Παράλιο Άστρος
logo: Το Άστρος της Θαλάσσης
Αναζήτηση Go

Κυβέλη (ηθοποιός)

Κατηγορία Σαν σήμερα | Αναρτήθηκε 26-05-2011 12:37:34 am | Αναδημοσίευση 26-05-2013 | από nskarmoutsos

Σαν σήμερα στις 26 Μαίου 1978 φεύγει από τη ζωή η Κυβέλη, υπήρξε μια από τις μεγαλύτερες ελληνίδες ηθοποιούς και επί σειρά ετών κυριάρχησε σε ρόλους κυρίως κωμικούς και δραματικούς (commedienne) μαζί με τη σύγχρονη παρουσία και εφάμιλλή της Μαρίκα Κοτοπούλη.

Βιογραφία

Η Κυβέλη γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1888 και από νηπιακή ηλικία βρέθηκε υπό τη προστασία του Δημητρίου Λεονάρδου (ανώτερου δημόσιου υπαλλήλου) και των θετών γονέων της Αναστασίου και Μαρίας Αδριανού. Το θεατρικό της ταλέντο αναπτύχθηκε αυθόρμητα στις προσπάθειες, που κατέβαλε για να ξαναφέρει το χαμόγελο στους θετούς γονείς της, που είχαν χάσει τον γιο τους στη Βραζιλία. Στο σπίτι του ζεύγους Ανδριανού γνώρισε τη μικρή Κυβέλη ο καθηγητής ορθοφωνίας και απαγγελίας Μ. Σιγάλας, ο οποίος, αφού της έδωσε κάποια σειρά μαθημάτων τον Μάρτιο του 1901, την παρουσίασε σε επίδειξη των μαθητριών του. Η Κυβέλη Ανδριανού πήρε το πρώτο βραβείο που στάθηκε αφορμή για να αλλάξουν τα σχέδια των γονιών της να την κάνουν μοδίστρα. Την ίδια εποχή άρχισε να λειτουργεί η Δραματική Σχολή του Βασιλικού Θεάτρου και η Κυβέλη γράφτηκε σ΄ αυτήν παρότι δεν είχε συμπληρώσει τα 15 της χρόνια.

Τρεις μήνες όμως μετά, το Σεπτέμβριο του 1901, η σχολή εκείνη έκλεισε και προσέλαβε την Κυβέλη ο Κωνσταντίνος Χρηστομάνος στο θεατρικό όμιλο της Νέας σκηνής, που άρχισε τότε να καταρτίζεται από νεαρούς ερασιτέχνες, μεταξύ των οποίων ήταν ο Σωτήρης Σκίπης, ο Μήτσος Μυράτ, ο Διονύσης Δεβάρης, ο Άγγελος Σικελιανός και η αδελφή του Ελένη Πασαγιάννη. Πριν τελειώσουν οι ετοιμασίες για τη πρώτη εμφάνιση της Νέας Σκηνής, ο Χρηστομάνος διοργανώνει εσπευσμένα θεατρική παράσταση στο Δημοτικό Θέατρο Αθηνών προς τιμή Ρουμάνων φοιτητών, όπου η Κυβέλη εμφανίζεται για πρώτη φορά στον πρωταγωνιστικό ρόλο ως Ιουλιέτα, στο γνωστό έργο του Σαίξπηρ. Την επιτυχία της εκείνη ακολούθησαν οι εμφανίσεις της στην «Άλκηστη» του Ευριπίδη ως θεραπαινίδα, στην «Αγριόπαπια» του Ίψεν ως Εδβίγη, στη «Λοκαντιέρα» του Γκολντόνι ως θεατρινούλα, εκ των οποίων η θεατρική αναγνώρισή της υπήρξε γενική τόσο εκ μέρους του κοινού όσο και των κριτικών του θεάτρου. Έκτοτε αποτέλεσε κύριο πρόσωπο της Νέας Σκηνής και από τον ρόλο «του κακόμοιρου» που υποδύθηκε στο έργο του Αλφόνς Ντωντέ «Αρλεζιάνα» (28 Ιουλίου 1902) άρχισε να μεσουρανεί στη θεατρική σκηνή. Το 1906 δημιουργεί δικό της θίασο με τον Κ. Σαγιώρ, που διαλύθηκε σε λίγους μήνες λόγω αναχώρησής της στο Παρίσι. Με την επιστροφή της και μετά από μικρή συνεργασία με τον Σαγιώρ δημιουργεί αποκλειστικά δικό της θίασο. Μέχρι το 1932 η Κυβέλη ως θιασάρχης και πρωταγωνιστής ανέβασε πολλά έργα σημαντικών συγγραφέων Ελλήνων και ξένων μεταξύ των οποίων των Γρ. Ξενόπουλου, Σ. Σκίπη, Σπ. Μελά, Δ. Κορομηλά, Δ. Ταγκόπουλου, Πρίγκιπα Νικολάου, Θ. Συναδινού, Π. Χορν, Ι. Πολέμη, Δ. Μπόγρη, Αρ. Προβελέγγιου, Ν. Λάσκαρη, Μ. Λιδωρίκη, Ίψεν, Ντ΄ Αννούτσιο, Μαίτερλιγκ, Γκόργκυ.

Το 1932 και 1934 συνεργάσθηκε με την καθιερωμένη αντίπαλό της Μαρίκα Κοτοπούλη, ως καλλιτεχνική αντίδραση στη δημιουργία του Εθνικού Θεάτρου (που είχε ιδρύσει ο τότε Υπουργός Παιδείας και μετέπειτα σύζυγός της Γεώργιος Παπανδρέου). Στη συνέχεια για οικογενειακούς λόγους αποσύρθηκε από τη σκηνή με μία μόνο έκτακτη εμφάνιση το 1942 σε παραστάσεις του έργου του Σ. Μελά «Πίσω στη Γη».

