70% και εις τον Β τομέα των πτερύγων με κάλυψη 50%.

(δ) Με την υπ’ αρ. ΤΥ 11991/2-8-1973 απόφαση του Νομάρχη Αρκαδίας (ΦΕΚ Δ΄ 219/13-8-1973) εγκρίθηκε περαιτέρω (αδικαιολόγητη) επέκταση του ρυμοτομικού σχεδίου Παραλίου Άστρους (βλ. σχεδιαγράμματα στο ΦΕΚ) και ορίσθηκαν οι όροι δόμησης στην περιοχή της επέκτασης (Σύστημα πτερύγων, ποσοστό κάλυψης 50%, ελάχιστο εμβαδό 300 τμ, ελάχιστο πρόσωπο 18μ κλπ).

(ε) Με την υπ’ αρ. ΤΥ 13157/15-12-1973 απόφαση του Νομάρχη Αρκαδίας (ΦΕΚ 43/27-2-1974), το μεν εγκρίθηκε ακόμα μία (αδικαιολόγητη)  επέκταση του ρυμοτομικού σχεδίου (βλ. σχεδιαγράμματα στο ΦΕΚ) το δε ορίστηκε στην περιοχή επεκτάσεως οι ακόλουθοι όροι δόμησης: Σύστημα πανταχόθεν ελεύθερο, ελάχιστο πρόσωπο 15μ, ελάχιστο βάθος 25 μ. ελάχιστο εμβαδόν 400 τμ. και ποσοστό καλύψεως 40%.

(στ) Ακολούθως με την υπ’ αρ. Ε 38942/5689/17-11-1976 απόφαση του Υφυπουργού Δημοσίων Έργων (ΦΕΚ Δ΄ 408/6-12-1976) εξαιρέθηκε από την αρμοδιότητα του Νομάρχη η έγκριση, επέκταση, τροποποίηση κλπ του σχεδίου πόλης στην περιοχή την υπαγόμενη στα διοικητικά όρια της (τότε) Κοινότητας Παραλίου Άστρους, «για λόγους παραδοσιακούς και προστασίας του τοπίου, του φυσικού κάλους και της αναπτύξεως τουριστικών δραστηριοτήτων αυτών» (σ.σ. ΠΡΟΣΟΧΗ ΚΡΙΣΙΜΗ ΑΠΟΦΑΣΗ υπό την έννοια ότι εάν υφίστανται μετά από αυτή τυχόν αποφάσεις του Νομάρχη για τροποποιήσεις και εγκρίσεις, τούτες είναι μη νόμιμες. Η απόφαση αυτή προφανώς εξεδόθη εκείνη την περίοδο διότι είχαν εγκριθεί οι τρείς προαναφερόμενες επεκτάσεις του σχεδίου με αποφάσεις νομαρχών στην περίοδο της χούντας, οι οποίες και δημιούργησαν αρκετά πολεοδομικά θέματα, ανοικτά έως σήμερα).

(ζ) Με το π.δ./μα της 15-1-1977 (ΦΕΚ Δ΄ 10/25-1-1977) απαγορεύθηκαν επί ένα έτος οι οικοδομικές εργασίες και οι χορηγήσεις οικοδομικών αδειών στην εντός του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου περιοχή Παραλίου Άστρους (αναστολή οικοδομικών εργασιών).

(η) Ακολούθως με το π.δ/μα της 20-10-1977 (ΦΕΚ Δ΄ 441/10-11-1977) αναθεωρήθηκαν οι όροι και περιορισμοί δόμησης των οικοπέδων του ρυμοτομικού σχεδίου Παραλίου Αστρους και καθορίσθηκαν κατά τομείς Α, Β, Γ, Δ,  και Ζ, ενώ περαιτέρω κατά το άρθρο 8 του εν λόγω π.δ./τος ορίσθηκε ότι εφεξής κάθε μελέτη ανεγέρσεως νέας οικοδομής, κατεδάφιση, προσθήκη ή επισκευή των υφιστάμενων οικοδομών υπόκεινται υποχρεωτικά στον έλεγχο της κατά νόμο αρμόδιας Επιτροπής Ενασκήσεως Αρχιτεκτονικού Ελέγχου και τέλος με το άρθρο 9 του ιδίου ως άνω π.δ./τος καταργήθηκε το προηγηθέν π.δ./μα της 15-1-1977 με το οποίο είχε επιβληθεί η αναστολή των οικοδομικών εργασιών.