Τον Απρίλιο του 1943 διαφεύγει με καΐκι στη Μέση Ανατολή, ακολουθώντας τον σύζυγό της Γεώργιο Παπανδρέου στον Λίβανο, στην Αίγυπτο και στην Ιταλία, για να γυρίσει μετά την απελευθέρωση στην Αθήνα το 1944. Με την επιστροφή της και από το καλοκαίρι του 1950 συνεργάζεται με τη Μαρίκα Κοτοπούλη στο έργο «Τα παιδιά του Εδουάρδου», ακολούθως με το Εθνικό Θέατρο στο έργο «Δάφνη Λορεόλα» και το 1952 ξαναεμφανίζεται με την Μαρίκα Κοτοπούλη στο έργο του Ζαν Κοκτώ «Τρομεροί γονείς».

Στον ελληνικό κινηματογράφο εμφανίσθηκε στις ταινίες

  • Ο κακός δρόμος (1933)
  • Αστέρω (1937)
  • Η άγνωστος (1954) .... Λίνα Φλεριανού

Η Κυβέλη παντρεύτηκε τρεις φορές: πρώτα τον μεγάλο ηθοποιό Μήτσο Μυράτ, με τον οποίο απέκτησε τη μετέπειτα γνωστή πρωταγωνίστρια Μιράντα Μυράτ, στη συνέχεια τον θεατρικό επιχειρηματία Νίκο Θεοδωρίδη, με τον οποίο απέκτησε την επίσης γνωστή πρωταγωνίστρια Αλίκη Νικολαΐδη-Θεοδωρίδη (σύζυγο του Πωλ Νορ - Νίκου Νικολαΐδη), και τέλος τον Γεώργιο Παπανδρέου (δεύτερη σύζυγος), γιός του οποίου (από προηγούμενο γάμο) ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο οποίος υπήρξε και η μεγάλη της αδυναμία μέχρι τον θάνατό της. Ως σύζυγος του Έλληνα Πρωθυπουργού αποτελούσε επί χρόνια το επίκεντρο της κοινωνικής ζωής στην Αθήνα.

Η Κυβέλη πέθανε στην Αθήνα στις 26 Μαΐου 1978.

Πολιτικές Προεκτάσεις

Η Κυβέλη μαζί με την Μαρίκα Κοτοπούλη απετέλεσαν για το θεατρόφιλο κοινό τα «ιερά τέρατα» του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου που δέσποζαν επί δεκαετίες. Οι πολιτικές πεποιθήσεις αυτών των ηθοποιών είχαν επηρεάσει και τη δημοτικότητά τους, ιδιαίτερα στη θερμή περίοδο του Εθνικού Διχασμού, κατά την οποία οι θεατρικές τους παραστάσεις αποτελούσαν πολιτικά γεγονότα. Οι βενιζελικοί έσπευδαν να χειροκροτούν την Κυβέλη και οι αντιβενιζελικοί την Μαρίκα Κοτοπούλη. Οι θαυμαστές τους πολλές φορές προκαλούσαν επεισόδια όταν συναντιόντουσαν μετά τις θεατρικές παραστάσεις στους αθηναϊκούς δρόμους

Πηγή: Βικιπαίδεια.

Αλεξάντρ Πούσκιν, ο εθνικός ποιητής της Ρωσίας

Κατηγορία Σαν σήμερα | Αναρτήθηκε 26-05-2014 06:40:53 pm | από nskarmoutsos

«Ο Πούσκιν ήταν για όλους τους ποιητές σαν μια ποιητική φλόγα που έπεσε απ’ τα ουράνια και από την οποία σαν κεράκια άναψαν άλλοι αυτοφυείς ποιητές. Γύρω του διαμορφώθηκε ολόκληρος αστερισμός» είπε ο διάσημος Ρώσος συγγραφέας Nikolai Gogol για τον Αλεξάντρ Πούσκιν, τον ποιητή ο οποίος μέσα στη σύντομη ζωή του δημιούργησε έργα που άλλαξαν δραματικά την πορεία της ρωσικής λογοτεχνίας.

Ο Aleksandr Sergeyevich Pushkin, γόνος παλαιότατης αριστοκρατικής οικογένειας, γεννήθηκε στη Μόσχα στις 26 Μαΐου του 1799. Από μικρός επέδειξε ισχυρή κλίση προς τη λογοτεχνία, πιάνοντας την πένα από παιδί, ενώ γνωρίζεται με σπουδαίες προσωπικότητες των τεχνών και των γραμμάτων στο σπίτι του, το οποίο αποτελεί εστία συγκέντρωσης προσωπικοτήτων της εποχής.

Είναι μόλις 15 ετών όταν δημοσιεύει το πρώτο του ποίημα, ενώ με την αποφοίτησή του από το Αυτοκρατορικό Λύκειο είναι ήδη ευρέως γνωστός για το ταλέντο του στους λογοτεχνικούς κύκλους της εποχής. Η πρόσφατη Γαλλική Επανάσταση εμπνέει το νεαρό Πούσκιν, ο οποίος προσηλώνεται στα φιλελεύθερα ιδεώδη και τον ουμανισμό.

Σε ηλικία 20 περίπου ετών γνωρίζει το έργο του Λόρδου Βύρωνα ενώ σταδιακά αναδεικνύεται ως ο εκπρόσωπος των ριζοσπαστικών λογοτεχνών, κάτι που προκαλεί τη σύγκρουσή του με την κυβέρνηση. Ως αποτέλεσμα, εξορίζεται από την πρωτεύουσα και βρίσκεται στον Καύκασο, την Κριμαία, την Καμένκα και το Τσισνάου, όπου έγινε μέλος της μασονικής στοάς αλλά και της ελληνικής Φιλικής Εταιρίας, με σκοπό την απελευθέρωση της χώρας από τον τουρκικό ζυγό.

Όταν ξέσπασε η επανάσταση, ο Πούσκιν κρατούσε ημερολόγιο με τα σημαντικότερα γεγονότα του ελληνικού αγώνα, ενώ συνέθεσε και αρκετά ποιήματα. Τα χρόνια αυτά γράφει τον «Αιχμάλωτο του Καυκάσου», ενώ στη συνέχεια μετά από νέα σύγκρουση με το τσαρικό καθεστώς, εξορίζεται στο κτήμα της μητέρας του, όπου αναγκάζεται να παραμείνει για δυο χρόνια.

Στα χρόνια αυτά της εξορίας έγραψε το δράμα «Μπόρις Γκουντούνοφ», το όποιο όμως δεν θα κατορθώσει να δημοσιεύσει πριν από το 1830, λόγω της λογοκρισίας την οποία υφίσταται ακόμα και μετά την χάρη που λαμβάνει από τον τσάρο Νικόλαο τον Α’. Το πρωτότυπο του δράματος ωστόσο, χωρίς λογοκριτικές επεμβάσεις δεν δημοσιεύθηκε πριν από το 2007.

Ο Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, θαυμαστής του «Γκουντούνοφ», έγραψε αργότερα: «Θα μπορούσαν να γραφούν ολόκληρα βιβλία πάνω στους χαρακτήρες του έργου αυτού, που ο Πούσκιν άντλησε από τη ρωσική γη, που πρώτος αυτός ανακάλυψε, λάξεψε και έθεσε μπροστά στα μάτια μας, για τώρα και για πάντα, μέσα στην αδιαφιλονίκητα σεμνή και μεγαλόπρεπη μαζί ψυχική ομορφιά τους».

Στις 18 Φλεβάρη 1831 παντρεύεται την διάσημη καλλονή της εποχής, Natalia Goncharova. Το 1833 δημοσιεύεται η έμμετρη του σύνθεσή του «Ευγένιος Ονέγκιν», έργο το οποίο αποδεικνύεται προφητικό αφού ο ποιητής θα έχει το ίδιο τέλος με αυτό του διάσημου ήρωά του. Ο κορυφαίος Ρώσος κριτικός της εποχής Vissarion Belinsky χαρακτηρίζει τον «Ευγένιο Ονέγκιν» «εγκυκλοπαίδεια της ρωσικής ζωής και καθρέφτη της εθνικής συνείδησης στην πρώτη της αφύπνιση». Ο ίδιος ο Πούσκιν αποκαλεί την αισθητική αντίληψή του που αποτυπώνεται στον «Ονέγκιν» ρομαντικό ρεαλισμό και τον εαυτό του «ποιητή της πραγματικότητας».

Στις 29 Γενάρη 1837, ο Πούσκιν τραυματίζεται θανάσιμα σε μονομαχία με τον Ζορζ ντ' Αντές και δυο μέρες αργότερα πεθαίνει, είδηση που προκαλεί μεγάλη συγκίνηση σε ολόκληρη τη χώρα. Ο ποιητής Mikhail Lermontov συνθέτει την ωδή «Ο θάνατος του ποιητή», η οποία, ειρωνικά, προφητεύει και τον δικό του θάνατο, επίσης σε μονομαχία.

Ο Αλεξάντρ Πούσκιν άφησε πίσω του περί τα 800 λυρικά και αφηγηματικά ποιήματα, πολιτικά κείμενα και δοκίμια, τα περισσότερα από τα οποία δημοσιεύθηκαν μετά θάνατον εξαιτίας της τσαρικής λογοκρισίας. Χαρακτηρίζεται ο θεμελιωτής της νέας ρωσικής λογοτεχνίας και τιμάται ως ο εθνικός ποιητής της Ρωσίας. «Άδειος, είν' όποιος προσπαθεί να γεμίσει από τον εαυτό του» Αλεξάντρ Πούσκιν.

Πηγή: tvxs.gr

Η πρώτη μοτοσικλέτα που φτιάχτηκε στον κόσμο

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 26-05-2015 12:07:35 am | από nskarmoutsos

Η μοτοσικλέτα, η οποία βλέπεται, κατασκευάστηκε το 1869 από τον εφευρέτη Sylvester H. Roper στη Βοστόνη των ΗΠΑ και είναι μια μηχανή ατμού. Θεωρείται ότι είναι από τις πρώτες που φτιάχτηκαν μαζί με τη μοτοσικλέτα του  Γάλλου εφευρέτη Pierre Michaux.

Πηγή: topontiki.gr

Ημέρα αφιερωμένη στη συνεργασία του Πανεπιστήμιου Πελοποννήσου και CERN

Κατηγορία Παιδεία | Αναρτήθηκε 25-05-2017 09:05:37 am | από nskarmoutsos

Δελτίο τύπου

Την Τετάρτη, 31 Μαΐου 2017, από τις 12:00 και μετά, στην Τρίπολη, στο αμφιθέατρο της Σχολής Οικονομίας, Διοίκησης και Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, θα ξεκινήσει μια σειρά εκδηλώσεων με επίκεντρο τη συνεργασία μεταξύ Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και CERN.

Η ημέρα θα αρχίσει με το "Επιταχύνοντας την καριέρα σου", με τον κ. Εμμανουήλ Τσεσμελή, Διευθυντή Διεθνών Σχέσεων του CERN. Ο κ. Τσεσμελής, που από τη θέση του έχει βοηθήσει σημαντικά στην εδραίωση της συνεργασίας μεταξύ Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και CERN, θα παρουσιάσει τις επαγγελματικές ευκαιρίες που ανοίγονται μέσω του CERN για τους φοιτητές και αποφοίτους του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.