(θ) Με την υπ’ αρ. 64927/3463/19-5-1993 απόφαση του Υφυπουργού ΠΕΧΩΔΕ (ΦΕΚ Δ΄ 614/2-6-1993) εγκρίθηκε το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο (ΓΠΣ) της τότε Κοινότητας Παραλίου Άστρους, το οποίο μεταξύ άλλων περιλαμβάνει: Α. την πολεοδομική οργάνωση του οικισμού της Κοινότητος Παραλίου Αστρους…α….., β. Τον προσδιορισμό των χρήσεων γής, όπως φαίνονται στους χάρτες Π.1.11 και Π.1.2.1.3.1, 1.4 – 1.5.1.2, σε κλίμακα 1:5000 και ειδικότερα…..-Τη διατήρηση του υπαίθριου θεάτρου Παραλίου Αστρους στη σημερινή του θέση και την συμπλήρωση των πολιτιστικών λειτουργιών σε παραδοσιακά κτίρια στο «νησί» και στον περιβάλλοντα χώρο του λιμανιού……γ….δ. Τον καθορισμό ζωνών: 1. Οικονομικών και θεσμικών κινήτρων όπως φαίνονται στον χάρτη Π.1.7.1.8 σε κλίμακα 1:5000 και ειδικότερα: -Ζώνη Ειδικής Ενίσχυσης (ΖΕΕ) για την οικονομική ενίσχυση των κατοίκων του «Νησιού» για την συντήρηση των παραδοσιακών κτιρίων. – Ζώνη Ειδικών Κινήτρων (ΖΕΚ) για την κεντρική περιοχή του Παραλίου Αστρους στην Π.Ε.1. ……. Β. Τις προτάσεις για τη λήψη μέτρων για την προστασία ου περιβάλλοντος, όπως φαίνονται στο χάρτη Π.1.11 σε κλίμακα 1:5000 και Π.1.9 σε κλίμακα 1:25000 και ειδικότερα: - Την προστασία του αρχιτεκτονικού συνόλου παραδοσιακής κληρονομιάς στο «νησί» με ειδικούς όρους δόμησης. –Την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος στον λόφο του Κάστρου με την παράλληλη δημιουργία αρχαιολογικού πάρκου. – Την σύνταξη ειδικής μελέτης για την ευρύτερη εκτός σχεδίου περιοχή του λόφου του Κάστρου……

(ι) Με το π/δ/μα της 2-10-1993 (ΦΕΚ Δ΄ 1317/6-10-1993) εγκρίθηκε το πολεοδομικό σχέδιο του τμήματος της πολεοδομικής ενότητας 1 (Κεντρική Γειτονιά) περιοχή «Νησί» της Κοινότητας Παραλίου Άστρους (τομείς Α1 και Α2), που είναι οικισμός προϋφιστάμενος του 1923 και έχει χαρακτηρισθεί ως πυκνοδομημένο με την υπ’ αρ. 77112/4601/1993 απόφαση του Υφυπουργού ΠΕΧΩΔΕ, θεσπίσθηκαν ειδικοί όροι δόμησης και απαγορεύσεις ενώ ορίσθηκε ότι για κάθε οικοδομική εργασία απαιτείται έγκριση της σχετικής μελέτης από την Ε.Π.Α.Ε.

 (ια) Με την υπ’ αρ. 25779/5439/5-9-1997 απόφαση του Υφυπουργού ΠΕΧΩΔΕ (ΦΕΚ Δ΄ 802/1997) επιβλήθηκε αναστολή χορήγησης οικοδομικών αδειών στο τμήμα του οικισμού που στην συνέχεια χαρακτηρίσθηκε ως παραδοσιακό.

(ιβ) Έτσι, με το π.δ/μα της 13-10-1998 (ΦΕΚ Δ΄ 908/13-11-1998) ειδικά για τον οικισμό του Παραλίου Αστρους, χαρακτηρίσθηκε ως παραδοσιακό τμήμα του οικισμού αυτού και ειδικότερα αυτό που σήμερα καταλαμβάνουν οι Τομείς Α1, Α2 («Νησί») και Β (πεδινό παράκτιο τμήμα). Μάλιστα ειδικά για το άνω τμήμα του οικισμού του Παραλίου Άστρους, που χαρακτηρίσθηκε ως παραδοσιακό, κατά ρητή πρόβλεψη του άρθρου 5 παρ. 2 του άνω π.δ/τος, εξακολουθούν να ισχύουν οι διατάξεις του από 20-10-1977 π.δ/τος (ΦΕΚ Δ΄ 441/10-11-1977) ως και του από 2-10-1993 (ΦΕΚ Δ΄ 1317/6-10-1993) π.δ/τος.