Στη συνέχεια ο κ. Θοδωρής Γιαννακόπουλος, μεταπτυχιακός φοιτητής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου που παράλληλα με τις σπουδές του ζει και εργάζεται στο CERN, θα αναφερθεί στην εμπειρία της μετακίνησης στην Ελβετία καθώς και στους τρόπους με τους οποίους η δική του πορεία ανοίγει το δρόμο και για επόμενους φοιτητές.

Το "Επιταχύνοντας την καριέρα σου" κλείνει ο κ. Κώστας Βασιλάκης, Καθηγητής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, που θα εξηγήσει πως η μαθητεία ή και η εργασία στο CERN μπορεί να συνδυαστεί, ή και να αποτελέσει μέρος, των σπουδών των φοιτητών.

Ακολουθεί η έναρξη του συμποσίου τάσεων, επιθυμιών και οραμάτων (trends, wishes and dreams) που σκοπό έχει να αναζητηθούν οι απαντήσεις σε ερωτήματα όπως ποιες νέες τεχνολογίες θα μπορούσαν να αναπτυχθούν έως το 2025 και τι νέες ευκαιρίες ανοίγονται για τη βιομηχανία, τις επιχειρήσεις και την κοινωνία. Στην ομιλία του ο Tony Hey, πρώην αντιπρόεδρος της Microsoft Research ως το 2014, θα αναφερθεί στον τρόπο με τον οποίο η έρευνα που γίνεται στο CERN συμπορεύεται με τις εξελίξεις στο χώρο της πληροφορικής.

Οι εκδηλώσεις απευθύντονται σε όλους και η είσοδος είναι ελεύθερη.

Διεθνής Ημέρα Εξαφανισμένων Παιδιών

Κατηγορία Σαν σήμερα | Αναρτήθηκε 25-05-2014 08:35:04 am | από nskarmoutsos

Η Διεθνής Ημέρα Εξαφανισμένων Παιδιών (International Missing Children’s Day) διοργανώνεται κάθε χρόνο στις 25 Μαΐου για να ευαισθητοποιήσει το κοινό σχετικά το παγκόσμιο πρόβλημα της εξαφάνισης παιδιών και παράλληλα να επισημάνει στους γονείς τα μέτρα που πρέπει να λάβουν για την προστασία των παιδιών τους.

Καθιερώθηκε πρώτα ως Εθνική Ημέρα Εξαφανισμένων Παιδιών στις ΗΠΑ, με απόφαση του αμερικανού προέδρου Ρόναλντ Ρίγκαν το 1983 και με την πάροδο του χρόνου διεθνοποιήθηκε. Η επιλογή της 25ης Μαΐου σχετίζεται με την ημερομηνία εξαφάνισης το 1979 του εξάχρονου Έιταν Πατς, η περίπτωση του οποίου συντάραξε τις ΗΠΑ.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του International Centre for Missing & Exploited Children (2012), κάθε χρόνο εξαφανίζονται: 800.000 παιδιά στις ΗΠΑ, 100.000 στη Γερμανία, 45.000 στη Βραζιλία, 20.000 στην Αυστραλία και 13.455 παιδιά στη Ρωσία μόνο για το 2012.

Στη χώρα μας, σύμφωνα με «Το Χαμόγελο του Παιδιού»,  το 2012 καταγγέλθηκαν 127 περιπτώσεις εξαφανισμένων παιδιών, από τις οποίες εξιχνιάστηκαν οι 105 και τα παιδιά επέστρεψαν στις οικογένειές τους.

ΠΗΓΗ: sansimera.gr

Η πολιορκία της Ακρόπολης (1826-1827)

Κατηγορία Σαν σήμερα | Αναρτήθηκε 25-05-2011 12:26:51 am | Αναδημοσίευση 25-05-2013 | από nskarmoutsos

             

Σαν σήμερα 25 Μαΐου 1827 ύστερα από πολύμηνη πολιορκία πέφτει η Ακρόπολη στα χέρια των Τούρκων.

Με την πτώση του Mεσολογγίου (Απρίλιος 1826) οι Οθωμανοί έλεγχαν το μεγαλύτερο τμήμα της Στερεάς Ελλάδας. Tο μοναδικό οχυρό που κατείχαν οι ελληνικές δυνάμεις ήταν το κάστρο των Αθηνών. Προς τα εκεί στράφηκε ο Μεχμέτ Ρεσίτ-πασάς (Κιουταχής)· τον Αύγουστο του 1826 έφτασε στην Αθήνα και ξεκίνησε την πολιορκία της Ακρόπολης. Mε την παράδοση της φρουράς της Ακρόπολης στις 24 Μαΐου 1827 μειώθηκαν ακόμη περισσότερο οι ελπίδες για επικράτηση της επανάστασης στο πεδίο των μαχών. H Στερεά και το μεγαλύτερο τμήμα της Πελοποννήσου ήταν υπό την κατοχή των δυνάμεων του Kιουταχή και του Iμπραήμ. Ύστερα από έξι χρόνια πολέμου η θετική έκβαση της ελληνικής υπόθεσης θα κρινόταν πλέον στο πεδίο της διπλωματίας. Οι ελπίδες της ελληνικής πλευράς στράφηκαν στον Ιωάννη Kαποδίστρια, τον οποίο στις αρχές Απριλίου 1827 είχε προσκαλέσει η Γ` Εθνοσυνέλευση να δεχτεί τη θέση του Κυβερνήτη της Ελλάδας.

Kατά τη δεκάμηνη πολιορκία της Ακρόπολης οι πολεμικές τακτικές που ακολούθησαν οι δυο αντίμαχοι δε διέφεραν, στις βασικές τους γραμμές, από εκείνες που ακολουθήθηκαν στην πολιορκία του Μεσολογγίου. Aπό την πλευρά των Οθωμανών επιδιώχθηκε ο στενός αποκλεισμός των πολιορκημένων που θα τους υποχρέωνε, αργά ή γρήγορα, σε παράδοση. Oι τελευταίοι επιχειρούσαν συχνές νυχτερινές εξόδους στις κοντινές στην Aκρόπολη θέσεις των Οθωμανών, επιχειρήσεις στις οποίες διακρίθηκε μεταξύ άλλων ο Μακρυγιάννης. H κατασκευή υπόγειων στοών (λαγούμια) κάτω από τις εχθρικές θέσεις και η ανατίναξή τους υπήρξε τακτική που στέφθηκε συχνά με επιτυχία, χάρις κυρίως στη δεξιότητα του Kώστα Xορμόβα (Λαγουμιτζή), ο οποίος είχε παρόμοια δράση και στο Μεσολόγγι. Tο κύριο σώμα των ελληνικών δυνάμεων είχε τοποθετηθεί στα περίχωρα των Αθηνών πίσω από τις γραμμές των Οθωμανών. Στη διάρκεια της δεκάμηνης πολιορκίας στρατόπεδα δημιουργήθηκαν στο Χαϊδάρι, την Ελευσίνα, το Kερατσίνι και στο Φάληρο. Βασικός στόχος υπήρξε η κατάληψη θέσεων που θα επέτρεπαν σε μικρές ομάδες να διασπάσουν από κάποιο σημείο την πολιορκία και να ενισχύσουν τους πολιορκημένους. Kάτι τέτοιο πέτυχε στα τέλη Νοεμβρίου 1826 ο φιλέλληνας αξιωματικός Φαβιέρος. Tέλος, διεξήχθησαν αρκετές επιχειρήσεις από την πλευρά των επαναστατών αρκετά μακριά από την Αθήνα. Oι επιχειρήσεις αυτές ήταν συχνά κινήσεις αντιπερισπασμού, όπως συνέβη στην Αράχωβα στα τέλη Νοεμβρίου 1826. ʼλλες φορές πάλι -όπως συνέβη στις αρχές Δεκεμβρίου στο Τουρκοχώρι (περιοχή Τιθορέας)- οι επιθέσεις στρέφονταν στις εφοδιοπομπές των Οθωμανών. Στις επιχειρήσεις αυτές διακρίθηκε για μια ακόμη φορά ο Καραϊσκάκης, στον οποίο είχε ανατεθεί η αρχηγία των όπλων της Στερεάς Eλλάδας.

Μετά την πτώση του Μεσολογγίου η Διοίκηση είχε αναθέσει στο ρουμελιώτη καπετάνιο να ανασυντάξει το ελληνικό στρατόπεδο στη Ρούμελη. Παρά τις αμφισβητήσεις που δέχτηκε, ο Kαραϊσκάκης κατάφερε γρήγορα να πετύχει την αναγνώριση των άλλων οπλαρχηγών και να επιφέρει, για πρώτη φορά ίσως, συντονισμό ανάμεσά τους. Η συμμετοχή του στις μάχες και οι επιτυχίες που είχε κατά τους τελευταίους μήνες του 1826 ενίσχυσαν τη θέση του, αύξησαν τη φήμη του και δημιούργησαν προσδοκίες για θετική έκβαση στην πολιορκία της Aκρόπολης. Ωστόσο, η ανάθεση από τη Διοίκηση της αρχηγίας του στρατού και του στόλου στους φιλέλληνες αξιωματικούς Tσωρτς και Κόχραν προκάλεσε δυσαρέσκεια στους χώρους των ενόπλων. H κατάσταση αυτή έθετε σε δοκιμασία την επιχειρησιακή ικανότητα του ελληνικού στρατοπέδου. H απόφαση του Tσωρτς να σταματήσουν οι επιχειρήσεις στα μετόπισθεν των Οθωμανών και να πραγματοποιηθεί κατά μέτωπο επίθεση, ο θάνατος του Καραϊσκάκη την παραμονή της ελληνικής επίθεσης σε μια μικροσυμπλοκή στα Ταμπούρια (Kερατσίνι) και η επιμονή των αρχηγών να διεξαχθεί η μάχη την καθορισμένη ημέρα λειτούργησαν αρνητικά στην τελική έκβαση της επιχείρησης. H ήττα στη μάχη του Aναλάτου (24 Απριλίου 1827) και η διάλυση του στρατοπέδου που την ακολούθησε οδήγησαν ένα μήνα αργότερα στην παράδοση της φρουράς της Aκρόπολης. Oλόκληρη η Ρούμελη ελεγχόταν πλέον από τους Οθωμανούς.

Διώρυγα του Σουέζ

Κατηγορία Παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά | Αναρτήθηκε 11-09-2011 12:06:27 am | από nskarmoutsos

H διώρυγα του Σουέζ με μήκος περί τα 163 χιλιόμετρα συνδέει την Ερυθρά Θάλασσα με τη Μεσόγειο και συγκεκριμένα το λιμάνι Port Said στη Μεσόγειο με το λιμάνι της πόλης Suez στην Ερυθρά.

Η διαδρομή αυτής της διώρυγας είναι περίπου προ-χαραγμένη από τη φύση, αφού ο Ισθμός μεταξύ Ασίας και Αφρικής αποτελεί από γεωλογικής πλευράς περίπου προέκταση του κόλπου του Σουέζ, με μόνο 16 μέτρα υπερύψωση έναντι της επιφάνειας της θάλασσας. Αυτός είναι και ο λόγος που άρχισαν οι προσπάθειες για διάνοιξη της διώρυγας ήδη τον 14ο αιώνα π.Χ., όπως αναφέρθηκε στα προηγούμενα.