(ιγ) Ακολούθως με την υπ’ αρ. 23836/5311/22-9-1999 απόφαση του Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ (ΦΕΚ Δ΄ 732/1999) παρατάθηκε για ένα (1) ακόμη έτος η αναστολή χορήγησης οικοδομικών αδειών στον οικισμό Παραλίου Αστρους του Δήμου Βόρειας Κυνουρίας (Ν. Αρκαδίας) και ειδικότερα στο τμήμα που χαρακτηρίσθηκε ως παραδοσιακό με το από πιο πάνω π.δ/μα της 13-10-1998 (ΦΕΚ Δ΄ 908/13-11-1998). Η έναρξη ισχύος τη εν λόγω απόφασης του Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ ορίστηκε από τις 5-10-2000.

(ιδ) Στη συνέχεια έλαβαν χώρα διαδοχικές αναστολές χορήγησης οικοδομικών αδειών στο παραπάνω τμήμα του οικισμού με τις υπ’ αρ. 28985/7995/7-11-2000 (ΦΕΚ Δ΄ 798) , 1262/2002 (ΦΕΚ Δ΄106), 10500/12-6-2002 (ΦΕΚ Δ΄ 523), 6030/2003 (ΦΕΚ Δ΄ 156), 9545/2004 (ΦΕΚ Δ΄ 201) αποφάσεις του Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ.

(ιε) Με το π.δ/μα της 1-7-2004 (ΦΕΚ Δ΄ 629/20-7-2004) (ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ ΝΟΜΟΘΕΤΗΜΑ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΧΡΟΝΩΝ) επήλθε τροποποίηση και καθορισμός ειδικών όρων και περιορισμών δόμησης του παραδοσιακού τμήματος του οικισμού Παραλίου Άστρους, Δήμου Βόρειας Κυνουρίας. Δηλαδή, τροποποιήθηκαν οι τομείς όρων δόμησης που καθορίστηκαν με τα προαναφερθέντα από 20-10-1977 (ΦΕΚ Δ΄ 441/10-11-1977) και από 2-10-1993 (ΦΕΚ Δ΄ 1317/6-10-1993) π.δ/τα και ορίστηκαν νέοι πιό αυστηροί όροι και περιορισμοί δόμησης κατά τομείς Α1, Α2 και Β και κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στις διατάξεις του άνω από 1-7-2004 π.δ/τος. 