Κατά τη νεότερη εποχή ετοίμασε ο Γερμανός μαθηματικός Gottfried Leibniz (Λάιμπνιτς, 1646-1716) το έτος 1671 μία μελέτη για την αποκατάσταση της διώρυγας και απευθύνθηκε στον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο XIV (1638-1715). Ο Ναπολέων Βοναπάρτης (1769-1821), ο οποίος υπολόγιζε να αξιοποιήσει την Αίγυπτο ως βάση για την κατάκτηση της βρετανικής Ινδίας, έδωσε εντολή το έτος 1798, κατά την «αιγυπτιακή εκστρατεία» του, να γίνουν τοπογραφικές μελέτες για νέα διάνοιξη της διώρυγας. Οι Γάλλοι μηχανικοί κατέληξαν στο εσφαλμένο συμπέρασμα ότι η επιφάνεια της Ερυθράς Θάλασσας βρίσκεται σχεδόν 10 μέτρα πάνω από αυτή της Μεσογείου και αυτό θα σήμαινε την κατασκευή εκτεταμένων και πολυδάπανων δεξαμενών.

Όμως, μετρήσεις Βρετανών μηχανικών το έτος 1841 και νεότερες μετρήσεις του 1846 από Βρετανούς, Γάλλους και Αυστριακούς έδειξαν ότι η υψομετρική διαφορά μεταξύ των δύο θαλασσών ήταν ασήμαντη και δεν υπήρχε ουσιαστικό πρόβλημα για την εκ νέου διάνοιξη της διώρυγας. Το έτος 1854 έπεισε ο Γάλλος μηχανικός Ferdinand de Lesseps (Λεσέψ, 1805-1894) τον αντιβασιλέα της Αιγύπτου Μοχάμεντ Σαΐντ να παρέμβει στην Κων/πολη για την έγκριση των έργων. Η έγκριση δόθηκε το έτος 1856 και η γαλλο-αιγυπτιακή εταιρία «Compagnie universelle du canal maritime de Suez» ανέλαβε την κατασκευή της διώρυγας και την εκμετάλλευσή της για 99 έτη.

Η κατασκευή της διώρυγας απαίτησε σημαντικές προσπάθειες, αφενός επειδή όλα τα απαραίτητα υλικά και μηχανήματα έπρεπε να εισαχθούν από την Ευρώπη, αφετέρου επειδή δεν υπήρχε στην περιοχή εργατικό δυναμικό, το οποίο θα μπορούσε έστω να εκπαιδευτεί για την εκτέλεση των έργων. Η ξυλεία που απαιτήθηκε για το έργο προήλθε από δάση της Ουγγαρίας, μεταφερόταν μέσω του Δούναβη στο παραθαλάσσιο Γαλάτσι της Ρουμανίας και από εκεί, μέσω Βοσπόρου, Δαρδανελίων και του Αιγαίου, έφτανε στο Πορτ Σάιντ.

‘Άλλο σημαντικό πρόβλημα κατά την εκτέλεση των εργασιών στη διώρυγα ήταν η προμήθεια επαρκούς και καθαρού πόσιμου νερού για τους περίπου 25.000 εργάτες. Για το σκοπό αυτό χρειάζονταν το έτος 1862 περίπου 1.600 καμήλες για την καθημερινή μεταφορά νερού στους τόπους εργασίας. Το νερό προερχόταν από τον ποταμό Νείλο και κατασκευάστηκε επί τούτου ένα ιδιαίτερο κανάλι «γλυκού νερού».

 
 
 

Η κατασκευή της διώρυγας είχε πολλά ακόμα απρόοπτα, όπως τα διάφορα εργατικά ατυχήματα, τα οποία κόστισαν τη ζωή σε συνολικά αρκετές χιλιάδες εργάτες, η εκδήλωση επιδημίας χολέρας, με αποτέλεσμα να λιποτακτήσουν για κάποιο διάστημα όλοι οι εργάτες από την περιοχή κ.ά. Στις αρχές του έτους 1869 άρχισαν να εισρέουν τα νερά της Μεσογείου Θάλασσας και προς το τέλος του ίδιου έτους έγινε πανηγυρικά η έναρξη της λειτουργίας της διώρυγας. Τα πανηγύρια για την επαναλειτουργία της διώρυγας μετά από αρκετούς αιώνες διακοπής αποτέλεσαν από τις μεγαλύτερες εορταστικές εκδηλώσεις του 19ου αιώνα, προσκλήθηκε ένας τεράστιος αριθμός Ευρωπαίων ηγεμόνων και πολιτικών, εκτελέστηκε λίγο αργότερα (1871) σε παγκόσμια πρώτη η όπερα Aida του Giuseppe Verdi κλπ.

Επειδή τα πρώτα χρόνια δεν απέδωσε η λειτουργία της διώρυγας ικανοποιητικά έσοδα και η αιγυπτιακή κυβέρνηση αδυνατούσε να συνεχίσει τις χρηματοδοτήσεις, ανέλαβε η Μ. Βρετανία το αιγυπτιακό μερίδιο στην εταιρία και απέκτησε έτσι τη δυνατότητα σημαντικής πολιτικής παρέμβασης. Αυτή η ενέργεια οδήγησε σε λαϊκή εξέγερση, η οποία κατεστάλη το έτος 1882 με την κατάληψη της Αιγύπτου από βρετανικά στρατεύματα. Με τη συνθήκη της Κων/πολης του έτους 1888 ανακηρύσσεται η διώρυγα του Σουέζ ως ελεύθερη ζώνη ναυσιπλοΐας για εμπορικά και πολεμικά πλοία, με ελέγχουσα δύναμη τη Μ. Βρετανία.

Προφανώς, η εμπορική και πολεμική σημασία της διώρυγας αυξήθηκε με την πάροδο του χρόνου και η περιοχή αποτέλεσε και στους δύο παγκόσμιους πολέμους εστία σοβαρών συγκρούσεων των αντίπαλων δυνάμεων. Μέχρι τη δεκαετία του 1950 παρέμεινε πάντως η Μ. Βρετανία η κυρίαρχη δύναμη στην περιοχή, παρ’ ότι από το έτος 1922 είχε τοποθετηθεί Αιγύπτιος βασιλιάς στο προτεκτοράτο της Αιγύπτου.

Τελικά καταλήφθηκε η διώρυγα του Σουέζ από τις αιγυπτιακές στρατιωτικές δυνάμεις το έτος 1956, με αποτέλεσμα να ξεσπάσει παγκόσμια κρίση, λόγω της επίθεση του Ισραήλ κατά της Αιγύπτου και της απόβασης αγγλογαλλικών στρατιωτικών δυνάμεων στη χώρα. Με την παρέμβαση της Σοβιετικής Ένωσης και των ΗΠΑ απεχώρησαν τα ξένα στρατεύματα, η διώρυγα έμεινε υπό αιγυπτιακό επιχειρηματικό έλεγχο, ενώ το ρόλο προστάτιδας δύναμης έπαιξαν, αρχικά η Σοβιετική Ένωση και από το 1975 η Αμερική. Μεταξύ των ετών 1967-1975 η διώρυγα του Σουέζ έμεινε κλειστή λόγω της κατάληψης της χερσονήσου του Σινά από το Ισραήλ, ως συνέπεια του «εξαήμερου πολέμου».

Από στατιστικά στοιχεία προκύπτει ότι το έτος 1887 διέπλευσαν τη διώρυγα του Σουέζ 3.137 πλοία με 5,9 εκατομμ. τόνους προϊόντα και περίπου 183.000 ταξιδιώτες. Στις αρχές τους 21ου αιώνα διαπλέουν ετησίως τη διώρυγα περί τα 15.000 πλοία με φορτίο που αποτελεί το 14% των θαλάσσιων μεταφορών παγκοσμίως. Επειδή δεν είναι δυνατόν να διαπλεύσουν τη διώρυγα του Σουέζ μεγάλα δεξαμενόπλοια πετρελαίου, ταξιδεύουν αυτά συνήθως γύρω από τη νότια Αφρική και γι’ αυτό δεν συμπεριλαμβάνεται το πετρέλαιο στα μεταφερόμενα δια της διώρυγας προϊόντα. Όμως, σε εποχές μεγάλης πετρελαϊκής ζήτησης αδειάζουν τα δεξαμενόπλοια το φορτίο τους στο νότιο άκρο της διώρυγας, μεταφέρεται αυτό με αντλίες σε δεξαμενές στο βόρειο άκρο κι εκεί φορτώνεται εκ νέου σε δεξαμενόπλοια της Μεσογείου.

Πηγή: sfrang.com

Εφορεία Αρχαιοτήτων Λακωνίας: «Πράσινες Πολιτιστικές Διαδρομές»

Κατηγορία Περιβάλλον | Αναρτήθηκε 24-05-2017 12:29:30 pm | από nskarmoutsos

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ  ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ & ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ

ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ  ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ  &  ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ  ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ

ΕΦΟΡΕΙΑ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ ΛΑΚΩΝΙΑΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 

Το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού διοργανώνει και φέτος, από τις 25 έως τις 28 Μαΐου σε όλη τη χώρα, την επικοινωνιακή δράση «Πράσινες Πολιτιστικές Διαδρομές» με πλήθος εκδηλώσεων για το ευρύ κοινό και τη μαθητική κοινότητα.

Οι «Πράσινες Πολιτιστικές Διαδρομές» σχεδιάστηκαν από τη Διεύθυνση Μουσείων στο πλαίσιο της συμμετοχής στο Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Εκπαίδευση στην Αειφόρο Ανάπτυξη. Σκοπός της δράσης είναι η προαγωγή της βιώσιμης ανάπτυξης με την εκπαίδευση των πολιτών σε θέματα προστασίας και ανάδειξης του πολιτιστικού πλούτου και του φυσικού περιβάλλοντος της χώρας.

Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Λακωνίας, στο πλαίσιο της συμμετοχής της στη δράση, συνεργάζεται με τον Δήμο Σπάρτης, τον Δήμο Ευρώτα, τον  Φορέα Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού και τις Δ/νσεις Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Λακωνίας και διοργανώνει εκδηλώσεις σε αρχαιολογικούς χώρους του νομού, με γενικό τίτλο «Πράσινες διαδρομές στον χρόνο».

Η πρώτη εκδήλωση με τίτλο «Πράσινες διαδρομές στον χρόνο: περίπατος στην αρχαία Σπάρτη», θα γίνει στις 25 Μαΐου, στον Αρχαιολογικό Χώρο Ακρόπολης αρχαίας Σπάρτης. Περιλαμβάνει παρουσίαση της χλωρίδας του Αρχαιολογικού Χώρου από ειδικούς επιστήμονες, περιήγηση στον χώρο και ενημέρωση για την ιστορία και τα μνημεία του από αρχαιολόγους της Εφορείας και τέλος τη δημιουργία φυτικών συνθέσεων, σε ειδικά διαμορφωμένες επιφάνειες πλησίον της εισόδου του Αρχαιολογικού Χώρου.