Μάλιστα σύμφωνα με το άρθρο 4 του εν λόγω π.δ/τος  (υπό τον τίτλο: ΟΡΟΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΩΝ ΚΤΙΡΙΩΝ ΤΟΥ ΟΙΚΙΣΜΟΥ) ορίστηκαν τα ακόλουθα: «Ι. ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΠΡΟΤΥΠΑ. 1. Κτίρια ή σύνολα κτιρίων που αποτελούν αντιπροσωπευτικά δείγματα της πολεοδομικής και αρχιτεκτονικής φυσιογνωμίας του οικισμού θεωρούνται παραδοσιακά και επιβάλλεται η διατήρησή τους. Η αξιολόγηση των κτιρίων διενεργείται από την ΕΠΑΕ. 2. Παραδοσιακό θεωρείται το εκάστοτε αρχικό κτίριο καθώς και τα στοιχεία του περιβάλλοντος χώρου αυτού (μάντρες αυλόθυρες, φούρνοι, κρήνες, βοτσαλωτά δάπεδα κλπ), όπως και οι εναρμονιζόμενες με αυτό μετεγενέστερες προσθήκες, όχι όμως και τα πάσης φύσεως καθ’ ύψος ή κατ’ επέκταση υπάρχοντα προκτίσματα που αλλοιώνουν το αρχικό κτίριο….3. Απαγορεύεται η κατεδάφιση, καταστροφή ή η αλλοίωση των παραδοσιακών κτιρίων του οικισμού, όπως επίσης και των επί μέρους αρχιτεκτονικών, καλλιτεχνικών και στατικών στοιχείων αυτών. ΙΙ. ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΕΠΙΣΚΕΥΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΥ ΚΤΙΡΙΟΥ. 1. Σκοπός της επισκευής και αποκατάστασης ενός παραδοσιακού κτιρίου είναι η διατήρηση της αρχιτεκτονικής μορφής και της στατικής δομής του κτιρίου, οι οποίες αναδεικνύονται μέσα από τις εργασίες συντήρησής του, όπως και η αναβίωσή του για να στεγάσει σύγχρονες οικιστικές ανάγκες. Για το σκοπό αυτό επιτρέπονται οι εργασίες εκσυγχρονισμού και οι εσωτερικές διαρρυθμίσεις οφείλουν να διατηρούν κατ το εφικτό τα παραδοσιακά πρότυπα σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος διατάγματος. 2. Στις εργασίες επισκευής και αποκατάστασης των παραδοσιακών κτιρίων και ειδικότερα του φέροντος οργανισμού, χρησιμοποιούνται υλικά ίδια ή παρεμφερή προς τα αρχικά. Σε περίπτωση που απαιτούνται μεγάλης κλίμακας επεμβάσεις για την αποκατάσταση της στατικής επάρκειας και ισορροπίας του κτιρίου….εξετάζεται η μέθοδος αποκατάστασης που διαταράσσει λιγότερο της υφιστάμενη στατική δομή του κτιρίου. 3. Τα μεσοπατώματα και οι στέγες αντικαθίστανται με ξύλινες (όπως οι αρχικές) κατασκευές……..4. Η αντικατάσταση του φέροντα οργανισμού εκ τοιχοποιϊας του παραδοσιακού κτιρίου με οπλισμένο σκυρόδεμα (υποστηλώματα, δοκοί, πλάκες κλπ) απαγορεύεται. Η αντικατάσταση από οπλισμένο σκυρόδεμα επιτρέπεται μόνο σε οριακές και κρίσιμες περιπτώσεις επικινδύνου ετοιμορροπίας του κτιρίου (π.χ. καθίζηση θεμελίων, εκτεταμένη κατάρρευση πέτρινης τοιχοποιϊας κλπ) και μόνο σε περίπτωση που οι προηγούμενες μέθοδοι δεν είναι αποτελεσματικές. 5. Σε περίπτωση που το παραδοσιακό κτίριο χαρακτηρίζεται επικίνδυνο ετοιμόρροπο και επιβάλλεται η κατεδάφισή του, το κτίριο ανακατασκευάζεται στην αρχική του μορφή. Η ανακατασκευή γίνεται βάση λεπτομερούς μελέτης αποτύπωσης της υφιστάμενης κατάστασης που απαιτείται πριν από την κατεδάφιση του κτιρίου.  6. α. Επιτρέπονται οι εργασίες επισκευής, αποκατάστασης, αναστήλωσης όλων των παραδοσιακών κτιρίων του οικισμού στην αρχική τους μορφή κατά παρέκκλιση των όρων δόμησης του παρόντος. β. Κτίριο κατεστραμμένο, που βρίσκεται σε ερειπιώδη κατάσταση αλλά αποτελεί στοιχείο αξιόλογο της πολεοδομικής και αρχιτεκτονικής φυσιογνωμίας του οικισμού, η δε αναστήλωσή του θα συνέβαλε στην ολοκλήρωση του συνόλου του οικισμού, αναστηλώνεται στην αρχική του μορφή, κατά παρέκκλιση των όρων δόμησης του παρόντος. Η αναστήλωση επιτρέπεται μετά από έρευνα και μελέτη ως προς τον αρχικό όγκο και μορφή του κτιρίου από στοιχεία (φωτογραφίες, περιγραφές σε βιβλία ή συμβόλαια κλπ), όπως και από στοιχεία που υπάρχουν στο έδαφος ή είναι αποτυπωμένα στους μεσότοιχους των όμορων κτιρίων (όπως θεμέλια, υπολείμματα τοίχων, περασίες, φωλιές δοκαριών κλπ). Σε περίπτωση που τα στοιχεία είναι ανεπαρκή ως προς την μορφολογία του αρχικού κτιρίου, λαμβάνεται υπόψη η βασική αρχιτεκτονική σύνθεση ή η συγγενής μορφολογία των όψεων των κτιρίων του αμέσου περιβάλλοντος».

Ακόμη, θα πρέπει να επισημανθεί ότι το αμέσως παραπάνω αναφερόμενο π.δ/μα (ΦΕΚ Δ΄ 629/20-7-2004) εκδόθηκε, αφού ελήφθησαν υπόψη και α) το υπ’ αριθμ. 4433/8-10-1998 έγγραφο της 5ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Σπάρτης, β) το υπ’ αρ. ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Β1/Φ30/33600/1002/5-7-2000 έγγραφο της Δ/νσης Βυζ/νων και Μεταβυζ/νών Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού, και με εμφανή σκοπό προστασίας ολόκληρου του παραδοσιακού τμήματος του οικισμού του Παραλίου ΄Αστρους, το οποίο συνεπεία του έντονου οικιστικού ενδιαφέροντος της τελευταίας 20ετίας, κινδύνευε από καταστροφές και αλλοιώσεις (βλ. άλλωστε τις συνεχείς ανωτέρω αναστολές οικοδομικών εργασιών).

Ναύπλιο Σεπτέμβριος 2014

 Γεώργιος Γαρδικιώτης

 Δικηγόρος

Περί του «αρχαίου» Ναού της Ευαγγελίστριας στο Παράλιο Άστρος

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 06-03-2017 12:40:23 pm | από nskarmoutsos

Νο 1. Ο Ναός της Ευαγγελίστριας στο Νησί του Παραλίου Άστρους

Η ανέγερση του Ναού της Ευαγγελίστριας - http://astrosparalio.gr/viewRes.php?r=1306532458&page=enarxhhn-, στο Νησί του Παραλίου Άστρους, (βλέπε φωτ. Νο 1), χάνεται στα βάθη των αιώνων. Το μαρτυρά το Υπόμνημα Λογοθέτη, πρώτος Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Θυρέας (1835), (βλέπε φωτ. Νο 2), ο οποίος μιλά για αρχαία εκκλησία και το μαρτυρούν τα προχριστιανικά μάρμαρα, (βλέπε φωτ. Νο 3), που είναι πεταμένα!! στην αυλή του Ναού της Ευαγγελίστριας και τα οποία ήταν εντοιχισμένα και βγήκαν!! κατά την τελευταία επισκευή της.

Σ.Σ: «Εικασίες» και «προσωπικές απόψεις» που είδαν τελευταία το φως της δημοσιότητας και κάνουν μνεία έμμεση ή άμεση ότι, η κατασκευή της έχει να κάνει με τον 19ο αιώνα, είναι τουλάχιστον ατυχείς!!

Νο 2. Απόσπασμα από το Υπόμνημα Λογοθέτη

Νο 3. Προχριστιανικά μάρμαρα στην αυλή του Ναού της Ευαγγελίστριας

Όταν το χτες «δένει» αρμονικά με το σήμερα

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 20-02-2017 04:32:35 pm | από nskarmoutsos

Η όψη επί της οδού Ζαφειρόπουλου

Η οικία Κουμάντου -http://www.law.uoa.gr/an8ropino-dynamiko/didaskontes-alfabhtika/koymantos-georgios.html- ένα από τα στολίδια της οδού Ζαφειρόπουλου -πεζόδρομος- στο Παράλιο Άστρος.

(Φωτ. 20-2-2017, 14.00) 

Η όψη επί της κεντρικής παραλίας

Πλάγια όψη

Σε τούτα εδώ τα μάρμαρα κακιά «μπογιά» δεν πιάνει

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 19-01-2017 12:10:40 pm | από nskarmoutsos

Η εκκλησία των Αγίων Αποστόλων -http://wikimapia.org/#lang=el&lat=37.395155&lon=22.733215&z=19&m=b-, στο λόφο Καστράκι της Κάτω Μελιγούς, είναι μια από τις πιο παλιές εκκλησίες της περιοχής, χρονολογείται από το 1611 -http://astrosparalio.gr/?p=singlearticle&id=26680-. Πάνω της υπάρχουν διάσπαρτα μαρμάρινα λείψανα αρχαίου οικισμού, πιθανότατα, τα οποία αντί να αναδειχθούν έχουν περαστεί με ασβέστη για να μην «σκουριάσουν!!» (Βλέπε φωτογραφικό υλικό μέσα στα κόκκινα πλαίσια, 18-1-2017).

Το αρχοντικό Μαρούδη επί της οδού Ζαφειρόπουλου στο Παράλιο Άστρος

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 05-01-2017 05:10:37 pm | από nskarmoutsos

Η κατοικία της οικογένειας Μαρούδη του 19ου αιώνα, η οποία κοσμεί την οδό Ζαφειρόπουλου -πεζόδρομος- αλλά και το Παράλιο Άστρος γενικότερα , εδώ http://wikimapia.org/#lang=el&lat=37.413756&lon=22.763015&z=19&m=b, κατά πληροφορίες πρόκειται να αναστηλωθεί και έτσι διασώζεται ένα κομμάτι της ιστορίας του τόπου μας. Τελευταίος ένοικος της ήταν ο γιατρός  Μιχάλης Μαρούδης.

Μέσα από το φωτογραφικό υλικό (5-1-2017) μεταφερόμαστε στο Παράλιο Άστρος του 19ου αιώνα.

Πατήστε εδώ για να δείτε όλο το φωτογραφικό υλικό.

Προηγούμενες αναρτήσεις