Η δεύτερη εκδήλωση με τίτλο «Πράσινες διαδρομές στον χρόνο: περίπατος στο Κάστρο Γερακίου», θα γίνει στις 26 Μαΐου, στον Αρχαιολογικό Χώρο Κάστρου Γερακίου. Περιλαμβάνει παρουσίαση με τίτλο «Τα σπάνια φυτά του Πάρνωνα», η οποία θα πραγματοποιηθεί από στελέχη του Φορέα Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού, για τη γνωριμία των μαθητών με την προστατευόμενη περιοχή όρους Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού και την ανάδειξη του χλωριδικού πλούτου της, με στόχο την ευαισθητοποίησή τους για την αξία της βιοποικιλότητας και τη σημασία της προστατευόμενης περιοχής. Παράλληλα, θα γίνει περιήγηση στο κάστρο Γερακίου και ενημέρωση για την ιστορία και τα μνημεία του από αρχαιολόγους της Εφορείας. Η δράση θα ολοκληρωθεί με τη δημιουργία φυτικών συνθέσεων, σε ειδικά διαμορφωμένες επιφάνειες στο Κάστρο Γερακίου.

Για τις ανωτέρω εκδηλώσεις είναι απαραίτητη η τηλεφωνική προσυνεννόηση. Η είσοδος είναι ελεύθερη

Ημερομηνίες & ώρες εκδηλώσεων:

Αρχαιολογικός Χώρος Ακρόπολης αρχαίας Σπάρτης

Πέμπτη 25 Μαΐου 2017, 10:00–12:00  

Στοιχεία επικοινωνίας & δήλωσης κρατήσεων για το κοινό:

Όνομα: Χαρά Γιαννακάκη

Τηλ.: 2731023315

Αρχαιολογικός Χώρος Κάστρου Γερακίου

Παρασκευή 26 Μαΐου 2017, 10:00–13:00  

Στοιχεία επικοινωνίας & δήλωσης κρατήσεων για το κοινό:

Όνομα: Γιάννα Κατσουγκράκη

Τηλ.: 2731028503

Ο Δήμος Χανίων τοποθετεί ταΐστρες και ποτίστρες για τα αδέσποτα ζώα

Κατηγορία Οι φίλοι μας τα ζώα | Αναρτήθηκε 24-05-2017 09:49:22 am | από nskarmoutsos

Είκοσι ταΐστρες και ποτίστρες για τη φροντίδα των αδέσποτων ζώων προσέφερε στον Δήμο Χανίων ο Εμπορικός Σύλλογος της πόλης.
Όπως αναφέρει, σε ανακοίνωσή του, ο Σύλλογος, «σκοπός δεν είναι μόνο να τοποθετηθούν στα σημεία που υπάρχει πρόβλημα αλλά να αναλάβει ο δήμος, μέσω των υπηρεσιών του, τη φροντίδα των αδέσποτων ζώων (φαγητό και νερό).
Παράλληλα, είναι επιτακτική ανάγκη να προχωρήσει άμεσα το πρόγραμμα στείρωσης των αδέσποτων, ώστε να περιοριστεί η ανεξέλεγκτη και ραγδαία αύξησή τους».
Στην ίδια ανακοίνωση επισημαίνεται ότι «η προστασία και η φροντίδα ειδικά των αδέσποτων ζώων πρέπει να είναι κύριο μέλημα της τοπικής αυτοδιοίκησης. Πιστεύουμε, όμως, ότι είναι δείγμα ανθρωπιάς για οποιοδήποτε πολίτη που μπορεί να βοηθήσει».
Παράλληλα, ο Εμπορικός Σύλλογος Χανίων συγχαίρει καταστηματάρχες της πόλης, οι οποίοι με δική τους πρωτοβουλία έχουν τοποθετήσει στα μαγαζιά τους ταΐστρες, ποτίστρες και φροντίζουν τα αδέσποτα ζώα.

Πηγή: real.gr

60 πανέμορφες ταμπέλες της Αθήνας με αξεπέραστη ρετρό αισθητική

Κατηγορία Ιστορία | Αναρτήθηκε 24-05-2013 06:20:23 pm | από nskarmoutsos

Δύο έλληνες graphic designers, ο Nassos K. και ο Πάνος Παναγιώτου ( Hellopanos) ένωσαν τις δυνάμεις τους δημιουργώντας το πραγματικά καταπληκτικό  blog Typogreek.

Φωτογραφίζοντας παλιές ταμπέλες και λογότυπα καταστημάτων και εταιρειών από όλη την Ελλάδα, μας θυμίζουν να σηκώνουμε, που και που, το βλέμμα μας όταν περπατάμε στον δρόμο..

Το εξαιρετικά πρωτότυπο blog λειτουργεί σαν ένα φωτογραφικό αρχείο εκατοντάδων παραδειγμάτων της ελληνικής ρετρό γραφιστικής:

Ταμπέλες φανερά εκτός εποχής, βγαλμένες σαν από ασπρόμαυρη ελληνική ταινία, παραμένουν εδώ και δεκαετίες στην θέση τους, στους δρόμους μιας συνεχώς μεταβαλλόμενης Αθήνας..

Στριμωγμένες ανάμεσα στα σύγχρονα κτίρια, και στην αισθητική της street art, μοιάζουν γοητευτικά παράταιρες με το σύγχρονο αστικό τοπίο..

Κάτι σαν "καταλάθος vintage"!

Κι όμως, βρίσκονται εκεί τόσο καιρό που τις έχουμε πια συνηθίσει: Τις προσπερνάμε βιαστικά, χωρίς να ρίχνουμε δεύτερη ματιά, και χωρίς να αντιλαμβανόμαστε την όποια αισθητική τους αξία…συνέχεια

Προηγούμενες αναρτήσεις